សព្វថ្ងៃ ជម្លោះដីធ្លីនៅកម្ពុជា ផ្ដើមចេញពីទំនាស់រវាងប្រជាពលរដ្ឋ និងក្រុមហ៊ុនវិនិយោគដីសម្បទានសេដ្ឋកិច្ចពីរដ្ឋ ឬទំនាស់រវាងប្រជាពលរដ្ឋ និងអ្នកមានអំណាច។
ដោយ ទេព សុរ៉ាវី
2012-10-03
វិទ្យុអាស៊ីសេរី
កម្លាំងចម្រុះរបស់រដ្ឋាភិបាលក្នុងពេលចុះធ្វើយុទ្ធនាការបង្ក្រាបពលរដ្ឋនៅតំបន់មានជម្លោះដី ក្នុងស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ កាលពីថ្ងៃទី១៦ ខែឧសភា ឆ្នាំ២០១២។ Provided Photo
ជួនកាលទំនាស់ដីបានក្លាយទៅជារឿងនយោបាយ ដែលឈានទៅដល់ការចោទប្រកាន់ថា បង្កើតតំបន់អបគមន៍ក៏មាន។ ឧទាហរណ៍ ដូចជាករណីទំនាស់នៅឃុំតាកែន ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត និងថ្មីៗនេះនៅភូមិប្រម៉ា ឃុំកំពង់ដំរី ស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ ជាដើម។ ប្រជាពលរដ្ឋជាច្រើនមិនយល់ពាក្យថា អបគមន៍នេះទេ។
តើអត្ថន័យពិតនៃតំបន់អបគមន៍ មានលក្ខណៈ និងរូបភាពយ៉ាងណាខ្លះ?
ក្នុងវចនានុក្រមខ្មែរសម្ដេច ជួន ណាត ពាក្យថា “អបគមន៍” មានអត្ថន័យថា ជាសេចក្តីព្រាត់ប្រាសគ្នា ឬជាការបែកចេញពីគ្នា។
លោក សុខ ទូច អ្នកវិភាគនយោបាយ ក៏បានពន្យល់អត្ថន័យនៃពាក្យអបគមន៍នេះដែរ។ លោកបកស្រាយថា តំបន់អបគមន៍ គឺមានន័យថា ជាតំបន់មួយស្វយ័ត មានទាំងកងទ័ព ទាំងសេដ្ឋកិច្ច ដើម្បីផ្តាច់រដ្ឋ ឬហៅឲ្យស្រួលស្តាប់ គឺផ្តាច់រដ្ឋក្នុងរដ្ឋ។ ការបង្កើតតំបន់អបគមន៍ គឺជាការបង្កើតរដ្ឋមួយ មានរដ្ឋាភិបាល ទោះជារដ្ឋាភិបាលមិនស្របច្បាប់ ឬជារដ្ឋាភិបាលស្រមោលក៏ដោយ។ ការបង្កើតតំបន់អបគមន៍នោះសោត ជាការចង់បង្កើតបដិវត្តកន្លែងរដ្ឋប្រហារ ទៅលើរបបមួយដែលកើតឡើង ដោយខ្លួនមិនពេញចិត្ត។
ចំពោះរឿងតំបន់អបគមន៍ នៅភូមិប្រម៉ា ស្រុកឆ្លូង ខេត្តក្រចេះ វិញ រដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា បានចោទប្រកាន់អ្នកភូមិនៅតំបន់នោះថា បានបង្កើតតំបន់អបគមន៍ ក្រោយពីអ្នកភូមិមានជម្លោះដីធ្លីជាមួយក្រុមហ៊ុនកាស៊ូទីម។ ក្រោមបទចោទប្រកាន់បង្កើតតំបន់អបគមន៍ លោក ម៉ម សូណង់ដូ នាយកវិទ្យុសំបុកឃ្មុំ និងជាប្រធានសមាគមអ្នកប្រជាធិបតេយ្យ ត្រូវបានតុលាការក្រុងភ្នំពេញ ផ្ដន្ទាទោសឲ្យជាប់ពន្ធនាគារ ២០ឆ្នាំ។
កាលពីចុងឆ្នាំ២០០៥ រដ្ឋាភិបាលក៏ធ្លាប់ចោទប្រកាន់ស្រដៀងគ្នា ចំពោះអ្នកភូមិជាង ២ពាន់គ្រួសារ រស់នៅតាកែនកោះស្លា ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត ថាបានបង្កើតតំបន់អបគមន៍ដូចគ្នាទៅនឹងអ្នកភូមិនៅភូមិប្រម៉ា ដែរ។
ដោយឡែកនៅតាកែនកោះស្លា ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត អ្នកភូមិមានទំនាស់ដីធ្លីជាមួយក្រុមហ៊ុន សែន សុវណ្ណដេត ដ៏រ៉ាំរ៉ៃរហូតអ្នកភូមិធ្វើប៉ារ៉ាសការពារច្រកចេញចូល មានសេនាជនយាម ការឆែកលិខិតស្នាម និងរារាំងមិនឲ្យមនុស្សចំណូលថ្មីចូលទៅក្នុងតំបន់នោះ ក្រៅតែពីមន្ត្រីអង្គការ សង្គមស៊ីវិល។
ដូចលោក ប៊ុន រដ្ឋា មេខ្លោងនៅភូមិប្រម៉ា ដែរ អ្នកស្រី ស សុគន្ធា ត្រូវបានជាប់ពន្ធនាគារនៅខេត្តកំពត រហូតដល់សព្វថ្ងៃ ក្រោមបទចោទប្រហាក់ប្រហែលគ្នាថា បានបង្កើតតំបន់អបគមន៍។
ក្នុងរយៈពេលជិត ៧ឆ្នាំ មានបរិបទថ្មី២ ដែលរដ្ឋាភិបាលចោទអ្នកភូមិថា បានបង្កើតតំបន់អបគមន៍។ តែតំបន់អបគមន៍ដែលកកើតឡើងដោយអ្នកភូមិនោះ មានភាពខុសគ្នាស្រឡះទៅនឹងការបង្កើតតំបន់អបគមន៍ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ ដែលពេលនោះបង្កឡើងដោយអ្នកនយោបាយ។
