កសិករ​មួយ​ចំនួន​នៅ​បាត់ដំបង​សម្រេច​ចិត្ត​ចោល​ត្រសក់​ពេញ​ដី ដោយ​សារ​តម្លៃ​ចុះថោក

ដោយ អាស៊ីសេរី
2019-11-29
អាស៊ីសេរី

កសិករ​ប្រមូល​ផល​ត្រសក់​យក​លក់​ទៅ​​នៅ​ភូមិ​ច្រាំង​បាក់​ ឃុំ​ឃ្លាំង​មាស​ ស្រុក​បវេល ខេត្ត​បាត់ដំបង ថ្ងៃ​ទី៦ ខែ​មេសា ឆ្នាំ២០១៩។

កសិករ​ប្រមូល​ផល​ត្រសក់​យក​លក់​ទៅ​​នៅ​ភូមិ​ច្រាំង​បាក់​ ឃុំ​ឃ្លាំង​មាស​ ស្រុក​បវេល ខេត្ត​បាត់ដំបង ថ្ងៃ​ទី៦ ខែ​មេសា ឆ្នាំ២០១៩។

 រូប៖ ថត​ដោយ​កសិករ​ស្រុក​បវេល


ប្រជាកសិករ​ជាច្រើន​គ្រួសារ​នៅ​ស្រុក​បវេល ខេត្ត​បាត់ដំបង សម្រេចចិត្ត​ទុក​ត្រសក់​ឱ្យ​ផ្លែ​ទុំ​ចោល​ពេញ​ចម្ការ​ដោយសារ​តម្លៃ​ត្រសក់​ចុះថោក លក់​មិន​រួច​ថ្ងៃ​ដើម​ដាំ​ដុះ។ ពួកគាត់​អះអាង​ថា តម្លៃ​ផ្លែ​ត្រសក់​ធ្លាក់​មក​នៅ ២៥០​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម ដែល​តម្លៃ​នេះ​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួកគាត់​លក់​មិនបាន​ប្រាក់កម្រៃ​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ​បាន​ឡើយ​។ ក្រុម​កសិករ​ព្រួយបារម្ភ​ខ្លាច​គ្មាន​អង្ករ​ច្រក​ឆ្នាំ និង​មិន​អាច​រក​ប្រាក់​សង​ធនាគារ ដែល​បាន​ខ្ចី​គេ​ធ្វើ​ដើមទុន​ដាំ​ដុះ​កន្លងមក ឱ្យ​បាន​ទាន់​ពេល។

កសិករ​នៅ​ស្រុក​បវេល​លើកឡើង​ថា ចម្ការ​ត្រសក់​របស់​ពួកគាត់​ប្រមាណ ៥០​ភាគរយ​បាន​បោះបង់ចោល​ក្រហម​ពេញ​ដី ដោយសារ​ពុំ​មាន​ឈ្មួញ​ទិញ និង​គ្មាន​ប្រាក់​ជួល​កម្មករ​បេះ​ផ្លែ​ត្រសក់​យក​ទៅ​លក់​នៅ​ទីផ្សារ​ខេត្ត​បាត់ដំបង។

