Friday, 04 January 2013
ស៊ូ វុទ្ធី
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍

រូបសំណាកព្រះពុទ្ធអង្គនៅលើកំពូលភ្នំសំពៅកសាងសម្រាប់ជាទីគោរពសក្តាររបស់ភ្ញៀវ។ រូបថត ស៊ូ វុទ្ធី
បាត់ដំបងៈ ក្រៅពីគយគន់ទេសភាពវាលស្រែដ៏ធំល្វឹងល្វើយដាច់កន្ទុយភ្នែកនៃខេត្តបាត់ដំបងនោះ ភ្នំសំពៅក៏នៅមានល្អាងជាច្រើនធ្លាយប្រទាក់រកគ្នាពីល្អាងមួយទៅល្អាងមួយដែលភ្នំនិងល្អាងទាំងនោះបានបង្កប់នូវជំនឿរឿងព្រេងបែបប្រវត្តិសាស្រ្តរបស់ដូនតាខ្មែរកាលពីសម័យកាលដ៏យូរលង់គឺរឿងចៅរាជកុលនិងនាងរំសាយសក់ដែរ។
រមណីយដ្ឋានភ្នំសំពៅនៅជាប់ដងផ្លូវជាតិលេខ១០អតីតផ្លូវលេខ៥៧ តភ្ជាប់ពីខេត្តបាត់ដំបងទៅប៉ៃលិនមានចម្ងាយប្រមាណជា១៣គីឡូម៉ែត្រពីទីរួមខេត្តបាត់ដំបង ស្ថិតនៅក្នុងភូមិភ្នំសំពៅស្រុកបាណន់ខេត្តបាត់ដំបង។ ភ្នំនេះមានទ្រង់ទ្រាយដូចជារាងសំពៅមានកម្ពស់ប្រហែល១០០ម៉ែត្រមានផ្លូវឡើងក្រាលបេតុងអាចបើកម៉ូតូនិងរថយន្តបានហើយផ្លូវមួយទៀតជាជណ្តើរមានចំនួន១០៣០កាំ។
លោក ម៉ក់ ស៊ិនណារ៉ា ប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តបាត់ដំបងបានលើកឡើងថាកន្លងមកមានការភាន់ច្រឡំជាច្រើនថាប្រវត្តិភ្នំសំពៅនេះមានជាប់ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងប្រវត្តិសាស្រ្តនៃការកកើតប្រទេសជាតិកាលពីសម័យបុព្វកាលដ៏យូរលង់មកនោះ។លោកបញ្ជាក់ថា៖«ខ្ញុំក៏មិនដឹងថា ភ្នំសំពៅនេះមានការកកើតនៅក្នុងគ្រិស្តសករាជណាពិតប្រាកដដែរតែគ្រាន់់តែដឹងតាមឯកសារក្នុងសៀវភៅប្រជុំរឿងព្រេងខ្មែរថាភ្នំសំពៅនេះជាប់ទាក់ទិនព្រេងនឹងនិទានខ្មែររឿងចៅរាជកុលនិងនាងរំសាយសក់ហើយរឿងនេះក៏មានជាប់ពាក់ព័ន្ធទៅនឹងការកកើតទឹកដីនៅក្នុងភូមិសាស្រ្តនេះដែរ»។
លោករៀបរាប់ថា នៅក្នុងតួភ្នំសំពៅទាំងមូលមានល្អាងចំនួន១១រួមមាន៖១- ល្អាងផ្កាស្លា ២- ល្អាងគក់ទ្រូង ៣- ល្អាងខ្យល់ ៤- ល្អាងតែងខ្លួន ៥- ល្អាងល្ខោន ៦- ល្អាងជ្រៃ ៧- ល្អាងពេជ្រ ៨-ល្អាងខ្វែង ៩- ល្អាងប្រេង ១០- ល្អាងស្ថានីយឬល្អាងធំ និង១១-ល្អាងក្បាលខ្មោច។ ល្អាងទាំងនោះគឺសុទ្ធតែជាប់ពាក់ព័ន្ធនឹងកន្លែងស្នាក់នៅនិងកន្លែងតុបតែងខ្លួននាងរំសាយសក់់។ ប៉ុន្តែលោកបានប្រាប់ថានៅពេលបច្ចុប្បន្ននេះភ្ញៀវដែលនិយមទស្សនាតែពីរបីល្អាងទេ គឺល្អាងផ្កាស្លាល្អាងល្ខោនល្អាងស្ថានីយឬហៅថាល្អាងធំ។ នៅលើកំពូលភ្នំខាងក្រោយមានវត្តមួយឈ្មោះថាវត្តគិរីរម្យ កាលពីដើមឡើយគ្រាន់តែជាអាស្រមសម្រាប់សំណាក់ធម៌តែប៉ុណ្ណោះ។ នៅលើខ្នងភ្នំមានវត្តអរុណនារីឬវត្តដូនជីក្មេងនិងចេតិយធំៗស្អាតៗរបស់អភិជនខ្មែរកាលពីសម័យមុន។