លោក ឈឹម សាវុធ មន្ត្រីសម្របសម្រួលវេទិកាសាធារណៈនៃមជ្ឈមណ្ឌលសិទ្ធិមនុស្សកម្ពុជា បានឲ្យដឹងថា ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ កាលណោះ គណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា ចាញ់ឆ្នោត ដែលរៀបចំដោយអង្គការសហប្រជាជាតិ បានបង្កើតតំបន់អបគមន៍មួយនៅភូមិភាគបូព៌ា គ្រប់គ្រងនៅត្រើយខាងកើតទន្លេមេគង្គ រួមមានខេត្តព្រៃវែង ស្វាយរៀង ខេត្តកំពង់ចាម ជាដើម។ មេខ្លោងនៃការបង្កើតអបគមន៍នោះ មានលោក ស៊ុន សេន លោក ស៊ុន សុង និងនរោត្តម ចក្រពង្ស។ លោកបន្តថា ការបង្កើតតំបន់អបគមន៍នាសម័យនោះ មានទាហានរាប់ម៉ឺននាក់ ដែលនៅសេសសល់ពីសម័យរដ្ឋកម្ពុជា មានទាំងរថក្រោះ និងសព្វាវុធគ្រប់ធុន។ ខុសប្លែកពីការចោទអ្នកភូមិដែលបង្កើតតំបន់អបគមន៍នៅភូមិប្រម៉ា និងតាកែនកោះស្លា ដែលអ្នកភូមិខ្លះគ្មានទាំងបាយសម្រាប់ច្រកឆ្នាំផង កុំថាឡើយសព្វាវុធ សម្រាប់ធ្វើអបគមន៍នោះ។
លោក ឈឹម សាវុធ៖ «យើងថ្លឹងថ្លែងទាំងអស់គ្នា យើងគិតទាំងអស់គ្នា ប្រជាពលរដ្ឋនៅប្រម៉ា ក្តី នៅតាកែនកោះស្លា ក្តី មិនមែនប្រជាពលរដ្ឋចង់អបគមន៍ គាត់ចង់បំបែករដ្ឋ គឺក៏ចង់បំបែកចលនាអីទេ។ រូបភាពទាំងអស់ហ្នឹង បើសិនមានការដោះស្រាយដីធ្លីឲ្យគាត់រស់នៅបាន គឺចប់ហើយ។ គាត់មិនទាមទារអីផង គាត់គ្មានបង្កើតចលនាអីផង។ គាត់ធ្វើសំខាន់បំផុត គឺចង់បានដីធ្លីសម្រាប់បង្កបង្កើនផលប៉ុណ្ណឹងទេ។ តំបន់អបគមន៍មួយត្រូវតែមានគាំទ្រសព្វាវុធ ទាំងហិរញ្ញវត្ថុគ្រប់គ្រាន់ ដើម្បីបង្កើត ហើយបើគាត់នេះមានតែបាតដៃទទេ ខ្លះអត់មានទាំងអង្ករស៊ីផង ចូលទៅរស់នៅសុំដីគេកាប់ដើម្បីបង្កបង្កើនផល ធ្វើកសិកម្ម អ៊ីចឹងរូបភាពទាំងពីរហ្នឹង វាដាច់ឆ្ងាយពីគ្នា ដូចមេឃ និងដីអ៊ីចឹង»។
ដោយមានការសម្របសម្រួលផ្នែកនយោបាយ តំបន់អបគមន៍នៅឆ្នាំ១៩៩៣ ដែលបង្កឡើងដោយគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា ត្រូវរលាយបន្ទាប់ពីអតីតព្រះមហាក្សត្រ សម្ដេច នរោត្តម សីហនុ សម្រេចបង្កើតរដ្ឋាភិបាលមួយ ដោយឲ្យមាននាយករដ្ឋមន្ត្រីចំនួន២ គ្រប់គ្រងប្រទេសក្រោយពីការបោះឆ្នោតក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ ព្រោះតែមិនចង់ឲ្យកម្ពុជា ហែកចេញជាពីរ។
អ្នកវិភាគនយោបាយ លោកបណ្ឌិត សុខ ទូច ពន្យល់ថា ការធ្វើអបគមន៍ទៅរួច វាលែងតែមានរចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋបាល កងកម្លាំងទ័ព ស្បៀងអាហារ ទំនាក់ទំនងបរទេស និងមានសព្វាវុធគ្រប់គ្រាន់។ លោកមើលមិនឃើញទាល់តែសោះថា ការបង្កើតតំបន់អបគមន៍នៅភូមិប្រម៉ា តើវាអាចទៅរួចយ៉ាងម៉េចនឹងកើត បើគ្មានអ្វីទាំងអស់ ក្រៅតែពីធ្នូស្នាតែប៉ុន្មានគ្រឿងនោះ?
លោកបណ្ឌិត សុខ ទូច៖ «យើងត្រូវសិក្សា បើកងកម្លាំងមានរថក្រោះ ដូចស្អីកាលពី១៩៩៣ អត់ អត់មានទេ មានកាំភ្លើងទេ អត់មានទេ ធ្នូស្នាវាមិនមែននៅក្នុងទសវត្សរ៍នៃឆ្នាំ១៩៧០ ទេ ដែលយើងមានធ្នូស្នា ឬក៏នៅក្នុងសម័យអាណានិគមបារាំង ទេ នេះជាសតវត្សរ៍ទី២១ គឺបង្វឹកដោយអាវុធទំនើបអ៊ីចឹងទេ ការអបគមន៍ហ្នឹង វាទាមទារមានអាវុធមានអី យុទ្ធភណ្ឌមានស្បៀងអាហារ មានរចនាសម្ព័ន្ធ មានត្រង់សេ មានរដ្ឋាភិបាលស្រមោល។ សម្រាប់យើង យើងថារដ្ឋាភិបាលស្រមោល តែសម្រាប់គេ គេថារដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់។ ហ្នឹងគេហៅថារចនាសម្ព័ន្ធត្រឹមត្រូវនោះឯង»។
មន្ត្រីស៊ើបអង្កេតជាន់ខ្ពស់អង្គការសិទ្ធិមនុស្សលីកាដូ (Licadho) លោក អំ សំអាត មានទស្សនៈថា គេអាចចាត់ទុកការបង្កើតតំបន់អបគមន៍ក្នុងឆ្នាំ១៩៩៣ ជាការបង្កើតអបគមន៍ចង់បំបែករដ្ឋពិតមែន ព្រោះគេឃើញមានរថក្រោះ យុទ្ធភណ្ឌគ្រប់ប្រភេទ មានទាំងរចនាសម្ព័ន្ធកងទ័ពត្រឹមត្រូវ ដើម្បីចង់បំបែកទឹកដី បំបែករដ្ឋ។ តែបើក្រឡេកទៅមើលការបង្កើតអបគមន៍នៅខេត្តក្រចេះ វិញ វាមិនមែនជាការចង់បំបែករដ្ឋ បំបែកទឹកដី ដូចការចោទប្រកាន់របស់រដ្ឋាភិបាលនោះទេ។ លោក អំ សំអាត បញ្ជាក់ថា អ្នកភូមិចង់បានដីសម្រាប់ធ្វើកសិកម្ម ប្រសិនបើរដ្ឋាភិបាលចែកដីឲ្យពួកគាត់ វាគ្មានទំនាស់កើតឡើងទេ។ ម្យ៉ាងវិញទៀត ភស្តុតាងដែលតុលាការចោទថា ជាអាវុធសម្រាប់ធ្វើអបគមន៍របស់អ្នកភូមិប្រម៉ា រួមមានស្នា កំផ្លៀវ កាំភ្លើងខ្យល់ កាំបិត និងពូថៅ គ្រាន់ជាអាវុធសម្រាប់អ្នកព្រៃទុកសម្រាប់បរបាញ់សត្វប៉ុណ្ណោះ។
