ភ្នំពេញៈ ភពងងឹតតូចមួយរបស់យុវសិស្សវ័យ១៥ ឆ្នាំ ឈ្មោះ តេះ គឹមហ៊ឺ ទើបបានភ្លឺស្វាងឡើងកាលពីម្សិលមិញ នៅពេលនាងបានដឹងជាលើកដំបូង ក្នុងជីវិតរបស់ខ្លួន អំពីលោកស្រី អៀង ធីរិទ្ធ អតីតរដ្ឋមន្រ្តីសង្គមកិច្ចក្នុងរបបខ្មែរក្រហម។
Friday, 21 September 2012
វង្ស សុខេង
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
យុវសិស្ស តេះ គឹមហ៊ឺ អានឯកសាររបស់មជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ស្តីពីប្រវត្តិ អ្នកស្រី អៀង ធីរិទ្ធ ។ រូបថត ហេង ជីវ័ន
ក្រោយពីបានអានអត្ថបទអំពីជនត្រូវចោទពីបទឧក្រិដ្ឋកម្មសង្គ្រាម អាយុ ៨០ ឆ្នាំរូបនេះ ដែលត្រូវបានដោះលែងកាលពីថ្ងៃអាទិត្យ ដោយសារបញ្ហាសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់លោកស្រី ដែលកំពុងទ្រុឌទ្រោម បន្ទាប់ពីជាប់ឃុំឃាំង ៥ ឆ្នាំនោះ យុវតី គឹមហ៊ឺ បានដឹងពីអ្វីដែលនាងត្រូវភ័យខ្លាច បានកើនឡើងម្នាក់ទៀត។
នាងនិយាយថា៖ «ខ្ញុំមិនដែលបានដឹងពីប្រវតិ្តសាស្រ្តនៃរបបខ្មែរក្រហមនោះទេ ប៉ុន្តែ បន្ទាប់ពីការពិភាក្សា និងអានអត្ថបទអំពីការដោះលែងលោកស្រី ធីរិទ្ធ ខ្ញុំភ័យខ្លាចដែលបានឮពីរបៀបដែលខ្មែរក្រហមធ្វើបាបនិងដាក់ ទោសប្រជាជនខ្មែរ»។
នាងបានអង្គុយ ជាមួយនឹងមិត្តរួមថ្នាក់ទី ៩ ព័ទ្ធជុំវិញ នៅវត្តមួយក្នុងឃុំជាងទង ខេត្តតាកែវ ជាផ្នែកមួយនៃវេទិកាអប់រំសាធារណៈស្តីពីលោកស្រី អៀង ធីរិទ្ធ ដែលរៀបចំឡើងដោយមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា។
ជាការពិត តេះ គឹមហ៊ឺ បានចាប់កំណើត ក្រោយពេលខ្មែរក្រហមបំផ្លិចបំផ្លាញដោយសម្លាប់ប្រជាជនកម្ពុជា ពីឆ្នាំ១៩៧៥ ដល់ឆ្នាំ ១៩៧៩ ប្រមាណជិត ២ លាននាក់ ជាច្រើនឆ្នាំ។
ប៉ុន្តែ ប្រតិកម្មរបស់នាងគឺជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ពីកេរដំណែលនៃរបបខ្មែរ ក្រហមដែលប្លែកមួយ គឺជាកេរដំណែលដែលជនល្មើសកំពុងរស់រានមានជីវិត និងក្មេងជំទង់សិក្សាពីអតីតកាលតាមរយៈអត្ថបទសារព័ត៌មានថ្មីៗ។
យុវជន ណុប ពន់ណេត អាយុ១៧ឆ្នាំ មកពីសាលារៀនជាមួយគ្នានឹងនាង គឹមហ៊ឺ បាននិយាយថា ខ្លួនមិនដែលបានសិក្សាអំពីខ្មែរក្រហម នៅសាលារៀនទេ ហើយមិនអាចប្រាប់ឈ្មោះជនត្រូវចោទណាម្នាក់ដែលជាអតីតមេដឹកនាំ ជាន់ខ្ពស់នៃរបបខ្មែរក្រហម លោក នួន ជា លោក ខៀវ សំផន និងលោក អៀង សារី ដែលកំពុងទទួលការជំនុំជម្រះក្នុងសំណុំរឿង ០០២ នោះទេ។
យុវជន ម្នាក់នេះបានប្រាប់បន្ថែមថា៖ «ហើយខ្ញុំទើបតែបានដឹងអំពីអ្នកស្រី អៀង ធីរិទ្ធ នៅព្រឹកនេះ បន្ទាប់ពីបានអានអត្ថបទរៀបរៀងដោយមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា ហើយចុះផ្សាយក្នុងកាសែត ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ ជាភាសាខ្មែរ»។
