Tue, 19 May 2015
ផាក់ ស៊ាងលី
ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍
ព្រះវិហារៈ នៅពេលដែលជម្លោះដីធ្លីដ៏រ៉ាំរ៉ៃជាមួយក្រុមហ៊ុនចិន រកច្រកចេញមិនទាន់រួចនោះ សហគមន៍ជនជាតិភាគតិចភូមិប្រមេរុជាង ១០០ នាក់ បានជួបជុំគ្នា ធ្វើពិធីដាក់បណ្តាសាដល់ក្រុមហ៊ុន និងអ្នកដែលឃុបឃិត និងរំលោភយកដីរបស់ពួកគាត់តាំងពីឆ្នាំ ២០១២ មក។
ជនជាតិភាគតិចកួយក្នុងភូមិប្រមេរុ ភូមិស្រែព្រាង និងភូមិបុះធំ ក្នុងឃុំប្រមេរុ ស្រុកត្បែងមានជ័យ បានជួបជុំគ្នាសាជាថ្មីម្តងទៀត កាលពីម្សិលមិញ ដោយមានរៀបចំបាយសី ៧ ថ្នាក់ ជ្រូក ៧ ក្បាល មាន់ ៧ ក្បាល ទឹកក្រូច ៧ ដប ផ្លែឈើគ្រប់មុខ ៧ គូ អំបិល និងម្ទេសជាដើម។ ពួកគាត់បានអុជទៀនធូប និងធ្វើពិធីបួងសួង និងដាក់បណ្តាសាក្រោមកម្ដៅថ្ងៃ ដោយមានលើកបដាប្រមាណ ១០ ផ្ទាំងផងដែរ។
តំណាងសហគមន៍ អ្នកស្រី នួន ម៉ុន អាយុ ៦៣ ឆ្នាំបាននិយាយនៅនឹងកន្លែងធ្វើពិធីនោះថា៖ «ពួកយើងជាង ១០០ នាក់កំពុងធ្វើពិធីបួងសួង បន់ស្រន់ ដាក់បណ្តាសាតាមប្រពៃណីជនជាតិដើមដល់ជនដែលបំផ្លាញសេចក្តីសុខរបស់ពលរដ្ឋ បំផ្លាញស្រែចម្ការ ព្រៃឈើ រំលោភយកដី មានក្រុមហ៊ុន ឬមន្ត្រីអាជ្ញាធរណាដែលឃុបឃិត»។
អ្នកស្រីបន្តថា ជម្លោះដីធ្លីជាមួយនឹងក្រុមហ៊ុនចិនរ៉ូយហ្វេង និងឡានហ្វេងនោះបានចាប់ផ្តើមតាំងពីឆ្នាំ ២០១២ រហូតដល់ឆ្នាំ ២០១៥ នេះ ប៉ុន្តែដំណោះស្រាយនៅតែមិនទាន់មានទេ ហើយក្រុមហ៊ុននៅតែបន្តសកម្មភាពឈូសឆាយគ្មានឈប់។ ហេតុនោះប្រជាសហគមន៍ បានងាកមកធ្វើពិធីបែបអរូបីនេះវិញម្តង។
ស្ត្រីដដែលនេះថ្លែងថា៖ «យើងរៃអង្គាសប្រាក់គ្នាបានជាង ១ លានរៀល ហើយទិញរបស់របរធ្វើពិធីនេះឡើង។ យើងទៅសុំអន្តរាគមន៍ដល់រដ្ឋសភា នាយករដ្ឋមន្ត្រីធ្វើសន្និសីទកាសែត និងតវ៉ាជាង ១០ ដងហើយនៅតែគ្មានដំណោះស្រាយទៀត»។ អ្នកស្រីអះអាងថា អាជ្ញាធរចេះតែបង្ខំឲ្យពលរដ្ឋវាស់ដីចែកគ្នាជាលក្ខណៈបុគ្គល។ ប៉ុន្តែសហគមន៍បដិសេធ ព្រោះថា ពួកគាត់ជាជនជាតិភាគតិច បើធ្វើដូចនោះវាបាត់បង់អត្តសញ្ញាណ ហើយអ្នកខ្លះអាចលក់ដីនោះយកលុយ ដែលអាចបណ្តាលឲ្យបាត់បង់ដី ហើយកូនចៅជំនាន់ក្រោយគ្មានអីទីពឹង។
បន្ទាប់ពីចប់ពិធីដាក់បណ្តាសានោះ សហគមន៍ក៏បានចុះទៅដេញក្រុមហ៊ុនមិនឲ្យឈូសឆាយទៀតឡើយ។ សហគមន៍ប្រមេរុនេះ ទើបតែបានបញ្ចប់ការគូសផែនទីបឋម និងកំពុងរៀបចំតាមនីតិវិធីច្បាប់ ដាក់ទៅក្រសួងមហាផ្ទៃដើម្បីចុះបញ្ជីទទួលស្គាល់អត្តសញ្ញាណជាជនជាតិដើមភាគតិចកួយ។
