ភ្នំពេញ: យុវជនម្នាក់ ស្ថិតក្នុងសម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណីខ្មែរ ដែលមានទឹកមុខស្រគត់ស្រគំ កំពុងអង្គុយលើកៅអីមួយ ក្រោមពន្លឺភ្លើងអគ្គិសនីលឿងស្រាលព្រាលៗ ដោយដៃម្ខាងកាន់ដងផ្អិបនឹងទ្រូង ឯដៃម្ខាងទៀតកេះចុងខ្សែមួយៗ ដែលមានសំឡេង តឹង! តឹង! ពីរោះយ៉ាងរងំ។ នោះហើយជាយុវជន លន់ សុផានិត ដែលកំពុងអង្គុយលែងសាដៀវនៅក្នុងសណ្ឋាគារមួយកន្លែង នៅក្រុងភ្នំពេញ។
ថ្ងៃទី 23 កញ្ញា 2012
ដោយ: វឿន សាវុធ
CEN
យុវជន លន់ សុផានិត ដែលកំពុងអង្គុយលែងសាដៀវនៅក្នុងសណ្ឋាគារមួយកន្លែង នៅក្រុងភ្នំពេញ
សាដៀវជាឧបករណ៍តន្ត្រីភ្លេងខ្មែរបុរាណមួយប្រភេទ ដែលមានខ្សែលួសស្ពាន់តែមួយ និងមានសំបកឃ្លោកមូលមួយកំណាត់ទ្រភ្ជាប់ពីក្រោម ព្រមទាំងមានដងប៉ោលសម្រាប់រឹតបន្តឹង ឬបន្ធូរ ហើយក៏ជាឧបករណ៍មួយដែលកម្រនឹងមានអ្នកចេះលែងណាស់ដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែយុវជន លន់ សុផានិតបានចេះលែងឧបករណ៍នេះ ហើយបានយកវាជាអាជីពមួយដើម្បីរកប្រាក់ កម្រៃបន្តិចបន្តួចបន្តការសិក្សា។
យុវជនលន់ សុផានិតបានរៀនឧបករណ៍ភ្លេងសាដៀវ នេះចាប់តាំងពីឆ្នាំ២០០៤ រហូតមកដល់ ឆ្នាំ២០១២នេះ ដោយលោកតារបស់គាត់ជាសាស្ត្រចារ្យខាងភ្លេងខ្មែរបុរាណ ដែលភ្លេងការ ភ្លេងបុរាណជាដើម រួចហើយយុវជនរូបនេះបានរៀនជាមួយលោកតារបស់ខ្លួន ព្រមទាំងមានការគាំទ្រពីសិល្បៈខ្មែរអមតៈ(អង្គការអមតៈ)។ ក្រោយមកអង្គការអមតៈចាប់ផ្តើមឧបត្ថម្ភជាថវិការ និងបានប្រមូលសិស្សឲ្យរៀនជាក្រុម ទើបយុវជនលន់ សុផានិតបានចាប់ផ្តើមរៀនសាដៀវជាមួយលោកតារបស់ខ្លួន រហូតមកដល់សព្វថ្ងៃនេះដែរ។
លន់ សុផានិតបាននិយាយថា “ឧបករណ៍ខ្ញុំចេះលេងច្បាស់ និងជំនាញជាងគេ គឺសាដៀវនេះឯង ហើយចេះលែងឧបករណ៍បន្ទាប់បន្សំមានប៉ីអ ទ្រខ្មែរ ចាប៉ីដងវែង ប៉ីពក ថ្វីត្បិតតែលែងមិនដូចលោកតាខ្ញុំមែន ខ្ញុំនៅតែព្យាយាមលេងវាដែរ”។
ដើម្បីលេងឧបករណ៍សាដៀវឲ្យបានពីរោះ យុវជន លន់ សុផានិតបានសម្តែងពីអារម្មណ៍ផ្ទាល់របស់ខ្លួន គឺថាបទភ្លេងទាំងអស់ គឺវាអស្រ័យទៅលើបទនីមួយៗហើយសុទ្ធតែពិរោះរៀងៗខ្លួនដែរ។