​កសិករ​រស់នៅ​ភូមិ​តាកត់ ឃុំ​ក្ដុលតាហែន ស្រុក​បវេល លោកស្រី ហៀក ម៉ាប់ ថ្លែង​ថា ឆ្នាំនេះ​លោកស្រី​ដាំ​ត្រសក់​នៅ​លើ​ផ្ទៃដី​ចំនួន ២​ហិកតារ ចំណាយ​អស់​ដើមទុន​ប្រមាណ ៥​ពាន់​ដុល្លារ​អាមេរិក (៥.០០០)​។ កសិករ​រូប​នេះ​បន្ត​ថា ប្រាក់​ដើមទុន​ទាំងនេះ លោកស្រី​ខ្ចី​ពី​ធនាគារ​យក​ទៅ​ដាំ​ដុះ ដោយ​រំពឹង​ថា នឹង​បាន​ប្រាក់​សង​គេ​វិញ​នៅ​ពេល​ប្រមូល​ផល។ ប៉ុន្តែ​លោកស្រី​អះអាង​ថា អ្វីៗ មិនបាន​ដូច​ក្ដី​ស្រមៃ​នោះ​ឡើយ ព្រោះ​តម្លៃ​ត្រសក់​នៅ​ក្នុង​ខែ​វិច្ឆិកា​ចុះថោក​ខ្លាំង​មិន​ធ្លាប់​ជួបប្រទះ ដោយ​ត្រសក់​ស្អាត​ល្អ​តម្លៃ​ត្រឹមតែ ២៥០​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម​ប៉ុណ្ណោះ​។ លោកស្រី​បន្ថែម​ថា ចម្ការ​របស់​លោក​ស្រី ២​ហិកតារ​ប្រមូល​ផល​បាន ៤​ដង ក៏​សម្រេចចិត្ត​បោះបង់ចោល​ប្រមាណ ៤​ថ្ងៃ​មក​ហើយ។ ការ​បោះបង់​ចោល​នេះ គឺ​ដោយសារ​តម្លៃ​ត្រសក់​ថោក​ពេក​ធ្វើ​ឱ្យ​ទូទាត់​មិន​រួច​ថ្លៃដើម ព្រោះ​ម្យ៉ាង ត្រូវ​ជួល​កម្មករ​បេះ​ផ្លែ​ត្រសក់​តម្លៃ ១៥០​រៀល​ក្នុង​មួយ​គីឡូក្រាម ហើយ​ត្រូវ​ចំណាយ​ថ្លៃ​ប្រេង​បូម​ទឹក​ស្រោច និង​ចំណាយ​កម្លាំង​ថែទាំ​ជា​រៀងរាល់៖ «ខ្ញុំ​នឹង​ឃើញ​ថែទាំ​មួយថ្ងៃ​មួយថ្ងៃ​ទៀត​ខ្លាច​ត្រសក់​ឡើងថ្លៃ​ជាង​មុន តែ​វា​ចុះថោក​រហូតដល់​ចោល​តែម្ដង។ ខ្ញុំ​ឈឺ​ហើយ​ពិបាកចិត្ត​គ្រុន​និយាយ​មិន​ចង់​ចេញ​ទេ ព្រោះ​បើ​យើង​បេះ​វា​កាន់តែ​ខាត អីចឹង​ចោល​ប្រសើរ​ជាង កាលពីមុន​បាន​មួយ​គីឡូក្រាម​៥០០​យើង​ទប់ទល់ បើ​តម្លៃ​អាច​លក់​បាន​ចំណេញ​ខ្លះ​ត្រឹម​៥០០​ឡើង​ទៅ។ ឆ្នាំមុន​ធ្លាប់​ចុះថោក​ដែរ​តែមួយ​រយៈ​ខ្លី ក៏​ឡើង​មកវិញ​ដល់​ឆ្នាំនេះ​ចុះថោក​រហូត​តែម្ដង»។

លោកស្រី​បន្ត​ថា ឈ្មួញ​ប្រាប់​លោកស្រី​ថា តម្លៃ​ត្រសក់​ចុះថោក​នេះ ដោយសារ​ត្រសក់​នៅ​តំបន់​ផ្សេងទៀត​ហុច​ប្រមូល​ព្រមៗ គ្នា​គ្រប់​ទីកន្លែង ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្វះ​ទីផ្សារ​សម្រាប់​លក់​។ កសិករ​រូប​នេះ​និយាយ​ថា កសិករ​នៅ​តំបន់​ពួកគាត់ ចាប់ផ្ដើម​ខ្វះ​អង្ករ​ច្រក​ឆ្នាំ​បណ្ដើរៗ​ហើយ ព្រោះ​ម្នាក់ៗ រស់​ដោយ​ពឹងផ្អែក​ទៅលើ​របប​ដាំ​ដុះ​រក​ប្រាក់​ចំណូល​ដោះស្រាយ​ជីវភាព​គ្រួសារ ជាពិសេស គឺ​ដំណាំ​ត្រសក់។ ប៉ុន្តែ​ឆ្នាំនេះ ត្រសក់​ចុះថោក​ខ្លាំង ធ្វើ​ឱ្យ​មិន​មាន​ប្រាក់ចំណូល​យក​ទៅ​ទិញ​ស្បៀងអាហារ​ហូបចុក​ប្រចាំថ្ងៃ។