ក្រុមហ៊ុនឡានហ្វេងបានទទួលដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចចំនួន ៩០១៥ ហិកតា និងក្រុមហ៊ុន រ៉ូយហ្វេងចំនួន ៨៨៤១ ហិកតាពីរដ្ឋាភិបាលសម្រាប់អភិវឌ្ឍដំណាំកសិឧស្សាហកម្ម។ ក្រុមហ៊ុនទាំងពីរបានចាប់ផ្តើមធ្វើសកម្មភាពឈូសឆាយតាំងពីឆ្នាំ ២០១២ មក ដែលធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដីស្រែចម្ការ និងព្រៃឈើរបស់ជនជាតិដើមភាគតិចក្នុងតំបន់នោះ។
លោក ឡោ ចាន់ អ្នកសម្របសម្រួលអង្គការសិទ្ធិមនុស្សអាដហុកខេត្តព្រះវិហារដែលបានចុះទៅអង្កេតនៅពិធីដាក់បណ្តាសានោះ បានឲ្យដឹងថា ប្រជាពលរដ្ឋបានស្វះស្វែងរកកិច្ចអន្តរាគមន៍ពីអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានរហូតដល់ថ្នាក់ជាតិ រួមនឹងស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធមួយចំនួនទៀត ប៉ុន្តែនៅតែគ្មានដំណោះស្រាយ។ ហេតុនោះ ពួកគាត់មានតែធ្វើពិធីដាក់បណ្តាសាដែលជាជម្រើសចុងក្រោយវិញ។លោក ឡោ ចាន់ បានថ្លែងថា៖ «មកពីអាជ្ញាធរព្រងើយកន្តើយ មិនសូវយកចិត្តទុកដាក់លើរឿងនេះ ទើបដោះស្រាយមិនចេញ ហើយក៏មិនបានអនុវត្តគោលការណ៍ស្បែកខ្លានោះដែរ»។
លោកបន្ថែមថា សហគមន៍បានបួងសួងដល់អារុក្ខ អារក្សអ្នកតាក្នុងព្រៃឲ្យផ្តន្ទាទោស និងធ្វើទុក្ខបុកម្នេញអ្នកដែលកំពុងរំលោភបំពានសិទ្ធិ និងដីរបស់ពួកគាត់ «ឲ្យត្រូវរន្ទះបាញ់ស្លាប់ ពស់ចឹក ខ្លាខាំ» ជាដើម។
លោក ស៊ូ សិរី អភិបាលរងខេត្តព្រះវិហារ ដែលទទួលបន្ទុកដោះស្រាយទំនាស់នេះមិនបានដឹងពិធីជួបជុំដាក់បណ្តាសារបស់សហគមន៍នោះទេ។ ទោះយ៉ាងណាលោកថ្លែងថា អាជ្ញាធរបានចុះទៅសម្របសម្រួលច្រើនលើកច្រើនសាហើយ ប៉ុន្តែសហគមន៍នៅតែមិនទាន់ឯកភាព និងយល់ពីច្បាប់ទម្លាប់ទេ ហើយនៅតែទទូចចង់ឲ្យក្រុមហ៊ុនដកចេញឈប់ធ្វើសកម្មភាព។
លោកបញ្ជាក់ថា៖ «រឿងនេះវារ៉ាំរ៉ៃយូរហើយ។ មានអង្គការនៅពីក្រោយខ្នងបង្រៀនឲ្យចេះធ្វើការតវ៉ាហួសពីច្បាប់កំណត់។ គាត់មិនយកការសម្របសម្រួលមកដាក់លើតុនិយាយគ្នាទេ។ គាត់ចង់ឲ្យបិទក្រុមហ៊ុនចេញពីទឹកដីគាត់។ ធ្វើដូចជាទឹកដីប្រមេរុហ្នឹងជាទឹកដីរបស់គាត់អ៊ីចឹង»។
លោកបន្តថា ក្រុមហ៊ុនធ្វើសកម្មភាពទៅតាមច្បាប់អនុញ្ញាត ហើយសហការជាមួយនឹងអាជ្ញាធរមូលដ្ឋានត្រឹមត្រូវមុននឹងធ្វើសកម្មភាពឈូសឆាយ។
លោកអភិបាលរងក៏បានបដិសេធផងដែរថា អាជ្ញាធរអត់មានបង្ខំឲ្យពួកគាត់ទទួលយកដីជាលក្ខណៈឯកជននោះទេ។ ប៉ុន្តែសហគមន៍ទៅវិញទេ ដែលមិនទាន់មានការឯកភាពផ្ទៃក្នុង ដែលបណ្តាលឲ្យការចុះបញ្ជីជាដីសហគមន៍ មិនទាន់អាចធ្វើទៅបាន។ បើតាមអនុក្រឹត្យ ដីអារក្សអ្នកតា ឬចម្ការវិលជុំជាដើមអនុញ្ញាតឲ្យតែ ៧ ហិកតាទេ ប៉ុន្តែសហគមន៍វិញចេះតែទាមទារចង់បានដីគ្រប់កន្លែងទាំងអស់។ ទោះជាយ៉ាងណាអាជ្ញាធរនៅតែព្យាយាមពន្យល់ និងចុះសម្របសម្រួលជាមួយនឹងសហគមន៍បន្តទៅទៀត៕