Thursday, 26 December 2013 មុំ គន្ធា
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
ភ្នំពេញៈ សហព័ន្ធសហជីពចំនួន ៧បានដាក់លិខិតទៅលោកវ៉ាន់ ស៊ូអៀង ប្រធានសមាគមរោងចក្រកាត់ដេរកម្ពុជានៅថ្ងៃព្រហស្បត្តិ៍នេះ ដោយកំណត់ថ្ងៃធ្វើការតវ៉ា និងហែក្បួនទូទាំងប្រទេសនៅដើមខែមករាខាងមុខនេះ។
តំណាងសហព័ន្ធសហជីពដែលមានលោក អាត់ ធន់ ប្រធានសម្ព័ន្ធសហជីពប្រជាធិបតេយ្យកម្មករកាត់ដេរកម្ពុជា លោកម៉ៃ សុភត្រ្តា តំណាងសម្ព័ន្ធសហជីពកម្ពុជា លោកស្រីម៉ម ញឹម ប្រធានសហព័ន្ធសហជីពជាតិនៃឧស្សាហកម្មវាយនភណ្ឌកាត់ដេរកម្ពុជា លោកប៉ាវ ស៊ីណាប្រធានសម្ព័ន្ធសហជីពចលនាកម្មករ លោកជា មុន្នីប្រធានសហជីពសេរីកម្មករ លោកសៀង សម្បត្តិ ប្រធានសហព័ន្ធសហជីពមិត្តភាពកម្មករ និងលោកលីវ ថារីនប្រធានសហព័ន្ធសហជីពយុវជនឯករាជ។
ក្រុមសហជីពទាំងអស់នេះនឹងធ្វើកូដកម្មចាប់ពីខែមករា ឆ្នាំ ២០១៤ នេះទៅឲ្យទាល់តែបានជោគជ័យ នៅតាមបណ្តាក្រុមហ៊ុន និងការដង្ហែក្បួនជាសាធារណៈ ដើម្បីទាមទារឲ្យមានការតម្លើងប្រាក់ឈ្នួលអប្បបរមាចំនួន ១៦០ដុល្លារនៅឆ្នាំ ២០១៤ និងចំណុចមួយចំនួនទៀតក្នុងវិស័យកាត់ដេរ និងស្បែកជើង។
ចំណុចដែលសហជីពទាំងនេះទាមទារឲ្យមានការដោះស្រាយគឺ ប្រាក់ឈ្នួល ១៦០ ដុល្លារក្នុង ១ខែៗ នៅឆ្នាំ២០១៤ ផ្តល់ប្រាក់បាយ ៣ដុល្លារក្នុង ១ថ្ងៃ សម្រាប់អាហារបីពេល ឲ្យនិយោជកដាក់ប្រាក់អតីតភាពការងារកម្មករតម្កល់ទុកក្នុងរតនាគារជាតិ ដើម្បីបើកឲ្យកម្មករពេលក្រុមហ៊ុនបិទទ្វារ បញ្ឈប់ការប្រើប្រាស់កិច្ចសន្យាខ្លីៗខុសច្បាប់ ដែលធ្វើឲ្យប៉ះពាល់សិទ្ធិ និងអត្ថប្រយោជន៌កម្មករយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ បញ្ឈប់ឲ្យមានអ្នកធំ អ្នកមានអំណាចកាងពីក្រោយក្រុមហ៊ុន ដែលជាឧប្បសគ្គក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហា និងសុំឲ្យដោះស្រាយវិវាទរោងចក្រ SL និងដកលោកមាស សុត្ថា ចេញពីក្រុមហ៊ុនព្រមទាំងចាប់ជនដៃល្មើសដែលបានវាយ និងបានបាញ់កម្មករកាលពីថ្ងៃទី ១២ ខែវិច្ឆិកាឆ្នាំ ២០១៣នៅមុខវត្តស្ទឹងមានជ័យ ព្រមទាំងដោះលែងជនរងគ្រោះ២នាក់ដែលបានចាប់ខ្លួន។
សេចក្តីជូនដំណឹងបានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖ «ក្នុងករណីដែលលោកវ៉ាន់ ស៊ូអៀងមិនបានដោះស្រាយនូវសំណើខាងលើក្នុងរយៈពេល១សប្តាហ៌ទៀត តំណាងសហជីព និងកម្មករនិយោជិតនៅតាមបណ្តារោងចក្រសហគ្រាសផ្សេងៗទូទាំងប្រទេស និងធ្វើការតវ៉ាដោយមានកូដកម្មនៅតាមបណ្តាក្រុមហ៊ុន និងមានការហែក្បួនផងដែរ»។
Dear all BOSS,
Your factories should close and withdraw all capital back and go back home (your homeland).
it’s easy way to solve the problems.
ក្រុមឯកឧត្តម ធា គ្រុយ និងអ្នកស្រី គាត ភួង ពុករលួយជាប្រព័ន្ធដុះស្លែនៅក្រសួងសុខាភិបាលស្អុយគគ្រុក
បញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់ទេព្រោះគ្មានជំនាញ។តែខ្ញុំឆ្ងល់ថាបើពួកថៅកែៗនាំគ្នាបិទរោងចក្រ
ទៅរកស៊ីនៅប្រទេសដទៃវិញ តើបងប្អូនកម្មករគិតយ៉ាងម៉េច?តើភាពគ្មានការងារធ្វើធៀបនឹងការងារដែលមានប្រាក់ខែដូចសព្វថ្ងៃ តើមួយណាលំបាកជាង?
សព្វថ្ងៃនេះ បើមើលតាមសន្ទុះមហាបាតុកម្មនិងកូដកម្មនាៗនៅទូរទាំងប្រទេសដែលចេញ
មកពីឝ្រប់មច្ឈថ្ថាននោះ សរឣោយឃើញថាប្រជាពលរដ្ធលែងត្រូវការរាជរដ្ធាភិបាលខុស
ច្បាប់សព្វថ្ងៃដែលដឹកនាំដោយ លោក ហ៊ុន សែន ទៀតហើយ។
នេះជាពេលដែល លោក ហ៊ុន សែន ត្រូវតែទទូលស្គាល់កុំហុសដែលគាត់បានប្រព្រិត្តទៅ
ជាមួយនិងបក្សពូកគាត់ឣស់រយះកាលជិតសាមសិបឆ្នាំមកហើយ
និងត្រូវតែចុះចេញពីតំណែងដើម្បីទុកឲ្យគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ
ដឹកនាំប្រទេសឆ្ពោះទៅរកលិទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យពិតប្រាកដវិញម្តង។
ខ្ញុំជឿជះថា ភាពសាមគ្គី និងការព្យាយាមរបស់បាតុករទាំងឣស់ នឹងសម្រេចបាននូវ
ជោគជ័យជាស្ថាពរនៅពេលខាងមុខនេះជាមិនខាន។
I ah ta kwack has been a long time psychopath that has done so many things evil and criminal to Cambodia and Khmer people. However, being a psychopath I have no conscience, no empathy,
no understanding of what is right or wrong. I ah ta kwack is very sick psychopath so is my son Hun manith and most of my ministers. We the CPP knows only how to manipulates, lies, tortures, jail, kill, to further our greed and selfishness. These are the clinical symptoms of all psychopaths.
Since I ah ta kwack is a psychopath, I have no empathy, I no feeling for Khmer sufferings, in short I have no conscience. All I want for this new year gift is to continue ruling Cambodia and pass it on to my psychopath kids to continue the injustices for my family greed. If I have to kill all of Khmer people, its no problem for me because I Hun Sen is a psychopath. In my mind I’m always right, only my opinions matter no one else’s. Since I have no emotions as a psychopath, all the deaths and continue sufferings will not bother me in the least bit.
So having said all these, I want to continue to rule, oppress, kill, and manipulate all facets of justice to profit me and my family. These are the new changes that I will offer to all Cambodians for 5 more years, then my kids will continue on these legacies because they are psychopaths too. Good luck with trying to remove me from power.
សុំសួរមួយឆ្កែអាខ្វាក់ទាំងឡាយ ។ រោងចក្រចំណាយលើប្រាក់ខែកម្មករ ជាង៣០០លានដុល្លារ ចំណាយលើវត្ថុធាតុដើម ជាង1000លានដុល្លារ តែចំណាយផ្សេងៗ Other Expenses បំរុងទុកជាង2000 លានដុល្លារ ។តើស្អីគេ អាចំណាយផ្សេងៗ Other Expense ??????????????????
NO WESTERN COUNTRY WANTED TO DO BUSSINESS WHIT CORRUPTED GOV.BECAUSE THEY DO NOT LIKE TO GIVE MONIES UNDER THE TABLE TO ANY OF THOSE CORRUPTED LEADER.THAT RIGHT THE FACTORY WORKER WORK FOR NOTHING WAKEUP CAMBDIAN KICK THIS GUY OUT. PEACE CAMBODIA
Khieu Kanharith, Hun Sen and all of CPP your brains are best serve for chickens to poop in. All lies and manipulations coming out of your mouths are best suited for all Vietnamese dogs to hump it. No one in Cambodians have any believe of CPP injustices and manipulations. Cambodians have totally lost faith from the psychopathic actions of CPP that ruined and destroyed many lives and created countless sufferings.
CPP ministers you all are better serve to breed water buffaloes.
CPP lies and manipulations are best use to clean dirty toilets.
CPP you need to get out of Cambodia now, and become dog sellers in Vietnam.