លន់ សុផានិតបាននិយាយបន្តថា “យើងលេងទៅវាពីរោះមិនពីរោះ គឺវានៅលើអារម្មណ៍អ្នកភ្លេងហ្នឹង ពេលដែលយើងលេងទៅ គឺវាមានសច្ចធម៌របស់វានៅក្នុងហ្នឹង ភាពត្រឹមរបស់វាដែរ ។ ប្រសិនបើបទ និងទំនោររបស់វាហ្នឹង ហើយអារម្មណ៍របស់យើងពុំដាក់ទៅតាមទំនោរនៃបទដែលយើងលេងនោះទេ គឺយើងលែងមិនបានល្អទេ បានន័យថាយើងលេងអត់ត្រូវសច្ចធម៌ អត់ត្រូវនឹងដែនកំណត់ដែលបទនោះមាន អ៊ីចឹងនៅពេលលែងទៅអត់មានអ្នកមើលយើងទេ”។
នៅពេលលែងបទភ្លេងម្តងៗ ប្រសិនបើមានភាពរញ៉េរញ៉ៃ គឺយុវជនយើងលេងបទនោះមិនត្រូវទេ ហើយលេងមិនសូវកើតទៀតផង ។
លន់ សុផានិតបានបន្តទៀតថា “អារម្មណ៍របស់យើងគឺផ្តោតទៅលើបទនីមួយៗ ប្រសិនបើបទភ្លេងនោះបែបសម័យ បែបជាចង្វាក់ញាប់ នៅពេលលែងទៅធ្វើឲ្យចង្វាក់បេះដូងយើងដើរទៅតាមនោះ ហើយធ្វើឲ្យយើងមានអារម្មណ៍សប្បាយ។ តែបើបទមនោសសញ្ចេតនាឬជាបទកម្សត់នៅពេលនោះយើងលេងត្រូវដាក់ទឹកមុខទៅតាមហ្នឹង”។
“ភាគច្រើនបទដែលខ្ញុំលេង មានបទខ្មៅបង បទក្អែកដើរដី បទចោលចាប ដែលជាបទភាគច្រើននៅពេលខ្ញុំស្រម៉ៃឃើញនៅវាលស្រែ ឃ្វាលគោអ៊ីចឹង ដែលខ្ញុំលេងទៅហាក់បីដូចជាខ្ញុំកំពុងផ្សារភ្ជាប់អារម្មណ៍របស់ខ្ញុំទៅនឹងទិដ្ឋភាពទាំងនោះ ” ។លន់ សុផានិតបានបន្ថែម។
យោងតាមសម្តីរបស់យុវជនលន់ សុផានិតនោះ សាដៀវយើងអាចលេងលាយ ជាមួយបទសម័យបាន តែដោយអ្នកសម័យគិតថាសាដៀវនេះ កម្រមានអ្នកលេងណាស់ ហើយគិតថាគ្មានអ្នកណាអាចលេងចំរុះបាន ជាមួយបទកន្រឹ្ទម ឬមួយបទសារាវ៉ាន់បាននោះទេ ព្រោះថាគ្មានអ្នកណាបានគិតនឹកដល់ឡើយ។
យុវជន លន់ សុផានិតបានចូលជាក្រុមដែលមានឈ្មោះថា “ម៉ោនស្តឺ(Monster)” ក្រុមនេះមានគ្នា៥នាក់ ដែលមានជនជាតិបរទេសម្នាក់ ឈ្មោះថា “ដេវីដ ហ្គាន់” លោកជាអ្នកដឹកនាំ និងជាអ្នកកាន់ខាងភ្លេងអេឡិចត្រូនិច កុំព្យូទ័រ ហើយជនជាតិខ្មែរមានគ្នា៤នាក់ ព្រមទាំងមានស្រីម្នាក់ផងដែរ។ ណាមួយការលេងលាយបញ្ចូលគ្នានេះត្រូវបានសម្តែងនៅវិទ្យាស្ថានបារាំង នៅកម្ពុជាទៀតផង។
