កម្ពុជា
16/07/2024 – 11:32
ដោយ៖ ម៉ុន ចាន់
RFI
សមាគម ការពារសិទ្ធិមនុស្ស អាដហុក នឹងដាក់មេធាវីដើម្បីការពារក្តីឱ្យក្រុមសកម្មជនបរិស្ថាន ក្នុងការរៀបចំពាក្យបណ្តឹងប្តឹងទៅសាលាឧទ្ធរណ៍នាពេលខាងមុខ ជំទាស់នឹងសាលក្រមកាត់ទោសរបស់សាលាដំបូងរាជធានីភ្នំពេញ។ តុលាការក្រុងភ្នំពេញ កាលពីថ្ងៃទី២ ខែកក្តដាឆ្នាំ ២០២៤ បានកាត់ទោស ក្រុមសកម្មជនចលនាមាតាធម្មជាតិ១០នាក់ចន្លោះពី៦ ទៅ៨ឆ្នាំ ពីបទ «រួមគំនិតក្បត់ និងប្រមាថព្រះមហាក្សត្រ» ក្នុងនោះមាន៥នាក់ត្រូវបានចាប់ដាក់ពន្ធធនាគារនៅទីតាំងផ្សេងគ្នា។
អាដហុកត្រៀមផ្តល់មេធាវីការពារសកម្មជនបរិស្ថានពេលប្តឹងឧទ្ធរណ៍
លោក នី សុខា ប្រធានសមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្ស អាដហុក បានប្រាប់វិទ្យុបារាំងអន្តរជាតិ នៅថ្ងៃទី ១៦ ខែកក្តដានេះថា នៅពេលមេធាវីរៀបចំឯកសាររួចរាល់ ខាងមេធាវីរបស់សមាគមនឹងចុះទៅជួបកូនក្តីផ្ទាល់នៅតាមពន្ធធនាគារនីមួយៗ ដែលបានឃុំសកម្មជនបរិស្ថានទាំង៥នាក់។
បើតាមប្រធានសមាគមការពារសិទ្ធិមនុស្សរូបនេះ ការប្តឹងទៅឧទ្ធរណ៍នេះ លោករំពឹងថានឹងមានលទ្ធផលវិជ្ជមាន ដោយក្រុមសកម្មជនទាំងនោះអាចត្រូវបានដោះលែង ប្រសិនបើតុលាការ សម្រេចក្តីដោយឈរលើគោលការណ៍ គតិយុត្តិធម៌ ដោយផ្អែកលើអង្គហេតុ និងអង្គច្បាប់ត្រឹមត្រូវ។
តែលោក នី សុខា យល់ថា ប្រសិនបើតុលាការសម្រេចក្តីនៅក្នុងស្ថានភាពមួយមិន ឯករាជ្យ នោះវាសនាសកម្មជនចលនាមាតាធម្មជាតិទាំងណោះ ក៏មិនខុសពីសកម្មជនសង្គម និងសកម្មជននយោបាយផ្សេងនោះទេ ដែលពិបាកក្នុងការទទួលបានសេរីភាពឡើងវិញ។
សូមរម្លឹកថាក្រុមសកម្មជនចលនាមាតាធម្មជាតិ១០នាក់ ត្រូវបានសាលាដំបូងរាជធានីភ្នំពេញកាត់ទោសឱ្យជាប់ពន្ធធនាគារចន្លោះពី៦ទៅ៨ឆ្នាំ ក្រោមបទចោទរួមគំនិតក្បិត និងប្រមាថអង្គព្រះមហាក្សត្រ កាលពីថ្ងៃទី២ ខែកក្តដា ឆ្នាំ២០២៤។ បន្ទាប់ពីចេញសាលក្រម ភ្លាមៗនោះ សកម្មជនចំនួន៥នាក់ត្រូវសម្ថកិច្ចចាប់បញ្ជួនទៅឃុំខ្លួន នៅពន្ធនាគារ៥ទីតាំងខុសៗគ្នា។ លោក ថុន រដ្ឋា ត្រូវបានបញ្ជូនទៅឃុំនៅពន្ធធនាគារត្រពាំងថ្លុង កញ្ញា ភួន កែវ រស្មី ត្រូវបានបញ្ជូនទៅឃុំនៅពន្ធធនាគារខេត្តពោធិ៍សាត់ លោក លី ចាន់ដារ៉ាវុធ ត្រូវបានបញ្ជូនទៅឃុំនៅពន្ធធនាគារខេត្តកណ្ដាល។ ចំណែក កញ្ញា ឡុង គន្ធា ត្រូវបានបញ្ជូនទៅឃុំនៅពន្ធធនាគារខេត្តព្រះវិហារ និង លោក យីម លាងហ៊ី ត្រូវបានឃុំនៅពន្ធធនាគារខេត្តកំពង់ស្ពឺ។

លោក អំ សំអាត នាយកប្រតិបត្តិអង្គការលីកាដូ យល់ថា ការកាត់ទោសក្រុមសកម្មជនបរិស្ថានឱ្យជាប់ពន្ធធាគារនេះបង្ហាញឱ្យឃើញពីការរំលោភបំពានសិទ្ធិសេរីភាពពលរដ្ឋ និងជាសារមួយក្នុងការបំភិតបំភ័យសកម្មជនផ្សេងទៀត។
ចំណែក ការឃុំខ្លួន នៅពន្ធនាគារផ្សេងៗគ្នាយ៉ាងដូច្នេះ ត្រូវបានក្រុមអ្នកការពារសិទ្ធិមនុស្ស ចាត់ទុកថា ជាការដាក់ទណ្ឌកម្មផ្លូវចិត្តមួយកម្រិតថែមទៀត និងបង្កការលំបាកដល់ការទៅសួរសុខទុក្ខពីក្រុមគ្រួសារ និងមេធាវីការពារក្តី និងត្រូវចំណាយថវិកា អស់ច្រើន៕