សិស្ស ភាគច្រើន ដែលបានចូលរួមក្នុងវេទិកា ពុំបាននិយាយអ្វីបន្តិចឡើយ ពេលអ្នកស្រាវជ្រាវពីមជ្ឈមណ្ឌលនេះសួរសំណួរទៅកាន់ពួកគេ។
ទោះមិនបានដឹងក៏ដោយ ប៉ុន្តែ សិស្សទាំងនេះកំពុងរស់នៅក្នុងតំបន់និរតី ជាតំបន់ដែលគ្រប់គ្រងដោយក្រុមខ្មែរក្រហមមួយព្រៃផ្សៃបំផុត។
តា ម៉ុក អតីតមេបញ្ជាការនៃតំបន់នេះ គឺជាមនុស្សគ្មានមេត្តាឡើយ ដែលគាត់ទទួលបានងារជា «ពិឃាតជន» ហើយជាមនុស្សស្មោះស្ម័គ្របំផុត ដែលបានដកថយពីមេខ្មែរក្រហម ប៉ុល ពត ទៅអន្លង់វែង បន្ទាប់ពីរបបនេះបាត់បង់អំណាច នៅក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៩។
លោក ឆាំង យុ ប្រធានមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជា បានថ្លែងឲ្យដឹងថា ៖ «ផ្នូរកប់សពមនុស្សជាច្រើននាក់ ក្លាយជាទីធ្លារត់លេង ជាផ្នែកនៃដីស្រែចម្ការ ខ្ញុំប្រាកដក្នុងចិត្តថា ក្មេងម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកទាំងនេះ ប្រហែលអាចបាត់បង់ ពូ មីង ឬ ជីតារបស់ខ្លួន។
លោក មុំ ជា អាយុ៧៨ ឆ្នាំ ជាមេឃុំជាងទង បានថ្លែងថា មនុស្សចាស់ក្នុងឃុំមិនមានពេលប្រាប់រឿងរ៉ាវពីជំនាន់នោះទៅ ក្មេងជំនាន់ក្រោយទេ ហើយលោកព្រួយបារម្ភថា វាអាចនឹងបាត់បង់រហូតទៅផង។ លោកបានលើកឡើងថា៖ «ខ្ញុំព្រួយបារម្ភថា អ្នកជំនាន់ក្រោយ ជាពិសេស នៅតំបន់ជនបទ នឹងបំភ្លេច ឬ មិនដឹងពីប្រវតិ្តសាស្រ្ត»។
លោក លី សុខឃៀង អ្នកស្រាវជ្រាវម្នាក់មកពីមជ្ឈមណ្ឌលឯកសារកម្ពុជាបានថ្លែងថា វេទិកានេះជាការបង្កើតកិច្ចសន្ទនារវាងគ្រូបង្រៀន សិស្ស និង មាតាបិតា។
លោកបានលើកឡើងថា ៖ «គេដឹងពីការសម្លាប់ តែគេមិនបានដឹងពីការព្យាបាទ ដូចជានៅក្នុង មន្ទីរពេទ្យ ម្ហូបអាហារ វត្ត សាលារៀន»។
យោងតាមលោក ឆាំង យុ បានឲ្យដឹងថា ប្រវតិ្តសាស្រ្តនៃតំបន់នេះ គឺមុនសម័យងងឹត ដែលកម្ពុជាក្លាយជាកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យទៅទៀត។
លោកបានបន្ថែមថា៖ «ប្រជាជនទាំងនេះជាអ្នកត្រូវបានរំដោះយូរមុនពេលពួកគេដណ្តើម បានទីក្រុងភ្នំពេញ ក្នុងឆ្នាំ ១៩៧៥។ ដូច្នេះ មនោគមវិជ្ជាចាក់ឫសយ៉ាងជ្រៅ ដែលចាប់ផ្តើមពីឃុំ ពីភូមិនោះ ហើយក្រោយមក គេបានគ្រប់គ្រងប្រទេសទាំងមូល»៕ TK
បើអប់រំប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរក្រហមដល់អ្នកជំនាន់ក្រោយ ត្រូវសរសេរប្រវត្តិសាស្រ្ត
ជនក្បត់ជាតិ, ជនកញ្ជះបំរើយួន និងក្រុមគ្រួសារលួចជាតិហ៊ុនសែនផង,…!
អាក្បត់ជាតិហ៊ុនសែន អាកញ្ជះយួនម៉ាពូជ អាត្រកូលលួចជាតិ,….!