យុវជនលន់ សុផានិតបាននិយាយរៀបរាប់ថា “តាមការពិតអាចធ្វើបាន ហើយពិរោះទៀត លោកដេវីដ ហ្គាន់បានយកភ្លេងអេឡិចត្រូនិចរបស់គាត់មកបង្កើតភ្លេងអារម្មណ៍ គាត់យកចង្វាក់ភ្លេងទាំងអស់ដែលមានសំឡេងគោរោទិ៍ ឬមួយសំឡេងសត្វយំ ហើយថតនូវទិដ្ឋភាពទុក្ខសោក ឬភាពសប្បាយរីករាយមកលាយចូលគ្នាទាំងអស់”។
យុវជនលន់ សុផានិតបាននិយាយទៀតថា “នៅពេលលេងលាយគ្នាហើយ គាត់បានឲ្យខ្ញុំលេងសាដៀវជាមួយដែរ ហើយយើងនឹកទៅទិដ្ឋភាពអារម្មណ៍ទាំងអស់នោះ ទៅតាមអារម្មណ៍ដែលយើងនឹកឃើញហ្នឹងឲ្យវាស៊ីចង្វាក់គ្នាទៅ រួចខ្ញុំធ្លាប់បានលាយជាមួយបទកន្រឹ្ទមទៀតផង”។
យុវជនលន់ សុផានិតបានមកលេងសាដៀវនៅក្នុងសណ្ឋាគារអាំងទែកុងទីណង់តាល់។ ក្នុងមួយខែគាត់លេង៤ដង ហើយមួយអាទិត្យលេងតែម្តងទេ គឺនៅថ្ងៃព្រហស្បតិ៍ ចាប់ផ្តើមលែងពីម៉ោង៤ ដល់ម៉ោង៦ល្ងាច គឺមានរយៈពេលតែពីរម៉ោងប៉ុណ្ណោះ។
ឥឡូវនេះ សុផាតបានរៀបចំសរសេរគម្រោងមួយដែលទាក់ទងនឹងសាដៀវ ឧបករណ៍ភ្លេងខ្មែរ និងប្រពៃណីខ្មែរ ដែលមានជាភាគ ដើម្បីឲ្យកូនខ្មែរយើងបានដឹងថាអ្វីទៅជាឧបករណ៍ភ្លេងខ្មែរ តើអ្វីជាសីលធម៌ខ្មែរ ប្រពៃណីខ្មែរ យ៉ាងណាខ្លះ៕
ខ្ញុំសូមគាំទ្រ និង ជូនពរអោយបានសេចក្តីសុខ គ្រប់ពេលវេលា ដើម្បីរក្សាកេរ្ត៍ដំណែលដ៎ពិរោះរងំមួយនេះ ។
អរគុណណាស់ កូនខ្មែរពិតៗ
ខ្ញុំ សុំគាំទ្ររគាត់ នឺង ជូនពរគាត់មានអ្នកគាំទ្ររអោយកាន់តែច្រើន!!!
ក្នុងនាមខ្ញុំជាកូនខ្មែរមួយ រូបខ្ញុំសូមគាំទ្រយ៉ាងពេញទំហឹងចំពោះលោក ដែលបានចូលរួមចំនែកថែរក្សាកេរ្តិ៏មរតកខ្មែរ។
សូមកូនខ្មែរទាំងឡាំយត្រូវចេះស្រលាញ់ឧបករណ៍តន្រ្តីខ្មែរ និងនិយាយប្រាប់ ទាំកូនចាំ និងមិត្តយើងផង។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ត្រូវប្រាប់មិត្តភក្តិយើងផង
សំរាប់ខ្ញុំជាកូនខ្មែរម្នាក់ ខ្ញុំពិតជាស្រលាញ់ឧបកណ៏ភ្លេងនេះណាស់។ពិរោះ ស្តាប់ទគឺមានន័យណាស់។
សូមគាំទ្រពេញ ទំហឹងចំពោះ ការលើកតំកើន ភ្លេងខ្មែរ ! សង្ឃឹមថាកូនខ្មែរទាំងអស់ ចងចាំ ស្រលាញ់ នឹងថែរក្សា នូវអត្តសញ្ញាណជាតិមួយនេះចុះ។
i want to study this equipment how can i do i wan so much