កម្ពុជា
18/02/2024 – 09:11
ដោយ៖ អេង គីមហុង
RFI
នៅថ្ងៃទី១៨ខែកុម្ភៈនេះ ក្រុមអង្គការសង្គមស៊ីវិលបន្តជំរុញឲ្យរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជាលៃលកធ្វើយ៉ាងណាឲ្យច្បាប់ស្ដីពីគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងចេញរូបរាងឲ្យបានឆាប់ ព្រោះតែច្បាប់នេះបានជាប់គាំង៩ឆ្នាំមកហើយ។ ក្រុមមន្រ្តីអង្គការសង្គមស៊ីវិលទាំងនេះបានចោទជាសំណួរថា តើពេលណាកម្ពុជាមានច្បាប់ស្ដីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងដូចប្រទេសក្បែរខាងដូចជា ថៃ ឡាវ វៀតណាម?
សង្គមស៊ីវិលបន្តទាមទារឲ្យរដ្ឋាភិបាលចេញច្បាប់គ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹង
គេជឿថា នៅពេលច្បាប់ស្ដីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងលេចចេញជារូបរាង វារួមចំណែកយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាសង្គមក្នុងកាលៈទេសៈបច្ចុប្បន្ន។ បញ្ហាសង្គមដែលគេសំដៅដល់នោះគឺការជួយទៅលើជនរងគ្រោះនិងយុវជន។
លោក យង់ គឹមអេង នាយកប្រតិបត្តិមជ្ឈមណ្ឌលប្រជាពលរដ្ឋដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ និងសន្តិភាពបន្តអះអាងថា បើច្បាប់ស្ដីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងត្រូវបានបង្កើតឡើងវានឹងផ្ដល់ផលចំណេញ៥ចំណុចបន្ថែមទៀតមកសង្គមរួមមាន៖ទី១-កាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់នៃជំងឺមិនឆ្លងជាង២០០មុខដែលកើតឡើងដោយសារគ្រឿងស្រវឹង ទី២-កាត់បន្ថយហិង្សាក្នុងគ្រួសារនិងសហគមន៍ ទី៣-កាត់បន្ថយគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ ទី៤-រដ្ឋចំណេញថវិកាដែលថវិកានេះចំណាយទៅលើការខូចខាតដែលបណ្ដាលមកពីគ្រឿងស្រវឹង ទី៥-ធានាសុវត្ថិភាពសហគមន៍ ឆ្លើយតបនឹងគោលនយោបាយភូមិឃុំមានសុវត្ថិភាព។
ជាមួយគ្នានោះលោក ប៉ា ច័ន្ទរឿន ប្រធានវិទ្យាស្ថានប្រជាធិបតេយ្យកម្ពុជាលើកឡើងថា នៅក្នុងប្រទេសប្រជាធិបតេយ្យសេរី គេមិនឃាត់ពលរដ្ឋមិនឲ្យទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងនោះទេ តែគេមានច្បាប់ទប់ស្កាត់និងការពារផលវិបាកដែលអាចកើតមានជាយថាហេតុក្រោយហូបគ្រឿងស្រវឹង។ លោក ប៉ា ច័ន្ទរឿន ក៏បានលើកយករបាយការណ៍ស្រាវជ្រាវដែលលោកធ្លាប់អានមកបង្ហាញថា ពលរដ្ឋខ្មែរម្នាក់ទទួលទានគ្រឿងស្រវឹងប្រហែល៧០លីត្រក្នុងមួយឆ្នាំ។ លោកចាត់ទុកថា នេះជាតួលេខមួយខ្ពស់និងគួរបារម្ភ ហើយតួលេខនេះអាចបន្តកើនឡើងទាំងចំនួនអ្នកផឹកនិងបរិមាណទទួលទានលើសពី៧០លីត្រក្នុងមួយឆ្នាំសម្រាប់មនុស្សម្នាក់។
បើតាមលោក ប៉ា ច័ន្ទរឿន រដ្ឋាភិបាលអាណត្តិទី៧នេះក៏ចំណេញដែរ បើឆាប់អនុម័តច្បាប់ស្ដីពីការគ្រប់គ្រងស្រវឹង។ ផលចំណេញដែលលោក ប៉ា ច័ន្ទរឿន មើលឃើញគឺឆ្លើយតបគោលនយោបាយរបស់រដ្ឋាភិបាលស្ដីពីការគាំពារសុខមាលភាពនិងសង្គមដល់ប្រជាពលរដ្ឋ។
គួរជម្រាបជូនថា ការជំរុញនិងការទទូចស្នើសុំចង់បានច្បាប់ស្ដីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងកើតមានបន្ទាប់ពីមនុស្សស្លាប់ដោយសារតែឥទ្ធិពលនៃគ្រឿងស្រវឹងកើតមានរាល់ថ្ងៃ។ នៅក្នុងសេចក្តីព្រាងច្បាប់ស្ដីពីការគ្រប់គ្រងគ្រឿងស្រវឹងគេកំណត់មិនអនុញ្ញាតឲ្យយុវជនអាយុក្រោម២១ឆ្នាំប្រើប្រាស់គ្រឿងស្រវឹងនោះទេ។ ច្បាប់នេះនឹងដាក់បន្ទុកពន្ធខ្ពស់ទៅលើគ្រឿងស្រវឹង និងរឹតបន្តឹងលើការបើកលក់គ្រឿងស្រវឹង ដែលបច្ចុប្បន្ននេះមានការរីកសុះសាយស្ទើរគ្រប់ទីកន្លែងក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតែកង្វះច្បាប់គ្រប់គ្រង៕