កសិករ​នៅ​ឃុំ​ក្ដុលតាហែន ម្នាក់ទៀត លោកស្រី ហ៊ា ឌីណា រៀបរាប់​ថា ដំណាំ​ត្រសក់​របស់​លោក​ចំនួន ៣​ហិកតារ ចំណាយ​អស់​ដើមទុន​ជាង ៦​ពាន់​ដុល្លារ​អាមេរិក (៦.០០០)។ ចម្ការ​ត្រសក់​នៅ​ទីនោះ​ប្រមាណ ៥០​ភាគរយ ក៏​ត្រូវ​បាន​បោះបង់ចោល ដោយសារ​តម្លៃ​ថោក និង​គ្មាន​អ្នកទិញ​ដូចគ្នា​។ កសិករ​រូប​នេះ​បន្ត​ថា មុន​នឹង​បោះបង់​ចោល លោកស្រី​ប្រមូល​ផល​បាន ៤​ដង ដោយ​ក្នុង​ថ្ងៃមួយ​ថ្ងៃ​បេះ​ត្រសក់​បាន ៤​តោន ប៉ុន្តែ​តម្លៃ​ត្រសក់​សព្វ​នេះ ក្រោយ​ពី​ទូទាត់​ថ្លែង​ជួល​កម្មករ​បេះ និង​ថ្លៃ​ប្រេង​បូម​ទឹក​លក់​មិន​បាន​ប្រាក់​កម្រៃ​ឡើយ។ លោកស្រី​កំពុង​បារម្ភ​ខ្លាច​គ្មាន​អង្ករ​ច្រក​ឆ្នាំ​នៅ​ពេល​ខាងមុខ ព្រោះ​ណាមួយ​ខ្ចី​ប្រាប់​ពី​ធនាគារ​មិន​ទាន់​មាន​ប្រាក់​សង​គេ​វិញ​នៅ​ឡើយ ស្រប​ពេល​ដល់​រដូវប្រមូល​ផលដំណាំ​ហើយ​លក់​មិន​បាន​ប្រាក់កម្រៃ៖ «និយាយ​ពី​ប៉ះពាល់​គឺ​ខាត​ទាំងស្រុង​តែម្ដង​បើ​មួយ​ហិកតារ​ធ្វើ​អស់​១០​លាន​រៀល អីចឹង​គឺ​ចោល​ទាំងស្រុង​បណ្ដោយ។ យើង​បេះ​រាល់ថ្ងៃ​នេះ​គ្រាន់តែ​ថា​បេះ​ឱ្យ​វា​បាន​ដើម​នៅ​ល្អ​ដើម្បី​បាន​បេះ​ផ្លែ​ទៅ​មុខ​ទៀត ក្រែងលោ​បាន​ថ្លៃ​ជាង​នេះ បាន​ប្រាក់​ដាំ​ដុះ​សា​ថ្មី ដល់ពេល​វា​មិន​ឡើង​អីចឹង​មិនបាន​លុយ​អី​ដាំ​ដុះ​ទៀត។ ខ្ញុំ​ពិបាកចិត្ត​ណាស់​មិន​ថា គិត​យ៉ាងណា ក៏​ចេះតែ​ទ្រាំ​ទៅ ហើយ​ជំពាក់​ធនាគារ​ក៏​ជិត​ថ្ងៃ​បង់​ការប្រាក់​ឱ្យ​គេ​រាល់​ខែ»។