លោក អំ សំអាត៖ «យើងមើលកាលពីឆ្នាំ១៩៩៣-១៩៩៤ អបគមន៍ហ្នឹង ហើយអបគមន៍នៅខេត្តក្រចេះ អ៊ីចឹងយើងឃើញខុសគ្នាឆ្ងាយ ពេលដែលរដ្ឋាភិបាលបង្ក្រាប ហាក់បីដូចជាមិនមានការតដៃណាមួយដែលសមត្ថកិច្ចមានគ្រោះថ្នាក់ផងទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ យើងឃើញមានក្មេងស្រីម្នាក់ បានស្លាប់ដោយសារព្រឹត្តិការណ៍ហ្នឹងតែម្តង»។
ទោះជាយ៉ាងណា អនុប្រធានអង្គភាពព័ត៌មាន និងប្រតិកម្មរហ័ស នៃទីស្ដីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី លោក កែវ រ៉េមី បានបកស្រាយនៅក្នុងសន្និសីទកាសែត កាលពីថ្ងៃទី២ ខែតុលា ថា ទាក់ទងនឹងការធ្វើអបគមន៍ ឬធ្វើបដិវត្តមួយ មិនចាំបាច់មានអាវុធទេ គឺប្រើតែសង្គ្រាមស្លាបប៉ាកកា ពាក្យសម្ដីឃោសនាជាការគ្រប់គ្រាន់។
លោក កែវ រ៉េមី៖ «អបគមន៍ គឺរដ្ឋនៅក្នុងរដ្ឋ។ រដ្ឋនៅក្នុងរដ្ឋ គឺគាត់ចង់បំបែករដ្ឋ ចង់និយាយថា រដ្ឋាភិបាលមួយចង់បង្កើតរដ្ឋមួយទៀតក្នុងរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា។ ហើយយោងតាមមាត្រា៣ ដែលខ្ញុំជម្រាបជូនក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ គឺកម្ពុជាមិនអាចបំបែកបានទេ។ ជាគោលការណ៍អបគមន៍ ឬការធ្វើបដិវត្ត មិនចាំបាច់មានអាវុធទេ យើងប្រើតែស្លាបប៉ាកកា ពាក្យសម្ដីឃោសនា គឺគ្រប់គ្រាន់។ អាវុធ គឺមកក្រោយ បងមិនទាក់ទងរឿងលោក ម៉ម សូណង់ដូ គឺជាគោលការណ៍ក្នុងការធ្វើអាហ្នឹង មិនចាំបាច់ប្រើអាវុធ»។
សម្រាប់គណបក្សប្រឆាំងវិញ លោក កឹម សុខា អនុប្រធានគណបក្សសង្គ្រោះជាតិ ពន្យល់ថា អបគមន៍ជាការបំបែករដ្ឋដើម្បីកាន់កាប់មួយផ្នែកនៃរដ្ឋនោះ។ ប៉ុន្តែ អបគមន៍ធ្វើទៅបានលុះត្រាតែប្រើកម្លាំងបាយ ប្រដាប់អាវុធ។ ឯសង្គ្រាមស្លាបប៉ាកកា ឬមនោគមន៍វិជ្ជា វាមិនអាចយកឈ្នះរដ្ឋដែលកំពុងមានកម្លាំងប្រដាប់អាវុធយ៉ាងសន្ធឹកសន្ធាប់បានទេ៖ «រដ្ឋនីមួយៗ គេមានកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធរបស់គេ ហើយយើងចង់បំបែកដោយស្លាបប៉ាកកា ម៉េចកើត។ មនោគមន៍វិជ្ជា អាហ្នឹង ក៏ចាត់ចែងឲ្យមានកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ ដើម្បីទប់ទល់គ្នាដែរ បានទៅរួច។ អត់មានកម្លាំង ធ្វើម៉េចនឹងកើត»។
សរុបសេចក្ដីមក មតិភាគច្រើនយល់ថា អត្ថន័យបង្កើតតំបន់អបគមន៍ លុះត្រាតែមានមូលដ្ឋានគ្រឹះមួយចំនួន ដែលរួមមានទាំងផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ រចនាសម្ព័ន្ធរដ្ឋបាល កម្លាំងកងទ័ព សព្វាវុធ យុទ្ធភណ្ឌនានា ស្បៀងអាហារ និងការរៀបចំត្រង់សេត្រៀមប្រយុទ្ធ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
អប្បគមន៏សម័យ អាសែន វាអញ្ចឹង ព្រោះវាខ្លាចគេបានប្រជាប្រិយពីការជួយរាស្រ្ត ទើបវាយកលេស យ៉ាងដូច្នេះទៅ ទាំងនេះជាគំនិតត្រកូលអាលួចជាតិ និង លួកជាតិៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗ
ក្នុងសង្គមខ្មែរ អ្នកមានអំណាច អ្នកមានលុយគឺឈ្នះទាំងអស់,
អ្នកមានអំណាច អ្នកមានលុយធ្វើអ្វីក៏ត្រូវទាំងអស់,…!
តុលាការមិនឯករាជ្យ ស្ថិតក្រោមគំនាបបុគ្គលកាន់អំណាច,…!
ស្រុកខ្មែរជាទីឋានសួគ៍របស់ជនជាតិយួន,….!
នយមនយ័របស់ពួកមោគ អបគមន៍ អ្នកដែលមានអាវុធ(ស្នា ចំពាមក៍គេថាអវុធដែរ..) នៅផ្តុំគ្នា ច្រនហើយមិនពេញចិត្ត……..ចឹងត្រូវតែកំទេច ហេសហេ៎ ចេញជាខ្សែស្រឡាយ ប៉ុលពតហើយ…..
អបគមន៍គឺជាការតវ៉ា ដោយសារកំភ្លុះ ចំពាម ចបកាប់ និងចបជីក ។
លោក Visal សំដាច់ មិនមែនលូកជាតិទេ គឺវាលួចជាតិ ព្រមទាំងក្បត់ជាតិ និងបំផ្លាញជាតិ
ប្រលោមលោកខ្នាត ពិសេស របស់ប្រពន្ធ អាឡេវ
ព្រះទិនករបានត្រាច់ចរសន្សឹមៗចាកអម្ពរមេឃឆ្ពោះទៅរកទីអស្តង្គត ហើយដែលកាំរស្មីបាន
រសាយពន្លឺបន្តិចម្តងៗ ជាសញ្ញាប្រកាសថា បន្តិចទៀតស្បៃអន្ធកាលនឹងចូលមកដល់ ។វេលា
ថ្មើរនេះ ខ្ញុំប្រញាប់ប្រញាល់រៀបចំប្រមូលឯកសារដែលធ្វើមិនទាន់ហើយ រៀបចំទុកដាក់ដោយអន្លើរងាយរកហើយចាក់សោរទ្វារបន្ទប់ការិយាល័យយ៉ាងប្រញាប់ ប្រញាល់ធ្វើដំណើរប្រកបដោយភាពរូតរះត្រឡប់មកផ្ទះ ។ តាមផ្លូវក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ នៅវេលារសៀលថ្មើរណេះតាមផ្លូវធ្វើចរាចរពេញណែនដោយរថយន្តម៉ូតូគ្រប់ប្រភេទធ្វើដំណើរពេញណែនសព្វផ្លូវ ជួបនឹងការកកស្ទះជាច្រើនអន្លើរ ។
ដៃកាន់ចង្កូតរថយន្តបញ្ជាររថយន្តទៅមុខម្តងបន្តិចៗខ្ញុំមានការធុញថប់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះការស្ទះ ចរាចរនេះប៉ុន្តែក៏មានការកោតសរសើរយ៉ាងជ្រាលជ្រៅផងដែរចំពោះភាពរីកចំរើនដ៏ឆាប់រហ័ស
របស់មាតុភូមិខ្លួនក្រោមការដឹកនាំរបស់សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោហ៊ុនសែន។ ចំណាយពេលលើដងផ្លូវ ប្រហែលកន្លះម៉ោងខ្ញុំបានមកដល់ផ្ទះ ។ផ្ទះនៅទីក្រុងភ្នំពេញនេះ
ខ្ញុំនៅតែម្នាក់ឯងទេ ។ ភរិយាខ្ញុំគាត់នៅឯខេត្តជាមួយពួកកូនៗបំពេញការងាររកស៊ីផ្នែកជំនួញ។
ចូលដល់ក្នុងផ្ទះខ្ញុំផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់រួចប្រញាប់ប្រញាល់ចូលចង្ក្រានដាំស្លហូបដោយ ខ្លួនឯង។
យប់នេះស្បៃរាត្រីគ្របដណ្តប់ដោយភាពងងឹតស្លុប ផ្គរលាន់ចាប់ផ្តើមគ្រហឹមគ្រឹលៗ ហើយផ្ទៃមេឃ
ក៏ចាប់ផ្តើមបង្អុរទឹកភ្លៀងចុះមក។ ក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញទោះបីពោរពេញដោយពន្លឺភ្លើងអគ្គីសនី
យ៉ាងណាក្តី តែបើជួបសភាពបែបនេះ ពន្លឺអគ្គីសនីហាក់ត្រូវបាំងបាត់ ហើយត្រូវពេលនេះម៉ោង
ជាង៨យប់ហើយនោះនៅតាមផ្លូវមិនសូវមានអ្នកធ្វើចរាចរទេព្រោះម្នាក់ៗសម្ងំក្នុងគេហដ្ឋាន របស់ខ្លួនព្រោះផ្ទៃមេឃមានភ្លៀង ។
យប់នេះដោយមិនបានត្រៀមទុកជាមុន ខ្ញុំត្រូវញ៉ាំបាយជាមួយម្ហូបក្រៀមក្រោះព្រោះចេញ
ទៅទិញនៅទីផ្សារឆ្ងាយពីទីនេះប្រហែលមួយគីឡូម៉ែត្រមិនកើត ព្រោះខ្ជិលបើកឡានចេញ ។
ភ្លៀងនៅតែបង្អុរចុះខ្ជោកៗប្រកបដោយដំណក់ធំៗធ្លាក់ចុះមកដូចហែកមេឃ។ញ៉ាំបាយបណ្តើរ
ចក្ខុខ្ញុំចេះតែសំឡឹងមើលដំណក់ទឹកភ្លៀងធ្លាក់បណ្តើរតាមទ្វាកញ្ចក់ដែលបិទជិត ។ផ្គរលាន់
គ្រហ៊ឹមគ្រឹលៗផ្លេកបន្ទោរវាសព្រាកៗដោយបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នូវនារីម្នាក់កំពុងដើរសំដៅត្រង់មកចំទ្វាផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ។ សម្លេងកណ្តឹងបានរោទិ៏ឡើង ។ ផ្ទះខ្ញុំមានទ្វាពីរជាន់។ទ្វាដើមជាទ្វាកញ្ចក់រ៉ៃបាន់ អ្នកខាងក្រៅមិនអាចមើលអ្នកខាងក្នុងឃើញទេ។ឯទ្វាទីពីរជាទ្វាឈើដ៏រឹងមាំ។ឭសម្លេងកណ្តឹងខ្ញុំទៅបើកទ្វា ។ ពុទ្ធោ !អូននាថប្រពន្ធអាស្រឡេវតើ ..
នាថអូនមកពីណា ហេតុអីអោយទទឹកភ្លៀងយ៉ាងនេះ ។ ជាមួយនិងពាក្យឧទ្ទានខ្ញុំសម្លឹងឃើញ
រាងកាយអូននាថនាងរងារញ័រចំប្រប់ឡើងរណ្តំថ្គាម ។មិនរង់ចាំការឆ្លើយសំណួរ ខ្ញុំលាដៃក្រសោបអូននាថពោរពេញដោយក្តីអាណិត និងម៉្យាងជួយផ្តល់ភាពកក់ក្តៅដល់នាង
ទោះបីខ្លួនប្រាណនាងពេញដោយសម្លៀកបំពាក់ទទឹកជោគយ៉ាងណាក្តី ។ដៃម្ខាង ក្រសោបអូននាថ
ចូលផ្ទះដៃខ្ញុំម្ខាងទាញទ្វាបិទចាក់សោរ រួចប្រញាប់ប្រញាល់ជួយដោះសម្លៀកបំពាក់ទទឹក
របស់នាងចេញ ។ក្នុងរាងកាយញ័រចំប្រប់អូននាថបន្លឺវាចារតិចៗថា .បងអូនរងារណាស់ ! អូនរងារណាស់បងអើយ គ្មានពេលឆ្លើយ ក្រោយជួយសម្រាតសម្លៀកបំពាក់ទទឹកនាងរួច ខ្ញុំចាប់អោបក្រសោបនាងយ៉ាងពេញតឹងណែនដើមទ្រូងដូចអ្នកម្តាយទាំងឡាយក្រសោបទារកដែលទើបកើតផ្តល់ភាពកក់ក្តៅយ៉ាងដូច្នេះដែរ ។ ស្ថិតក្នុងរាងកាយស្រាតននលគកអូននាថសម្ងំយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ក្នុងលង្វែកទ្រូងខ្ញុំដោយបន្ធូរចេញនូវខ្យល់ដង្ហើមក្តៅងំបន្ទាប់ពីបានទទួលនូវភាពកក់ក្តៅ។មួយសន្ទុះក្រោយមកបន្ទាប់ពី បាត់រងាររណ្តំថ្គាម អូននាថបំរះតិចៗ រួចផ្តើមពោលឡើង . បងអូនឃ្លានណាស់ មានអីញ៉ាំទេ ? ឭុនាងពោលដូច្នេះខ្ញុំក៏ឆ្លើយ .មាន ! បងទើបតែញ៉ាំបាយបានបួនប្រាំម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ មុន
អូនមកដល់ តែមានតែម្ហូបក្រៀមក្រោះទេ ព្រោះមេឃភ្លៀងខ្លាំងបងខ្ជិលបើកឡានទៅទិញ ។
ឭុខ្ញុំឆ្លើយដូច្នេះនាងនិយាយបន្តមានអីញ៉ាំៗហ្នឹងទៅអូនឃ្លានណាស់ ដោយក្តីករុណាខ្ញុំបាន ឆ្លើយប្រកែក . ទេ !អូនកុំអាលញ៉ាំអី ក្រោកឡើង ទៅគេងលើពូកដណ្តប់ភួយអោយជិត អោយបានកក់ក្តៅបន្តិចទៀតសិនទៅ ចាំបងទៅទិញម្ហូបបន្ថែម ។
ស្តាប់ខ្ញុំឆ្លើយនាងបានងក់ក្បាលតបយល់ព្រម ។បានការព្រមព្រៀង ខ្ញុំប្រញាប់បីត្រកងនាង
យកទៅដាក់អោយគេងនៅលើពួក ជួយដណ្តប់ភួយអោយជិត បន្ថយសីតណ្ហភាពម៉ាស៊ីន ត្រជាក់រួចខ្ញុំចេញដំណើរទៅទិញម្ហូបបន្ថែមភ្លាម ។
ភ្លៀងនៅតែបង្អុរចុះ ប៉ុន្តែហាក់អន់សន្ទុះភ្លៀងធំ តែវាជាភ្លៀងរលឹមរោយស្បៃទៅវិញ ។
ទិញម្ហូបរួចរាល់ខ្ញុំក៏ត្រឡប់មកផ្ទះ ។ការចំណាយពេលទិញម្ហូប បានចំណាយពេលយូរដែរ ត្បិតអីមានអ្នកទៅទិញនៅហាងនោះច្រើន ។ មកដល់ផ្ទះអូននាថ នាងគេងលក់បាត់ ទៅហើយ ។មិនរំខាននាង ខ្ញុំដាំបាយបន្ថែម ។ កន្លះម៉ោងក្រោយមកបាយក៏ឆ្អិន។ពេលបាយឆ្អិន សម្លេងក្អក
តិចៗរបស់អូននាថបានបន្លឺឡើង ។ ខ្ញុំដើរសសៀរទៅក្បែរនាង ហើយស្រែកហៅនាងតិចៗ ។
នាថអូនភ្ញាក់ឡើងញ៉ាំបាយ ។ ឭុសម្លងខ្ញុំនាថ បើកភ្នែកសម្លឹងមើលរួចប្រឹងងើបក្រោករបៀប
ល្វើយកម្លាំងជាទីបំផុត ។ឃើញអាការះបែបនេះខ្ញុំជួយត្រកងលើកនាងឡើង ហើយយកកន្សែងពោះគោរុំខ្លួននាង ។នាថសើចតិចៗបែបអៀនព្រៀន រួចនាងស្រវាដៃតោងកខ្ញុំជាប់ជាសញ្ញាបង្ហាញថាអោយខ្ញុំអៀវនាងមកតុបាយ ។
មកដល់តុបាយអូននាថកាយបាយញាត់ពេញមាត់ហើយទំពារឃ្មមៗយ៉ាងឆ្ងាញ់ជាមួយម្ហូប ដែលខ្ញុំទិញមក ។ញ៉ាំបាយក្នុងសភាពឃ្លានខ្លាំង អូននាថ អត់មាននិយាយអ្វីទាំងអស់ គឺគឹតតែពីកាយញាត់ៗបំបាត់ការស្រេកឃ្លានដែលមានចំពោះនាង។ឃើញសភាពនាង បែបនេះខ្ញុំក៏អត់មានសួរនាំអ្វីដែរ គ្រាន់តែមានចម្ងល់ក្នុងចិត្តតែប៉ុណ្ណោះ ។ បរិយាកាសញ៉ាំបាយក្នុងសភាពស្ងៀមស្ងាត់បែបនេះបានប្រព្រឹត្តទៅក្នុងរយះពេលខ្លីតែ ប៉ុណ្ណោះ ។ អូននាថ ញ៉ាំបាយរួច ខ្ញុំបានយកថ្នាំខ្លះមកអោយនាងញ៉ាំ បង្ការកុំអោយនាងកើតរោគផ្តាសាយ ។ ញ៉ាំថ្នាំរួចអូននាថ ចាប់ផ្តើមនិយាយ . បងឆ្ងល់អូនឃ្លានខ្លាំងមែនទេ ? ឭុនាងសួរ ខ្ញុំសើចញឹមៗទើបឆ្លើយ . មែនហេតុអីអូនឃ្លានយ៉ាងនេះ ? សម្លឹងមុខខ្ញុំដោយយកចិត្តទុកដាក់ នាថតបថា.គ្មានអីទេ ប៉ុន្តែជ្រុលម៉ោង ហើយត្រូវទឹកភ្លៀងអូនឃ្លានណាស់ ! ឥឡូវញ៉ាំឆ្អែតហើយ បងដឹងថាធ្វើអីទៀតហើយមែនទេ ?ឮសម្តីនាងបែបនេះ ខ្ញុំលូកដៃច្បូតអង្អែលសក់នាងថ្នមៗរួចលើកនាងបីត្រកងយកទៅដាក់អោយគេងលើគ្រែ ដែលមានពូកក្រាសឃ្មឹកប្រកបដោយកម្រាលដែលមានពណ៏ល្អស្រស់ឆើតឆាយ ។
ក្នុងបន្ទប់ខ្ញុំពេញដោយក្លិនពិដោរទឹកអប់ក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់មកពីប្រទេសបារាំង។
ក្លិនទឹកអប់នេះសម្រាប់អ្នកដែលបានស្រង់ក្លិនវានឹងមានចិត្តត្រេកត្រអាលក្នុងកាមារម្មណ៏ហាក់បីដូចជាខ្លួនកំពុងរស់នៅក្នុងថានតុសិត ។ នៅលើពូកអូននាថស្លៀកតែកន្សែងពោះគោខ្លីកំប៉ិត គេងផ្ងារជង្គ្រាងបង្ហាញវង្សភ័ក្ត្រញញឹមស្រស់ប៉ប្រៃផូរផង់ស្លូតបូត ហាក់ដូចជាដួងព្រះច័ន្ទខែខ្នើតពេញបូរមីដែលបានប្រោសប្រទានពន្លឺភ្លឺថ្លាត្រជាក់ល្ហឹមដល់មនុស្សសត្វទូទៅដែលជាសក្ខីភាពស្តែងពីទឹកព្រះទ័យមេត្តាករុណារកទីបំផុតគ្មាន ។សម្លឹងវង្សភ័ក្ត្រនាងយូរទៅ ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ថា ដៃជើងល្អស្អាតល្វតល្វន់ វង្សភ័ក្ត្រផូរផង់ស្រស់ប៉ប្រៃ ដូចទេពធីតា ទើបច្បុតចុះពីស្ថានសួគ៏លៃបែបនេះ ហេតុអីនាងជាស្រីអភ័ព្វទៅវិញ ហ្ន៎ ! ។
ឃើញខ្ញុំឈរទ្រឹងសម្លឹងមុខនាងមិនដាក់បែបនេះ អូននាថបានបន្លឺវាចារឡើង. ហេតុអីបងនៅឈរសម្លឹងអូនបែបនេះ ! មិនចង់គេងទេឫុ ?គេង! បងមិនមែន មិនគេងឯណា មានអូននៅក្បែរហើយនោះពិតជាចង់គេងណាស់ ។ ថាហើយខ្ញុំប្រញាប់ប្រាសខ្លួនដេកក្បែរនាងភ្លាម ។ គ្រាន់តែប្រាសខ្លួនដេកក្បែរក្លិនទឹកអប់ដែលភាយពេញបន្ទប់ រួមនិងក្លិនខ្លួនស្រីនាថ ដែលមានក្លិនក្រអូបប្រហើរពីធម្មជាតិបានធ្វើអោយអារម្មចង់រួមរ័ក្សរបស់ខ្ញុំកាន់តែមានភាពពុះកញ្ជ្រោលឡើង ។ និយាយអោយត្រង់ទៅ អូននាថ ហេតុដែលនាងមានជីវភាពក្រីក្រ គឺដោយសារអាឡេវ បំផ្លាញទាំងអស់ ។ អាឡេវហេតុតែវាចង់ធ្វើធំវាបានលក់ដីស្រែចម្ការផ្ទះសម្បែង ទាំងដីទាំងផ្ទះនៅឯស្រុកកំណើត ផ្ទះនៅភ្នំពេញខ្ទេចខ្ទីអស់យកលុយទៅអោយអាសមរង្សីមួយអាណត្តិបោះឆ្នោតរាប់ពាន់រាប់ម៉ឺនដុល្លាហើយដែលក្នុងអាណត្តិទី៤វាអត់លុយសូកធ្វើធំវាបានបោកនាងយកទៅអោយអាតិរិច្ឆាននោះរំលោភជាថ្នូរនឹងការអត់លុយរបស់វាទៅ។តែលទ្ធផលមានដូចវាគឹតឯណាពួកវាចាញ់ ឆ្នោតផ្ងារប៉េរ៉េ រហូតអាសមរង្សីរត់ចោលស្រុកទៀតផង ។ ដោយគ្មានជម្រើសទីពឹង នាថ នាងចេះតែទ្រាំខាំមាត់សង្កត់ចិត្តរស់ពេញដោយក្តីទុក្ខព្រួយ ។ ចំណែកអាឡេវវិញ ឃើញអាសមរង្សីរត់បាត់អត់ទីអាងវាបានរត់ទៅជ្រកកោនជាមួយអាកឹមសុខាម្តង។នៅជាមួយអាកឹមសុខាវាចង់ធ្វើធំណាស់តែវាអត់មានលុយព្រោះបើចង់ឈរឈ្មោះជាតំណាងរាស្ត្រទាល់តែអោយអាកឹមសុខាចាប់ពី៧ពាន់រហូតដល់១ម៉ឺន៨ពាន់ដុល្លា ព្រោះថាលុយត្រូវរាប់តាម លំដាប់លេខរៀងពីតិចទៅច្រើននិយាយរួមមានលុយតិចជាងគេឈរលេខចុងប៉ូចដែរ។
អត់លុយវាបានយកនាថទៅជូនជាចង្ហាន់អាថោកទាបនេះម្តងទៀតដោយវាសង្ឃឹមថានិងបានធ្វើរដ្ឋសភាក្នុងអាណត្តិទី៥នេះក្នុងបក្សសិទ្ធិមនុស្ស ។ រឿងពិតវាយ៉ាងនេះឯង ។
ពិតណាស់ក្លិនខ្លួនអូននាថ ពិតជាមានក្លិនក្រអូបប្រហើរពីធម្មជាតិ គឺជាក្លិនក្រអូបដែលស្រូបហើយមិនចេះជិនណាយ ។នាងមិនដែលប្រើគ្រឿងសម្អាងអ្វី ក្រៅតែពីការប្រើសាប៊ូបន្តិចបន្តួចសម្អាតសម្អាងរាងកាយនាងដោយភាពសន្សំសំចៃ នោះទេ។ទ្រនិចនាឡិកាប៉ោលបានយោលចំពេលវាយម៉ោង១១យប់។ឃើញខ្ញុំទម្លាក់ខ្លួន ដេកក្បែរអូននាថលែងគេងផ្ងារនាងបានងាកខ្ញួនមកប្រឈមខាងខ្ញុំវិញម្តង ដោយលូកដៃ ឆ្វេងរបស់នាងមកស្ទាបអង្អែលលើដើមទ្រូងខ្ញុំថ្នមៗ ។ ងាកមុខទៅរកនាង ខ្ញុំចាប់ទាញកេសានាងមកថើបថ្ងាសថ្នមៗ រួចបង្ហួសនាសាមកលើផែនថ្ពាល់ដ៏រលោងក្រហមទុំដូចផ្លែទន្លាប់របស់នាង ។ ត្រូវនាសាខ្ញុំជម្ពិតលើផែនថ្ពាល់ ព្រួយកាមទេពអូននាថ ផ្តើមពុះកញ្ជ្រោលភ្លាម ។ នាថ ចាប់ចាប់ផ្តើមយកជើងនាងមកគៀបជើងខ្ញុំហើយសង្គៀតត្រដុសដូចសត្វពស់កំពុងស្ការគ្នា។ ជាមួយភាពពុះកញ្ជ្រោលនេះ កន្សែងពោះគោដែលរុំរាងកាយនាង បានរសាត់រហូតដល់ ចុងជើង។នាថចាប់ផ្តើមបញ្ចេញសម្លងផ្ងូររហ៊ឹមក្នុងពេលដែលខ្ញុំជញ្ជក់ក្បាលដោះដែលមាន ពណ៏ផ្កាឈូកឈរនៅលើកន្សោមដោះដែលក្រពុំមូលក្លំតឹងណែនក្តន់របស់នាង។ អូយបង! អូនស្រៀវស្រើបណាស់ បឺតជញ្ជក់ ! ច្របាច់អោយខ្លាំងបន្តិចមក (នាថ បន្លឺវាចារ ) ។ ក្រោមពន្លឺចង្កៀងណេអុងដ៏មានពន្លឺសែនភ្លឺច្បាស់ រាងកាយអាក្រាតស្នលរបស់នាថ គ្មានកន្លែងណាមួយបង្ហាញថាមានស្លាកស្នាម មិនគួរជាទីគយគន់ពិចពិលរម៉ិលមើល នោះឡើយ ។ថ្នមថើបស្រីនាថតាំងពីចង្វែកដោះ រួចសម្រូតមកដល់ក្រោមផ្ទៃផ្ចឹត ខ្ញុំមានអារម្មណ៏មួយគឹតថា.មានប្រពន្ធស្អាតដូចទេពអប្សរយ៉ាងនេះហេតុអីបានជាអាឡេវមិនចេះរក្សារអោយល្អហើយបែរជាធ្វើអោយនាងទទួលរងកម្មដូចធ្លាក់នរកទាំងភ្នែកស្រស់យ៉ាងនេះទៅវិញ ? ។
( នៅមានត….. ខ្លីៗ មើលហើយកុំខឹងក្តវើយ ពួកអាចោលម្សៀតបក្សប្រឆាំង )
អប្បគមន៏សម័យ អាសែន វាអញ្ចឹង ព្រោះវាខ្លាចគេបានប្រជាប្រិយពីការជួយរាស្រ្ត ទើបវាយកលេស យ៉ាងដូច្នេះទៅ ទាំងនេះជាគំនិតត្រកូលអាលួចជាតិ និង លួកជាតិៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗៗ
អ្នកដែលគេគិតតែពីរស់ដើម្បីគ្រួសារគេ ក្នុងពេលដែលគេកំពុងមានអំណាច បុណ្យសក្តិ
គេនិងធ្វើការបកស្រាយថាមានទោស ទោះបីជាយើងធ្វើត្រូវក៍ដោយ ។ ប៉ុន្តែកុំភ្លេចថា
ផ្លែឈើទុំនិងជ្រុះ ហើយផ្លែឈើក្តិបនៅដើមរបស់ខ្លួននិងត្រូវរងការបំផ្លិចបំផ្លាញពីគេវិញជាមិនខាន
( ធ្វើបុណ្យនិងបានបុណ្យ សាងបាបនិងបានបាបហើយចុះទៅនរកទៀត) ។
បើសិនជាគ្រួសារមេដឹកនាំនោះត្រូវគេធ្វើយ៉ាងនេះចំពោះគាត់វិញតើគាត់ឈឺចាប់ទេ ?
គ្មាននរណារស់បាន ១លានឆ្នាំនោះទេ សូមនាំគ្នាធ្វើល្អ ជួយយកអាសារគ្នា គោរពច្បាប់
និងអភិវឌ្ឍន៍ប្រទេសអោយល្អប្រសើរទើបប្រទេសជាតិ រីកចំរើន ជាអារ្យយប្រទេស
ហើយគ្រួសារក៍រីកចំរើនផងដែរ ។ កុំដូចសព្វថ្ងៃរស់ដើម្បីតែរស់ អ្នកមានអំណាយ មានលុយមិន
គោរពច្បាប់ មិនមានទោសនោះវាមិនត្រូវ ឧទាហរណ៍ វាយគេនៅកោះកុង
បាញ់សកម្មជនព្រៃឈើនៅកោះកុង បាញ់កម្មកររោងច្រក…………….
អាទមិឡអត់សាសនា អាក្មេងចោលម្សៀត ហ្ហែងស្អី?
cheathOctober 4, 2012 at 8:45 am
ប្រលោមលោកខ្នាត ពិសេស របស់ប្រពន្ធ អាឡេវ
ព្រះទិនករបានត្រាច់ចរសន្សឹមៗចាកអម្ពរមេឃឆ្ពោះទៅរកទីអស្តង្គត ហើយដែលកាំរស្មីបាន
រសាយពន្លឺបន្តិចម្តងៗ ជាសញ្ញាប្រកាសថា បន្តិចទៀតស្បៃអន្ធកាលនឹងចូលមកដល់ ។វេលា
ថ្មើរនេះ ខ្ញុំប្រញាប់ប្រញាល់រៀបចំប្រមូលឯកសារដែលធ្វើមិនទាន់ហើយ រៀបចំទុកដាក់ដោយអន្លើរងាយរកហើយចាក់សោរទ្វារបន្ទប់ការិយាល័យយ៉ាងប្រញាប់ ប្រញាល់ធ្វើដំណើរប្រកបដោយភាពរូតរះត្រឡប់មកផ្ទះ ។ តាមផ្លូវក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញ នៅវេលារសៀលថ្មើរណេះតាមផ្លូវធ្វើចរាចរពេញណែនដោយរថយន្តម៉ូតូគ្រប់ប្រភេទធ្វើដំណើរពេញណែនសព្វផ្លូវ ជួបនឹងការកកស្ទះជាច្រើនអន្លើរ ។
ដៃកាន់ចង្កូតរថយន្តបញ្ជាររថយន្តទៅមុខម្តងបន្តិចៗខ្ញុំមានការធុញថប់យ៉ាងខ្លាំងចំពោះការស្ទះ ចរាចរនេះប៉ុន្តែក៏មានការកោតសរសើរយ៉ាងជ្រាលជ្រៅផងដែរចំពោះភាពរីកចំរើនដ៏ឆាប់រហ័ស
របស់មាតុភូមិខ្លួនក្រោមការដឹកនាំរបស់សម្តេចអគ្គមហាសេនាបតីតេជោហ៊ុនសែន។ ចំណាយពេលលើដងផ្លូវ ប្រហែលកន្លះម៉ោងខ្ញុំបានមកដល់ផ្ទះ ។ផ្ទះនៅទីក្រុងភ្នំពេញនេះ
ខ្ញុំនៅតែម្នាក់ឯងទេ ។ ភរិយាខ្ញុំគាត់នៅឯខេត្តជាមួយពួកកូនៗបំពេញការងាររកស៊ីផ្នែកជំនួញ។
ចូលដល់ក្នុងផ្ទះខ្ញុំផ្លាស់សម្លៀកបំពាក់រួចប្រញាប់ប្រញាល់ចូលចង្ក្រានដាំស្លហូបដោយ ខ្លួនឯង។
យប់នេះស្បៃរាត្រីគ្របដណ្តប់ដោយភាពងងឹតស្លុប ផ្គរលាន់ចាប់ផ្តើមគ្រហឹមគ្រឹលៗ ហើយផ្ទៃមេឃ
ក៏ចាប់ផ្តើមបង្អុរទឹកភ្លៀងចុះមក។ ក្នុងទីក្រុងភ្នំពេញទោះបីពោរពេញដោយពន្លឺភ្លើងអគ្គីសនី
យ៉ាងណាក្តី តែបើជួបសភាពបែបនេះ ពន្លឺអគ្គីសនីហាក់ត្រូវបាំងបាត់ ហើយត្រូវពេលនេះម៉ោង ជាង៨យប់ហើយនោះនៅតាមផ្លូវមិនសូវមានអ្នកធ្វើចរាចរទេព្រោះម្នាក់ៗសម្ងំក្នុងគេហដ្ឋាន របស់ខ្លួនព្រោះផ្ទៃមេឃមានភ្លៀង ។
យប់នេះដោយមិនបានត្រៀមទុកជាមុន ខ្ញុំត្រូវញ៉ាំបាយជាមួយម្ហូបក្រៀមក្រោះព្រោះចេញ
ទៅទិញនៅទីផ្សារឆ្ងាយពីទីនេះប្រហែលមួយគីឡូម៉ែត្រមិនកើត ព្រោះខ្ជិលបើកឡានចេញ ។
ភ្លៀងនៅតែបង្អុរចុះខ្ជោកៗប្រកបដោយដំណក់ធំៗធ្លាក់ចុះមកដូចហែកមេឃ។ញ៉ាំបាយបណ្តើរចក្ខុខ្ញុំចេះតែសំឡឹងមើលដំណក់ទឹកភ្លៀងធ្លាក់បណ្តើរតាមទ្វាកញ្ចក់ដែលបិទជិត ។ផ្គរលាន់ គ្រហ៊ឹមគ្រឹលៗផ្លេកបន្ទោរវាសព្រាកៗដោយបានបង្ហាញយ៉ាងច្បាស់នូវនារីម្នាក់កំពុងដើរសំដៅត្រង់មកចំទ្វាផ្ទះរបស់ខ្ញុំ ។ សម្លេងកណ្តឹងបានរោទិ៏ឡើង ។ ផ្ទះខ្ញុំមានទ្វាពីរជាន់។ទ្វាដើមជាទ្វាកញ្ចក់រ៉ៃបាន់ អ្នកខាងក្រៅមិនអាចមើលអ្នកខាងក្នុងឃើញទេ។ឯទ្វាទីពីរជាទ្វាឈើដ៏រឹងមាំ។ឭសម្លេងកណ្តឹងខ្ញុំទៅបើកទ្វា ។ ពុទ្ធោ !អូននាថប្រពន្ធអាស្រឡេវតើ ..
នាថអូនមកពីណា ហេតុអីអោយទទឹកភ្លៀងយ៉ាងនេះ ។ ជាមួយនិងពាក្យឧទ្ទានខ្ញុំសម្លឹងឃើញ
រាងកាយអូននាថនាងរងារញ័រចំប្រប់ឡើងរណ្តំថ្គាម ។មិនរង់ចាំការឆ្លើយសំណួរ ខ្ញុំលាដៃក្រសោបអូននាថពោរពេញដោយក្តីអាណិត និងម៉្យាងជួយផ្តល់ភាពកក់ក្តៅដល់នាង
ទោះបីខ្លួនប្រាណនាងពេញដោយសម្លៀកបំពាក់ទទឹកជោគយ៉ាងណាក្តី ។ដៃម្ខាង ក្រសោបអូននាថ
ចូលផ្ទះដៃខ្ញុំម្ខាងទាញទ្វាបិទចាក់សោរ រួចប្រញាប់ប្រញាល់ជួយដោះសម្លៀកបំពាក់ទទឹក
របស់នាងចេញ ។ក្នុងរាងកាយញ័រចំប្រប់អូននាថបន្លឺវាចារតិចៗថា .បងអូនរងារណាស់ ! អូនរងារណាស់បងអើយ គ្មានពេលឆ្លើយ ក្រោយជួយសម្រាតសម្លៀកបំពាក់ទទឹកនាងរួច ខ្ញុំចាប់អោបក្រសោបនាងយ៉ាងពេញតឹងណែនដើមទ្រូងដូចអ្នកម្តាយទាំងឡាយក្រសោបទារកដែលទើបកើតផ្តល់ភាពកក់ក្តៅយ៉ាងដូច្នេះដែរ ។ ស្ថិតក្នុងរាងកាយស្រាតននលគកអូននាថសម្ងំយ៉ាងស្ងៀមស្ងាត់ក្នុងលង្វែកទ្រូងខ្ញុំដោយបន្ធូរចេញនូវខ្យល់ដង្ហើមក្តៅងំបន្ទាប់ពីបានទទួលនូវភាពកក់ក្តៅ។មួយសន្ទុះក្រោយមកបន្ទាប់ពី បាត់រងាររណ្តំថ្គាម អូននាថបំរះតិចៗ រួចផ្តើមពោលឡើង . បងអូនឃ្លានណាស់ មានអីញ៉ាំទេ ? ឭុនាងពោលដូច្នេះខ្ញុំក៏ឆ្លើយ .មាន ! បងទើបតែញ៉ាំបាយបានបួនប្រាំម៉ាត់ប៉ុណ្ណោះ មុន
អូនមកដល់ តែមានតែម្ហូបក្រៀមក្រោះទេ ព្រោះមេឃភ្លៀងខ្លាំងបងខ្ជិលបើកឡានទៅទិញ ។ឭុខ្ញុំឆ្លើយដូច្នេះនាងនិយាយបន្តមានអីញ៉ាំៗហ្នឹងទៅអូនឃ្លានណាស់ ដោយក្តីករុណាខ្ញុំបាន ឆ្លើយប្រកែក . ទេ !អូនកុំអាលញ៉ាំអី ក្រោកឡើង ទៅគេងលើពូកដណ្តប់ភួយអោយជិត អោយបានកក់ក្តៅបន្តិចទៀតសិនទៅ ចាំបងទៅទិញម្ហូបបន្ថែម ។
ស្តាប់ខ្ញុំឆ្លើយនាងបានងក់ក្បាលតបយល់ព្រម ។បានការព្រមព្រៀង ខ្ញុំប្រញាប់បីត្រកងនាង
យកទៅដាក់អោយគេងនៅលើពួក ជួយដណ្តប់ភួយអោយជិត បន្ថយសីតណ្ហភាពម៉ាស៊ីន ត្រជាក់រួចខ្ញុំចេញដំណើរទៅទិញម្ហូបបន្ថែមភ្លាម ។
ភ្លