ដោយ៖ ជន ស្រីណុច
ថ្ងៃពុធ ទី24 កញ្ញា 2014
http://vodhotnews.com
ស្តាប់សំឡេង៖ |
ចម្លងទុក |
មើលរូបភាពបន្ថែម
ពិធីបោះបាយបិណ្ឌ ក្នុងថ្ងៃកាន់បិណ្ឌនៅវត្តលង្ការ (រូបថត៖ Krishan)
ពិធីបុណ្យកាន់បិណ្ឌឬដាក់បិណ្ឌ និងភ្ជុំបិណ្ឌ គឺជាពិធីបុណ្យបែបប្រពៃណីខ្មែរ ដែលប្រជាពលរដ្ឋប្រារព្ធធ្វើឡើងតាំងពីដូនតារៀងមក។ ពិធីបុណ្យនេះធ្វើឡើងក្នុង១ឆ្នាំម្តងប៉ុណ្ណោះ គឺថ្ងៃកាន់បិណ្ឌចាប់ផ្តើមពីថ្ងៃ១រោជ ខែភទ្របទ រហូតដល់ថ្ងៃទី១៤រោជខែដដែល ចំណែកថ្ងៃ១៥រោជជាថ្ងៃភ្ជុំធំ ឬភ្ជុំបិណ្ឌ។ តាមគម្ពីរពុទ្ធសាសនានានាចារថា តាមរយៈបុណ្យនេះពុទ្ធបរិស័ទអាចឧទ្ទិសកុសលផលបុណ្យដល់សាច់ញាតិ ដែលស្លាប់។
ទាក់ទងនឹងជំនឿនេះ បើក្រឡេកមើលក្នុងពិធីបុណ្យដាក់បិណ្ឌ និងភ្ជុំបិណ្ឌពេលបច្ចុប្បន្នវិញ គេតែងសង្កេតឃើញពុទ្ធបរិស័ទ្ធ ឧបាសក ឧបាសិការយុវជន យុវនារី ដែលជាអ្នកគោរពពុទ្ធសាសនា បានស្លៀកពាក់ស្អាតបាត ធ្វើដំណើរជាក្រុមៗ ទៅកាន់វត្តអារាមនានា ដោយបានយកចង្ហាន់គ្រឿងឧបភោគបរិភោគ ព្រមទាំងទៀនធូប និងផ្កាផ្ញីជាដើមទៅថ្វាយព្រះ ឬប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃដើម្បីសុំសេចក្តីសុខ និងឧទ្ទិសកុសលផលបុណ្យ ដល់សាច់ញាតិរបស់ពួកគេ ដែលបានបែកកាយ រំលាយក្ខន្ធទៅកាន់បរលោក។
ការយកចង្ហាន់ទៅប្រគេនដល់ព្រះសង្ឃ ដែលគង់ចាំព្រះវស្សានៅតាមវត្តអារាមនានា នៅរដូវដាក់បិណ្ឌឬភ្ជុំបិណ្ឌនេះ ពួកគេមានជំនឿថា អាចធ្វើអោយសាច់សាលោហិត របស់ពួកគេដែលបានធ្វើមរណកាលទៅ ហើយនោះ អាចនឹងរួចចាកផុតពីកម្មពារវេរាដែលពួកគេបានសាងកាលពីនៅរស់។
ក្នុងពិធីកាន់បិណ្ឌ និងភ្ជុំបិណ្ឌនេះ ពលរដ្ឋខ្មែរមិនមែនតែមនុស្សវ័យចំណាស់នោះទេ ដែលមានជំនឿលើការធ្វើបុណ្យដាក់ទានតាមបែបព្រះពុទ្ធសាសនានេះ សូម្បីតែយុវវ័យក្មេងៗក៏គេមានជំនឿថា ការប្រតិបត្តិ តាមពុទ្ធឱវាទ បែបព្រះពុទ្ធសាសនា ក៏អាចផ្តល់អនិសង្ឃ ដល់អ្នកមានគុណរបស់គេ ទាំងនៅបច្ចុប្បន្ន និងបរលោកផងដែរ «ថ្ងៃភ្ជុំខាងមុខនេះខ្ញុំមានគម្រោងទៅលេងស្រុក ហើយមានរបស់មួយចំនួនជូនឪពុកម្តាយ មានទឹកក្រូច នំ ផ្លែឈើ មានលុយមួយចំនួនជូនគាត់ ព្រឹកព្រលឹមឡើងធ្វើបាយសំឡជូនគាត់ពិសារ ហើយជូនគាត់ទៅវត្ត។ នៅពេលឱកាសបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ខ្ញុំនឹងទិញនំនេក ផ្លែឈើ មួយចំនួនដើម្បីជូនឪពុកម្តាយ រួចហើយខ្ញុំមានគម្រោងធ្វើចង្ហាន់ដើម្បីជូនឪពុកម្តាយរបស់ខ្ញុំទៅវត្ត ហើយក៏ដូចជាបបួលបងប្អូនរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីទៅវត្តទាំងអស់គ្នា ពីព្រោះឪពុកម្តាយគាត់មានគុណខ្លាំងណាស់ អ៊ីចឹងនៅក្នុងឱកាសបុណ្យទានម្តងៗ យើងគួរតែយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះគាត់ ហើយនៅក្បែរគាត់។ ក្នុងនាមយើងជាយុវជន ចំពោះបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌយើងគួរតែជួបជុំបងប្អូនឪពុកម្តាយ ហើយយើងនាំគ្នាទៅវត្តដើម្បីយកបាយទៅប្រគេនព្រះសង្ឃ ឧទ្ទិសមផលជូនបុព្វការីជនដែលគាត់បានចែកដា្ឋនទៅ។ ខ្ញុំគិតថា យុវជនគួរតែទៅវត្តនៅពេលភ្ជុំបិណ្ឌ ដូចជាមុនពេលយើងទៅវត្តយើងត្រូវធ្វើម្ហូប ឬជូនលុយកាក់ទៅឪពុកម្តាយរបស់យើង ដូចជាព្រះនៅក្នុងផ្ទះ ហើយចាំយើងស្លៀកពាក់សមរម្យទៅវត្ត។ នៅពេលទៅផ្ទះខ្ញុំមានដូចជា សម្លៀកបំពាក់ សម្រាប់ជូនឪពុកម្តាយខ្ញុំ ដើម្បីទៅចូលរួមបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ថ្ងៃបុណ្យធំ ខ្ញុំនឹងធ្វើចង្ហាន់ជូនគាត់ដើម្បីទៅប្រគេនព្រះសង្ឃនៅវត្ត។ យើងទិញនូវផ្លែឈើ ក៏ដូចជាធ្វើម្ហូបម្ហាដើម្បីជូនដល់ឪពុកម្តាយយើង ព្រោះពេលហ្នឹងយើងត្រូវដឹងគុណឪពុកម្តាយ ក៏ដូចជាជីដូនជីតា ដែលចែកឋានទៅ។ ក្នុងនាមយើងជាយុវជន ខ្ញុំមានទំនៀមទម្លាប់តាមដូនតារបស់ខ្ញុំ នៅក្នុងឱកាសបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ឬការដាក់បិណ្ឌគឺពួកយើងតែងតែទៅបុណ្យដើម្បីបោះបាយបិណ្ឌ ឬក៏ធ្វើបុណ្យប្រគេនអាហារដល់ព្រះសង្ឃដើម្បីឧទ្ទិសកុសលដល់បងប្អូន ឬញាតិសណ្តានរបស់យើងដែលបានចែកឋានទៅហើយនោះ ដើម្បីឲ្យគាត់បានទទួលសេពសោយ នូវអាហារដែលយើងបានបូជាទាំងអស់ហ្នឹង។ ដែលខ្ញុំទៅកាន់បិណ្ឌហ្នឹង គឺខ្ញុំដាក់បានវេនមួយ វេនមួយហ្នឹងខ្ញុំអត់បានទៅបោះបាយបិណ្ឌទេ ប៉ុន្តែពេលព្រឹកព្រលឹមឡើង ខ្ញុំយកចង្ហាន់ទៅវត្ត ខ្ញុំឧទ្ទិសកុសលមផលដល់អ្នកដែលចែកឋាន ដូចជាជីដូនជីតារបស់ខ្ញុំ មីងពូ បងប្អូនរបស់ខ្ញុំដែលបានចែកឋានទៅ ខ្ញុំឧទ្ទិសកុសលហៅឈ្មោះគាត់មកទទួលមផល»។