CPP Khmer people can even stand to look at you, even a piece of cow dung has more value and purpose than the crooked CPP
ministers.
CPP take you psychopathic legacy of Khmer rouge with you.
CPP get out of Cambodia you all have worn out your welcome through your evil greed. Get out now awhile you still can.
CPP even the worse criminals have not committed as much crimes as your party. Even criminal have some small form of conscience, where as all CPP have no conscience and it is on going now over 30 years.
យើងគាំទ្រ ដោយសុំឲ្យ GMAC ពិចារណាមើលពីលទ្ធភាពនៃការដក ឬក៏ទុកការវិនិយោគរបស់ខ្លួននៅកម្ពុជានេះ។
យើងនៅតែគិតដល់ជីវភាពរបស់កម្មកររបស់យើងជានិច្ចថា តើបើអត់រោងចក្រទេ គ្នាមានអ្វីសម្រាប់ជីវិតគ្នាទៅទៀត!! តែយើងចង់ឲ្យមានការជជែកគ្នា និងរួមគ្នាដោះស្រាយបញ្ហារួមរបស់យើងនេះ ដោយតម្រូវភាគីម្ខាងៗ យល់ពីការលំបាករៀងៗខ្លួន។ មានន័យថា យើងត្រូវដឹងថា សម្រាប់មនុស្ស ទោះជាប្រាក់ប៉ុន្មាន ក៏វាមិនអាចគ្រប់នឹងចិត្តចង់បាន នោះដែរ ។ ហើយត្រូវដឹងថា គេអាចធ្វើការងារមួយថ្ងៃ មួយខែ អាចទទួលបានកម្រៃមកតម្រូវនឹងទីផ្សារបានដែរ។ ឧទាហរណ៍យើងសួរទៅអ្នកលក់នៅតាមផ្សារវិញថា តើបើគាត់ចំណាយដើមទុនមួយថ្ងៃ ១០០ ដុល្លា គាត់ប្រើកម្លាំងខ្លួនគាត់ផង និងកូនរបស់គាត់ ២ នាក់ថែមទៀត ដើម្បីលក់បបរ ឬបាយ តើគាត់ចំណេញបានប៉ុន្មាន? ហើយបើគិតទៅតាមដើមទុន និងចំនួនមនុស្សចូលរួមការងារវិញ សួរថា តើម្នាក់អាចទទួលកម្រៃប៉ុន្មាន? គាត់ឆ្លើយថា គ្មានទេ គឺបានតែមួយរួចខ្លួនប្រាក់ដើម និងចំណេញតែបានហូបចុកបាយនោះ រួចឲ្យកូនតូចទៅរៀន ២ ឬបីពាន់រៀលទេ។ មានន័យថា ការរកស៊ី ការរកលុយវាលំបាកអញ្ចឹង។ តែចំពោះកម្មករវិញ យើងគិតដោយឡែក ព្រោះថា យើងធ្វើការជាមួយគេ ដោយលកកម្លាំងនិងសមត្ថភាពជំនាញ។ ដូចនេះប្រាក់ដែលផ្តល់ជូន អាចត្រូវវាស់វែងទៅនឹងការចំណាយពេលវេលា និងការខិតខំរបស់កម្មករក្នុងរយៈពេល ៨ ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ និងសួរថា តើយើងគួរឲ្យប៉ុន្មានទៅ ដើម្បីឲ្យគ្នាអាចរស់បានក្នុងជីវភាពមួយសមរម្យ ។ ពាក្យថា « សមរម្យ » នោះ គឺអ្វី ? សមរម្យ គឺ មិនមែនអាចឲ្យសល់លុយធ្វើអ្នកមាន បាននោះទេ តែត្រូវឲ្យកម្មករម្នាក់ៗ មានលទ្ធភាពអាចបង់ប្រាក់ឈ្នួលបន្ទប់បាន ហើយសល់ពីនោះ គ្នាអាចមានលទ្ធភាពចំណាយលើការហូបចុក ក្នុងមួយពេលប្រហាក់ប្រហែល ៥០០០ រៀល និងត្រៀមលុយកាក់ខ្លះ ក្នុងមួយខែ ប្រហែល ៣ ទៅ ៥ ម៉ឺនរៀលសំរាប់ចំណាយលើការថែទាំសុខភាព និងចំណាយទូទៅ ខ្លះទៅទៀត។ យើងក៏ដឹងដែរថា ដើម្បីឲ្យបានប្រាក់ជាងនេះ រហូត ១៥០ ទៅ ២០០ ដុល្លា ឬក៏ច្រើនជាងនេះ កម្មករត្រូវធ្វើការក្នុងម៉ោងបន្ថែម ក៏បានដែរ។ តែយើងយល់បញ្ហាសុខភាពទៅវិញ គឺធម្មតាការប្រឹងប្រែងនេះ ជួនកាលគ្នាប្រឹងទាំងចិត្ត តែកម្លាំងកាយគ្មានទេ។ ខ្ញុំបានដឹង និងបានឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកថា ភាគច្រើននៃកម្មករ គ្នាហ៊ានចំណាយហូបបាយមួយពេល យ៉ាងខ្ពស់ ២០០០ រឿលទេ។ ហើយធម្មតាទេ អ្នកលក់ក៏ដូចវនេះដែរ ដើម្បីសម្របនឹងតម្លៃនេះ គឺទាំងម្ហូប បាយ គឺគ្មានរសជាតិ ឬក៏គ្នាត្រូវទិញសាច់ទិញបន្លែយ៉ាងណាឲ្យបានច្រើន តែថោក។ និយាយឲ្យចំ កម្មករម្នាក់ៗ បើយើងបានឃើញ ទើបយើងខ្លោចចិត្តអាណិតគ្នាមែន ព្រោះគ្នាហូបបាយ ដូចជាបាយសម្រាប់សុនខអញ្ចឹង។ ដោយសារការហូបចុកមិនគ្រប់គ្រាន់ កម្មករត្រូវហ៊ឹងត្រចៀក ខ្យល់គ ហើយដែលយើងបានឃើញរឿងនេះ មានច្រើនមកហើយ។
ម្យ៉ាង យើងដឹងថា ភាគច្រើននៃកម្មកររោងចក្រម្នាក់ បើភ្ជាប់ទៅនឹងបញ្ហាគ្រួសារ គឺគ្នាលំបាកណាស់។ មានគ្រសារខ្លះ ដែលមានម្តាយ ឪពុក បង ប្អូន នៅស្រុកស្រែ ៣ ទៅ ៥ នាក់ ពុំមានធ្វើការអ្វីទេ ហើយសង្ឃឹមតែលើកូនស្រីម្នាក់ដែលជាកម្មករនេះ។ ដូចនេះ បន្ទុកលំបាករបស់កម្មករនេះ ត្រូវរំលែកប្រាក់ខែ បន្តិចបន្តួច និងត្រូវប្រឹងធ្វើការមិនដឹងយប់ថ្ងៃ ដើម្បីរកប្រាក់ផ្គត់ដល់គ្រួសារទៀត។ នេះហើយជាបញ្ហា ។ ក្រៅពីនេះ គឺតម្លៃឈ្នួលផ្ទះ ក៏ធ្វើឲ្យកម្មករត្រូវរែកពុនដែរ។ អាជីវករផ្ទះជួល គ្មានអាណិតអ្នកក្រទេ ដោយបន្ទប់មួយអាចសំរាកសមរម្យ ២ នាក់ ជួនគ្មានបន្ទប់ទឹកក្នុងផ្ទះផង គាត់យកថ្លៃយ៉ាងថោកបំផុត ក៏ត្រឹម ៣០ ដុល្លាដែរ។ ក្រៅពីនោះ តម្លៃទឹក និងអគ្គីសនី គាត់យកថ្លៃដែលមិនគួរយកសោះ គឺ ថ្លៃអគ្គីសនីមួយគីឡូវ៉ាត់ម៉ោងអាចពី ២ ទៅ ៣ពាន់រៀល ហើយដែលនៅរាជធានីនេះ តម្លៃដើមអគ្គីសនីតែ ៧២០ រៀល សោះ។ កន្លែងនេះហើយ ដែលយើងត្រូវពិចារណា ថា តើកម្មករលំបាកយ៉ាងម៉េច ហើយយើងអាចនឹងជួយគ្នា ដោយវិធីណា។ តើរដ្ឋាភិបាលមានសិទ្ធិទៅកំណត់តម្លៃឈ្នួលផ្ទះបានឬទេ?