លោកស្រី​បន្ត​ថា ដំណាំ​ត្រសក់​ប្រមូល​ផល​មួយថ្ងៃ​ម្ដង ហើយ​អាច​ប្រមូល​ផល​បាន​ចន្លោះ​បាន​ពី ២០ ទៅ ៣០​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​រដូវ។ លោក​ស្រី​ថា ត្រសក់​ធ្លាក់​ថ្លៃ​ប្រមាណ ១០​ថ្ងៃ​ហើយ ដោយ​មិន​មាន​អាជ្ញាធរ​ណា​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​កសិផល​ជូន​ពួកគាត់​នៅឡើយ​ទេ។

ទាក់ទង​នឹង​បញ្ហា​នេះ​អនុប្រធាន​មន្ទីរ​កសិកម្ម​ខេត្ត​បាត់ដំបង​លោក អ៊ឹម សុវណ្ណមុនី ប្រាប់​អាស៊ីសេរី​ថា ខាង​មន្ទីរ​របស់​លោក​មិន​ទាន់​ទទួល​ដំណឹង​អំពី​បញ្ហា​តម្លៃ​ត្រសក់​របស់​កសិករ​ចុះថោក​នេះ​នៅ​ឡើយ​ទេ។ លោក​បន្ត​ថា ក្រោយពី​ទទួល​ដំណឹង​នេះ ខាង​លោក​នឹង​ចាត់​មន្ត្រី​ក្រោម​ឱវាទ​ឱ្យ​ចុះទៅ​ពិនិត្យមើល​ដល់​តំបន់​ប្រជាពលរដ្ឋ​មាន​បញ្ហា​ផ្ទាល់ ដើម្បី​រៀប​ផែនការ​ជួយ​ពួកគាត់​តាម​លទ្ធភាព​ដែល​អាច​ជួយ​បាន៖«ដោយសារ​យុទ្ធសាស្ត្រ​ក្នុង​នេះ​គឺ​យើង​ជួយ​ចងក្រង​ជា​ក្រុង ហើយ​ផលិត​ជា​ក្រុម ហើយ​ឆ្ពោះ​ទៅ​ទីផ្សារ។ បង្រៀន​គាត់​ឱ្យ​ចេះ​ផែន​ការ​ដាំ​ដុះ​ផ្លាស់ប្ដូរ​គ្នា ដើម្បី​កាត់បន្ថយ​លំហូរ​នៅ​ក្នុង​ទីផ្សារ​ដែល​នាំ​ឱ្យ​បញ្ហា​ទៅដល់​តម្លៃ​លក់​របស់​កសិករ។ នៅ​ក្នុង​បណ្ដុំ​ហ្នឹង​គឺ យើង​ហៅ​ទាំង​ឈ្មួញ​កណ្ដាល ក៏​ដូចជា​ឈ្មួញ​ប្រមូល​ទិញ​ហ្នឹង​មក​ធ្វើ​កិច្ចព្រមព្រៀង​ជាមួយគ្នា​ដែរ ហើយ​យើង​កំពុងតែ​រុញ​ទៅ​លើ​ការងារ​ហ្នឹង»។