សម្រាប់យុវតី អេង គឹមអាត ជានិស្សិតសិក្សានៅសាកលជាតិគ្រប់គ្រង បញ្ជាក់ថា បើទោះជាគាត់មិនដឹងស៊ីជម្រៅពីពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌក៏ដោយ តែគាត់តែងប្រតិបត្តិតាមយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន ព្រោះថានេះជាវប្បធម៌ល្អ នៃការចែករំលែង និងជាការរក្សាប្រពៃណីជាតិ ជាពិសេសកញ្ញាបានធ្វើឲ្យឪពុកម្តាយសប្បាយចិត្ត។ កញ្ញាបន្តថា «ជូនជាថវិកាជូនគាត់ ព្រមទាំងទិញរបស់របរមួយចំនួនសម្រាប់គាត់ហូបនៅក្នុងឱកាសភ្ជុំបិណ្ឌហ្នឹង។និយាយទៅមានគម្រោងនាំគាត់ទៅលេងដែរ តែលេងនៅជិតៗផ្ទះដែរ កន្លែងកម្សាន្តជិតផ្ទះ ព្រោះអត់ដែរបានជួបជុំគ្នាដើរលេងទេ តាំងពីមកភ្នំពេញ។ ជួបជុំគ្នាអ៊ីចឹង ធ្វើអីញ៉ាំនៅផ្ទះ ទិញសម្លៀកបំពាក់ ទឹកក្រូច និងស្លាតក យើងទិញត្រៀមសម្រាប់ទៅវត្ត ហើយទឹកក្រូចសម្រាប់គាត់ហូប»។
ព្រះតេជគុណ ពុទ្ធំកុល វ៉ង់ សុភស្ត សាស្ត្រាចារ្យនៅពុទ្ធិកសកលវិទ្យាល័យព្រះសីហនុរាជ្យ ផ្នែកទស្សនៈសាសនា មានសង្ឃដីកាថា ព្រះតេជគុណមានការីករាយពេលឃើញ កុលបុត្រខ្មែរចេះភ្ញាក់រឭកគោរពប្រតិបត្តិតាមបែបពុទ្ធសាសនា និងបានអំពាវនាវឲ្យយុវជនមួយចំនួនទៀតដែលកំពុងដើរផ្លូវខុស ត្រូវវិលមករកផ្លូវត្រូវវិញ ដោយប្រតិបត្តិតាមដំបូន្មានដ៏ល្អរបស់មាតាបិតាជាដើម។
ចំណែកការបោះបាយបិណ្ឌវិញនោះព្រះតេជគុណ ពុទ្ធំកុល វ៉ង់ សុភស្ត បញ្ជាក់ថាមិនមានសរសេរក្នុងគម្ពីព្រះពុទ្ធសាសនាទេ គឺជាការអនុវត្តតៗគ្នាពីដូនតាមក តាមបែបព្រហ្មញ្ញសាសនា។
ព្រះតេជគុណ ពុទ្ធំកុល វ៉ង់ សុភស្ត មានសង្ឃដីកាថា បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌប្រារព្ធឡើងបង្ហាញពីកតញ្ញុតាធម៌ រវាងកូនទៅលើមាបិតា ឬសាច់ញាតិដែលស្លាប់។ ព្រះតេជគុណបន្តថា ពិធីបុណ្យនេះក៏បង្ហាញពីសាមគ្គីភាពជាតិ និងការរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិដែរ ព្រោះថាប្រទេសមួយចំនួនដែលកាន់សាសនាព្រះពុទ្ធ មិនបានប្រារព្ធពិធីបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌនេះទេ។
ក្រៅពីមានសង្ឃដីកាទាក់ទិននឹងអត្ថន័យនៃបុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ ព្រះតេជគុណក៏បានផ្តល់ឱវាទដល់យុវជនមួយចំនួន ដែលកំពុងដើរផ្លូវខុស កំពុងប្រព្រឹត្តនៅអបាយមុខផ្សេងៗ ដែលមនុស្សជាតិស្អប់ខ្ពើម និងសង្គមជាតិមិនត្រូវការនោះ អោយវិលមករកផ្លូវត្រូវវិញ ដោយប្រតិបត្តិតាមដំបូន្មានដ៏ល្អរបស់មាតាបិតាជាដើម ដើម្បីក្លាយខ្លួនជាមនុស្សល្អ ចូលរួមកសាងសង្គមជាតិ៕
សូមសរសេរមកកញ្ញា ជន ស្រីណុច តាមរយៈ chornsreynoch@vodhotnews.com