តាមពិតទៅ ក្នុងសង្គមខ្មែរយើងសព្វថ្ងៃ ដោយសារមូលដ្ឋានអប់រំ និងបណ្តុះបណ្តាលវិជ្ជាជីវៈ នៅមានព្រំដែន ហើយប្រពន្ធសេដ្ឋកិច្ច មិនមានអ្វីក្រៅពីកសិកម្ម និងសេវាកម្មខ្លះក្នុងជីវភាពចាំបាច់ នោះ វាពិតជាបានបណ្តាលឲ្យមនុស្សពិបាកនឹងមានការងារធ្វើគ្រប់គ្នាណាស់។ ដូចនេះហើយ ទើបរោងចក្រកាត់ដេរ និងរោងចក្រជំនាញផ្សេងៗមួយចំនួននោះ គឺជាផ្នែកសំខាន់មួយនៃចរន្តសេដ្ឋកិច្ចនិងការងារសំរាប់ប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរ។
យើងនិយាយបែបនេះ គឺចង់ឲ្យកម្មករ និង ថៅកែត្រូវតែទទួលស្គាល់គ្នាពីផលប្រយោជន៍ និងការលំបាករៀងៗខ្លួន ដើម្បីយើងរួមគ្នារស់នៅក្នុងការងារឲ្យបានសុខសាន្តនឹងគ្នា ដោយមិនត្រូវគាបសង្កត់គ្នា ឡើយ ដោយសកម្មភាពរបៀបបាតុកម្ម កូដកម្ម មិនចូលធ្វើការ ធ្វើឲ្យចរន្តផលិតកម្មរាំងស្ទះ ហើយរោងចក្រត្រូវខាតបង់ ឬសងលុយទៅអ្នកបញ្ជាទិញ។
ចំពោះកម្មករ ក៏ដូច្នេះដែរ! កម្មករត្រូវដឹងថា ទម្រាំម្ចាស់រោងចក្រ គេបើករោងចក្រមួយ អស់ ១ លាន ក៏ដោយ ១០លានក៏ដោយ គឺសុទ្ធជាប្រាក់ ដែលលំបាកនឹងអ្នកនយោបាយណាមានសមត្ថភាព និងមានគំនិតធ្វើបានណាស់។ បងប្អូន គួរតែងាកទៅមើលវិរជនអ្នកស្នេហាកម្មករទៅមើល ថាគាត់ជាអ្នកដឹកនាំ ញុះញង់បងប្អូន តើគាត់មានឲ្យបងប្អូនបង់ប្រាក់ប្រចាំខែឲ្យគាត់ដែរឬក៏អត់? វាអាចថាគាត់មិនយកលុយប្រចាំខែពីបងប្អូនទេ តែគាត់យកឈ្មោះបងប្អូនកម្មករយើង ទៅសុំលុយជំនួយបរទេស មកចាយ ក៏មានដែរ។ នេះជាអាជីវកម្មរបស់ពួកនេះ។
ចុះថៅកែវិញ យ៉ាងណា? ម្ចាស់រោងចក្របានចំណាយប្រាក់មកបណ្តាក់ទុនលើដីខ្មែរ មានទាំងសំណង់ មានទាំងគ្រឿងម៉ាស៊ីននិងបរិក្ខាផ្សេងៗ ដែលមិនអាចរើរុះ វេចខ្ចប់ ឬលក់ចេញទោះថ្ងៃនេះ ឬ ថ្ងៃស្អែកឲ្យទៅគេ ភ្លាមៗ បានទេ។ បើត្រូវបិទរោងចក្រនោះ ថៅកែត្រូវខាតរាប់លានដុល្លា។ ដូចនេះ តែកាលណា គេបើករោងចក្រនៅប្រទេសណា គឺម្ចាស់រោងចក្រ គេមិនចង់ជួបរឿងអាក្រក់ជាមួយកម្មករឡើយ។
តែក្នុងស្ថានភាពដូចប៉ុន្មានខែ និងប៉ុន្មានថ្ងៃចុងក្រោយនេះ វាអាចជាករណីចាប់បង្ខំឲ្យម្ចាស់រោងចក្រ បិទភ្នែកទ្រាំខាតប្រាក់ ដើរចេញពីស្រុកខ្មែរ ដើម្បីបំពេញចិត្តកម្មករខ្មែរ ជាពិសេស បំពេញចិត្តអ្នកនយោបាយខ្មែរមួយក្តាប់ ដែលពូកែញុះញង់នោះ ឲ្យគាត់សប្បាយ ព្រោះគាត់ពូកែធ្វើឲ្យប្រជាជន កម្មករស្រឡាញ់គាត់ គាំទ្រគាត់រហូតវាយបំបែកឆ្នាំងបាយខ្លួនឯង។
ចុងក្រោយនេះ ខ្ញុំសុំដល់សមាគមម្ចាស់រោងចក្រ សូមមេត្តាពិនិត្យថា តើគួរដកការវិនិយោគ ឬក៏ទុក? បើដក លោកក៏ខាតដែរ តែយើងក៏អាចទៅកន្លែងណា ប្រទេសណា ដែលបានសុខក៏ម្យ៉ាង។ តែបើទុក គឺលោកត្រូវប្រឈមនឹងការគម្រាមកំហែងពីក្រុមអ្នកនយោបាយខិលខូច ដែលវាបំពុលបរិយាកាសនៃការងាររបស់អស់លោក ជាមួយនឹងកម្មរ និងបំផ្លាញសេចក្តីសុខរបស់កម្មកររាល់ថ្ងៃ យ៉ាងនេះ ជារៀងរហូត គ្មានថ្ងៃចប់ទេ។
សំណូមពរចុងក្រោយ ក្នុងនាមខ្ញុំជាពលរដ្ឋខ្មែរម្នាក់ ដែលក៏យល់ស្គាល់ពីជីវភាពកម្មករ ខ្ញុំសុំថា គួរតែយើងឯកភាពគ្នា ផ្តល់ប្រាក់ខែគោលឲ្យកម្មកម្នាក់ ១២០ ដុល្លា នៅពេលនេះតែម្តង តើបានឬទេ? ហើយក៏សំណូមពរដល់កម្មករទាំងឡាយ សុំឲ្យមានយល់ដឹងពីការលំបាករបស់ម្ចាស់រោងចក្រផង។ បើបងប្អូនមិនយល់ទេ សូមបងប្អូនសាកទៅលបសួរថៅកែភោជនីយដ្ឋានណាមួយ ទៅ ថាគេលំបាកយ៉ាងម៉េច ទម្រាំបើកភោជនីយដ្ឋាន មួយចិញ្ចឹមកម្មករ ពី ១០ ទៅដល់ ១០០ ឬ ២០០ នាក់។ ភោជនីយដ្ឋានមួយ បានធ្វើឲ្យមនុស្សជាច្រើនក្នុងសង្គមមានការងារធ្វើ គឺតាំងពីកសិករ កម្មករម៉ូតូឌុប រហូតអ្នករត់តុ និងរាប់ទាំងនារីលក់ស្រា ផង។ អ្នកទាំងនោះហើយ ដែលខ្ញុំចាត់ទុកថា ជាអ្នកបានចូលរួមកសាងសង្គមខ្មែរឲ្យរីកចម្រើន។ វាផ្ទុយពីក្រុមអ្នកនយោបាយប្រតិកិរិយា សម រង្ស៊ី និង កឹម សុខា និងពួកមេសហជីពប្រតិកិរិយាខិលខូច យកញើសឈាមកម្មករជាល្បែង តាំងខ្លួនជាអ្នកស្រឡាញ់កម្មករ។
សុំបងប្អូន សួរទៅ លោក អាត់ធុន រ៉ុង ឈុន និងមេបក្សប្រឆាំងទាំងនោះ ថា តើសព្វថ្ងៃនេះ ពួកនេះមានបើករបររកស៊ីអ្វីមួយដែលទាក់ទងនឹងការប្រើកម្លាំងមនុស្ស នៅនឹងផ្ទះឬទេ? ហើយសួរថា បើរោងចក្របិទទ្វារទៅវិញ តើពួកនេះ វាធ្វើយ៉ាងម៉េច ដើម្បីឲ្យបងប្អូនមានការងារធ្វើ។ នៅផ្ទះ សម រង្ស៊ី មានមនុស្សនៅជាមួយដែរ គឺមនុស្សដែលពាក្យថោកទាបរបស់ខ្មែរ គេហៅថា « ខ្ញុំគេ » ។ គ្នាគ្មានសិទ្ធិអ្វីទេ។
បងប្អូន កុំគិតថា ការអួតអាងរបស់សម រង្ស៊ី នោះ វាអាចធ្វើទៅបាន ដោយទាមទាមតម្រូវកម្មករ បានប្រាក់ខែ ៣០០ ដុល្លា នោះ។
The result is easy to paid $160 a month for the factory worker… All you have to do just cut down the monthly sharing profit of each factory with the corrupted government which is each month they will take at least 30 to 50% of the factory profit. Therefore, the factory doesn’t have $160 to pay for the factory worker each month. The solution was so easy to solve but, the corrupted mind of their old system are so hard to sacrify……!??
។។
December 26, 2013 at 9:47 pm
បញ្ហាសេដ្ឋកិច្ចខ្ញុំមិនដឹងច្បាស់ទេព្រោះគ្មានជំនាញ។តែខ្ញុំឆ្ងល់ថាបើពួកថៅកែៗនាំគ្នាបិទរោងចក្រ
ទៅរកស៊ីនៅប្រទេសដទៃវិញ តើបងប្អូនកម្មករគិតយ៉ាងម៉េច?តើភាពគ្មានការងារធ្វើធៀបនឹងការងារដែលមានប្រាក់ខែដូចសព្វថ្ងៃ តើមួយណាលំបាកជាង?
______________________
ល្អដែរ ឮថា សព្វថ្ងៃនេះ នៅតាមភូមិប្រុសពិបាករកប្រពន្ធណាស់ ដោយសារតែក្រមុំៗ មកធ្វើកម្មករនៅភ្នំពេញអស់ ហើយជួនកាលទៀតក្រមុំខ្លះបានភ្ជាប់ពាក្យជាមួយកម្លោះស្រុកស្រែ តែបែរជាមកបណ្តើរប្រុសពីភ្នំពេញទៅសុំម៉ែសែន ទៅវិញ។
ស្រួលហើយ ឮថាសមាគមអ្នករោងចក្រប្រុងបិទទ្វារោងចក្រ និងរត់ទៅស្រុកគេហើយ។ ដូចនេះ កម្លោះស្រុកស្រែលែងច្រៀងចម្រៀងបទ « បងជិះស៊ីក្លូដើររកអូន » ទៀតហើយ។
កម្លោះៗ ស្រុកស្រែមានសង្ឃឹមរកប្រពន្ធបានវិញហើយ។
ខ្ញុំមិនដឹងថាតើ ការធ្វើបាតុកម្ម ការដឹកនាំបាតុកម្ម និងការចូលរួមបាតុកម្ម ឬកូដកម្ម ដែលកំពុងតែមាននេះបានផលប្រយោជន៍អ្វីខ្លះហើយ។ ខ្ញុំមើលមិនឃើញថាតើធ្វើទាំងអស់នេះគោលដៅគឺសំដៅ លើអ្វី សុទ្ធតែមិនច្បាស់លាស់ពីព្រោះធ្វើមិនស្គាល់ឫសបញ្ហា តើត្រូវការអ្វីទៅ (លទ្ធិប្រជាធិបតេយ្យ? ទំនិញឡើងថ្លៃ? កម្រៃពលកម្មតិច? (សូមមេត្តាវិភាគដល់ប្រទេសក្នុងតំបន់) បង្កឲ្យមានអសន្តិសុខ ក្នុងសង្គម? បំរើនយោបាយរបស់បរទេស? ទឹកដី? ជនអន្តោប្រវេសន៍?ឬក៏ដណ្តើមអំណាច?)ឲ្យពិតប្រាកដ។ ចំណែកអ្នកគាំទ្រ និងអ្នកចូលរួម វិញតើបានប្រយោជន៍ដែរឬយ៉ាងដូចម្តេច? ពេល យើងមានទុក្ខលំបាក និរាស្រ្តព្រាត់ប្រាស់ (ដូចជាស្លាប់នៅក្បាលថ្នល់ នៅខាងស្ទឹងមានជ័យ)អ្នកណា មកលំបាកវេទនាជាមួយគ្រួសារយើង? កាលពីសម័យគាំទ្រខ្មែរក្រហម១៩៧០ដល់១៩៧៥ ជាចុង ក្រោយអ្នកណាស្លាប់?អ្នកណាវេទនា អ្នកណាអត់បាយធ្វើការហួសកម្លាំង? តើមិនមែនយើងទាំងអស់គ្នាទេឬ? អ្នកដែលមានអាយុ៣៥ចុះ ឬកើតនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៧៩មក មិនដែល បានជួបការលំបាកនៅក្នុងខ្មែរក្រហមទេ តែអ្នកមានគុណ ឪពុកម្តាយ ជីដូនជីតា សុទ្ធបានជួបប្រទះទាំងអស់ ដូចជា៖គ្រួសារខ្ញុំនៅសល់តែខ្ញុំម្នាក់ឯង មិនមានអ្នកណាទាំងអស់ពេលបច្ចុប្បន្ននេះ តើលោកអ្នកចង់បានបែបក្នុងទសវត្សឆ្នាំ៧០? សូមមេត្តាពិចារណាឲ្យបានច្បាស់លាស់ ដើម្បីកុំឲ្យមានរបបកាប់សម្លាប់គ្នាកើតមកទៀត ពួកយូន និងសៀម វាសប្បាយចិត្តណាស់កាលណាវាបានឃើញ និងឮថាខ្មែរយើងឈ្លោះគ្នា សម្លាប់គ្នា។ សូមមេត្តានាំគ្នាឈប់ទៅលោកអ្នកនយោបាយ និងអ្នកគាំទ្រទាំងអស់អើយ សូមនាំគ្នាគិតពីក្រុមគ្រួសារខ្មែរយើងដែលនៅសល់មួយក្តាប់ ហើយដីប្រទេសយើងក៏រួញចង់អស់ទៅទៀត គួរតែនាំគ្នាគិតពីបញ្ហាទាំងអស់នេះវិញ ធ្វើឲ្យប្រទេស យើងមានភាពជឿនលឿនទើបប្រសើរ។ បើពួកវិនិយោគទុនដកខ្លួនចេញទៅវិញ អ្នកណាលំបាក តើមិនមែនពួកយើងជាអ្នកក្រីក្រទេឬ? អ្នកមានលុយ មានអំណាច មានសិទ្ធិនៅប្រទេសទី៣ គេមិនភ័យមិនលំបាកដូចយើងទេ ដូចពេលនេះអាកាសធាតុត្រជាក់យើងដេកហាលខ្យល់តែពួកគេដេកក្នុងផ្ទះមានកងអង្គរក្សការពារ ឲ្យទៀត ព្រឹកឡើងមានគុយទាវកាហ្វេ យើងរកតែបាយកកហូបស្ទើរតែមិនបាន ឬក៏អត់សោះតែម្តង។ សូមពិចារណា……………..