អគ្គលេខាធិការ​សម្ព័ន្ធ​សហគមន៍​កសិករ​កម្ពុជា​លោក ថេង សារឿន មាន​ប្រសាសន៍​ថា នៅ​ពេល​ដល់​រដូវ​ប្រមូល​ដំណាំ​ម្ដងៗ ប្រជាកសិករ​តែង​ជួប​បញ្ហា​តម្លៃ​ចុះថោក​ជា​រៀងរាល់​ឆ្នាំ​។ លោក​បន្ត​ថា បណ្ដាល​មក​ពី​កសិករ​ប្រមូល​ផល​ព្រមៗ គ្នា ស្រប​ពេល​ដែល​អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​មិន​មាន​ផែនការ​ច្បាប់​ដើម្បី​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​កសិផល​ជូន​កសិករ។ លោក​បន្ថែម​ថា បញ្ហា​នេះ​ប្រសិនបើ​រដ្ឋាភិបាល​មិន​ឆាប់​ជួយ​ដល់​កសិករ​ទេ នឹង​ធ្វើ​ឱ្យ​ពួកគាត់​បោះបង់​ការ​ដាំដុះ នាំគ្នា​ធ្វើ​ចំណាកស្រុក​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​កាន់តែ​ច្រើន ដើម្បី​រក​ប្រាក់​សង​ធនាគារ៖ «អ៊ីចឹង​កសិករ​ហ្នឹង​ខាត ហើយ​ពួកគាត់​នឹង​ជំពាក់​បំណុល​ធនាគារ​ដែល​បាន​ខ្ចី​ប្រាក់​ធ្វើ​ដើមទុន​នោះ ពីព្រោះ​រដ្ឋ​មិន​បាន​ផ្ដល់​ថវិកា​ជួយ​ដល់​ពួកគាត់​ទេ។ អីចឹង​ខ្ញុំ​ស្នើ​ឱ្យ​ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ​ធ្វើ​យ៉ាងណា​ជួយ​ដល់​កសិករ​ហ្នឹង ហើយ​ត្រូវតែ​មាន​ផែនការ​ជាក់លាក់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​រយៈពេល​វែង​តែម្ដង មិន​ចាំ​តែ​មាន​បញ្ហា​កើតឡើង​បាន​ចុះទៅ​ជួប​ពួកគាត់​នោះ​ទេ»។

រដ្ឋធម្មនុញ្ញ មាត្រា​៦២ ចែងថា រដ្ឋ​យកចិត្ត​ដាក់​ជួយ​ដោះស្រាយ​មធ្យោបាយ​ផលិត ការពារ​ថ្លៃ​ផលិត​ផល ជូន​កសិករ សិប្បករ និង​ជួយ​រក​ទីផ្សារ​លក់​កសិផល។

កសិករ​ទាំងនោះ​ឱ្យដឹង​ថា នៅ​ភូមិ​របស់​ពួកគាត់​មាន​ប្រជាពលរដ្ឋ​ប្រមាណ ១០០​គ្រួសារ​ប្រកប​របប​ដាំ​ត្រសក់ ហើយ​មាន​ផ្ទៃដី​រាប់​ហិកតារ ក្នុង​នោះ​កសិករ​ដាំ​ដុះ​ចាប់ពី​កន្លះ​ហិកតារ​ទៅ ៣​ហិកតារ​ក្នុង​មួយ​គ្រួសារ​។ ការ​ដាំ​ដំណាំ​ត្រសក់​របស់​អ្នកភូមិ​នៅ​ស្រុក​បវេល អាច​ហុច​ផល​យ៉ាង​យូរ ២​សប្ដាហ៍​ទៅ​មុខ​ទៀត​ទើប​ប្រមូល​ផល​អស់៕

កំណត់​ចំណាំ​ចំពោះ​អ្នក​បញ្ចូល​មតិ​នៅ​ក្នុង​អត្ថបទ​នេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។


អត្ថបទ​ដែល​ទាក់ទង

What Next?

Recent Articles

One Response to "កសិករ​មួយ​ចំនួន​នៅ​បាត់ដំបង​សម្រេច​ចិត្ត​ចោល​ត្រសក់​ពេញ​ដី ដោយ​សារ​តម្លៃ​ចុះថោក"

  1. Anonymous says:

    every Cambodian can see how HUN SEN can make this people life better . as all Cambodian knew every day minute HUN SEN was so busy fighting white his enemy to hold his powers. my question is how can he looking to see what people need . I gest he rather bring poison vegetable from his master’s nation to Cambodia and slowly murder Cambodian as his master plane. I think it all up to Cambodian to take this evil leader to responsible of what he has done to this nation.

Leave a Reply

Submit Comment