ដោយឡែកនៅជុំវិញក្បែររមណីយដ្ឋានភ្នំសំពៅនោះមានចង្កោមភ្នំផ្សេងៗជាច្រើនដែលមានទំនាក់ទំនងជាមួយគ្នាតាមបែបរឿងនិទានខ្មែរចៅរាជកុលនិងនាងរំសាយសក់។ លោកម៉ក់ ស៊ិនណារ៉ា ប្រាប់ថា៖ «មានភ្នំក្តោង ភ្នំនេះពេលដែលសំពៅចៅរាជកុលដែលដឹកភ័ស្តុភារបណ្ណាការមករៀបអភិសេកជាមួយនាងរំសាយសក់ហើយត្រូវក្រពើអាធនកឿងរហូតក្រឡាប់សំពៅបាក់ក្លាយជាភ្នំក្តោង ចំណែកឯភ័ស្តុភារបណ្ណាការដែលបានបែកខ្ចាយដូចជាមាន់ទា នោះក្លាយជាភ្នំទ្រុងមាន់ភ្នំទ្រុងទាហើយកន្លែងនាងរំសាយសក់ច្បូតសក់បូមទឹកនោះក៏ក្លាយជាភ្នំនាងរំសាយសក់។ ចំណែកក្រពើឈ្មោះអាធនពេលរីងទឹកអស់ក៏ដុះឡើងក្លាយជាភ្នំក្រពើហើយភ្នំសំពៅនេះជាប្រាសាទនាងរំសាយសក់ទើបបានជាភ្នំនេះសម្បូរល្អាងព្រោះថាល្អាងនេះយើងអាចនិយាយបានថាជាបន្ទប់រៀបចំតុបតែងខ្លួនរបស់នាងរំសាយសក់ចាំទទួលចៅរាជកុល។
រមណីយដ្ឋានភ្នំសំពៅសព្វថ្ងៃទទួលភ្ញៀវឡើងទៅទស្សនាមិនដាច់ឡើយមានទាំងភ្ញៀវជាតិនិងអន្តរជាតិពិសេសនៅថ្ងៃបុណ្យប្រពៃណីជាតិខ្មែរនិងថ្ងៃឈប់សម្រាកចុងសប្តាហ៍។ លោកប្រធានមន្ទីរទេសចរណ៍ខេត្តបាត់ដំបងបានឲ្យដឹងថា៖«ជាមធ្យមថ្ងៃធម្មតាមានភ្ញៀវទេសចរឡើងទៅទស្សនានៅរមណីយដ្ឋានធម្មជាតិភ្នំសំពៅយ៉ាងហោចណាស់ក៏មាន៥០នាក់ដែរតែបើថ្ងៃបុណ្យឬថ្ងៃចុងសប្តាហ៍មានច្រើនដល់ទៅរយនាក់ឯណោះ»។
កាលដែលរមណីយដ្ឋានបែបប្រវត្តិសាស្រ្តនេះទាក់់ទាញភ្ញៀវទេសចរឡើងទៅទស្សនាច្រើននេះត្រូវប្រធានមន្ទីរអះអាងថាភ្ញៀវឡើងទៅទស្សនានោះពួកគេទទួលបានអារម្មណ៍ស្រស់ស្រាយពេលគយគន់ទេសភាពជុំវិញភ្នំ ហើយពួកគេក៏សប្បាយក្នុងការដើរកម្សាន្តក្នុងល្អាងពីមួយទៅមួយដែលល្អាងទាំងនោះភាគច្រើននៅតែរក្សាទ្រង់ទ្រាយដើមដែលមើលទៅអាចដឹងពីប្រវត្តិដើមបាន៕


IC។ ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ ឮស្នូរបទចំរៀង លោក ស៊ិន ស៊ីសាមុត រម្ងំៗ ក្នុងចិត្ត អានុស្សាវរីយ៏ ភ្នំសំពៅ ។ បើខ្ញុំចាក់សំលេង
CD ស្តាប់នៅពេលជិតភ្លឺ ខ្ញុំនឹកស្រម៉ៃឃើញ ថា ទេសភាពធម្មជាតិស្រុកខ្មែរល្អស្រស់បំព្រង។