ល្អតើលោកbol!ហាស់ហា សុំសើចបន្តិចចុះ។ខាងផ្លូវជាតិលេខ៤តឹងតែងខ្លាំងណាស់។មិនទាន់ច្បាស់ថារបួសធ្ងន់ប៉ុន្មាន ស្រាលប៉ុន្មានទេ។
បើនៅប្រទេសជិតខាងស្រួលន័ះគេមិនមកបើករោងចក្រនៅខ្មែទេ ព្រោះតំលៃកម្មករទាប ពន្ធនាំចេញអត់មាន ពន្ធនាំចូលទាប ប្រទេសជិតខាងមានចឹងអត់ មានដែរនៅភូមា ប៉ុន្តែប្ាក់ខែគេក៏ខ្ពស់ជាងដែរ
កុំខ្វល់សុំសេវាសុខភាពបេឡាជាតិ នឹងរបបសង្គម សេវារបស់ក្រសួងការងារនេះតិចតួចណាស់ មិនរួចថ្លៃជិះម៉ូតូឌុបទៅមកផង សុំអោយក្រុម ហ៊ុន សហគ្រាសឈប់បង់លុយអោយរបបសង្គម និងក្រសួងនេះទៀតទៅ លោកពេជ្រ សោភ័ណ ដន្លងសម្តេច យកលុយទិញឡានថ្មីទំនើបៗអស់ហើយ ហ៊ុន សែន អើយចុះចេញទៅ!
Bol និយាយថាខ្លួនខ្សោយសេដ្ឋកិច្ច ខ្លួនមិនអាចដឹងពីអ្វីដែលជាសកម្មភាពសិដ្ឋកិច្ច ដូច្នេះគួរទៅសិក្សាជំនាញខាងសេដ្ឋកិច្ចហើយមើលទៅ ទើបមានគ្រូឯកទេសពន្យល់បានច្បាស់។ ហើយបើគ្រូពន្យល់មិនដែលស្តាប់ មិនដែលគិតពីចារណាច្បាស់លាស់ទេ ទោះគ្រូពីឋានលើទៀក៏ជួយអត់បានដែរ
កម្ពុជា ដែលប្រជាពលរដ្ឋខ្មែរប្រុស-ស្រីហៅថាទឹកដីសុវណ្ណភូមិ ជាទីកន្លែងមួយដែលអំណោយផលដល់អ្នកវិនិយោគទាំងក្នុងស្រុក និងអន្តរជាតិមកវិនិយោគ។ មានកត្តាជាច្រើនណាស់ដែលអាចទាក់ទាញអ្នកវិនិយោគមកបណ្តាក់ទុនរកស៊ី ដូចជា ៖
– ទីតាំងភូមិសាស្រ្ត ៖ កំរមានគ្រោះធម្មជាតិ បើមានក៏មានតិចតួច
– ធនធានធម្មជាតិ ៖ យើងមានរ៉ែ មានដីមានជីជាតិ មានព្រែឈើ មានទឹកសាប-ប្រៃ ដែលបម្រើ
ឲ្យវិស័យផ្សេងៗបានយ៉ាងងាយ ដូចជា កសិកម្ម កៅស៊ូ ស្ករស។ល។
– កត្តាថ្លៃឈ្នួលកំលាំងពលកម្ម ៖ ប្រាក់បៀរ៌វត្សកម្មករទាប បើធៀបជាមួយប្រទេសផ្សេងៗ
ដូចនៅថែ ចិន កូរ៉េ ជាដើម
– ឧកាសនៃការនាំចេញ ៖ បន្ទាប់ពីប្រទេសកម្ពុជាចូលជាសមាជិកWTO មក ការនាំចេញទៅ
សហភាពអ៊ឺរ៉ុប គឺគិតពន្ទគយទេ ខុសពីប្រទេសថៃ យួន ជាដើម គេគិតពន្ទនេះ។ មានកត្តាជាច្រើនទៀត ដែលខ្ញុំមិនបានបង្ហាញអស់ ពីព្រោះកត្តាប៉ុណ្ណឹងគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់បញ្ញាក់ដល់បងៗខាលើឲ្យយលបានហើយ។
តាមក្រលាផ្ទៃប្រទេស តាមធនធានដែលមាន តាមចមនួនប្រជាជនដែលមាន១៥លាន់នាក់ជាង គឺប្រជាពលរដ្ឋអាចរស់បានដោយងាយ មិនចាំបាច់ទៅធ្វើការនៅបរទេសឲ្យវេទានាខ្លួនដូចសព្ច ថ្ងៃនេះទេ។ សំណួរសួរថា តើប្រទេសកម្ពុជានៅខ្វះអ្វីទៀតដែលអាចឲ្យប្រជាពលរដ្ឋរសបានសមរម្យគេ ដែលមានសេដ្ឋកិច្ចរីកចម្រើន?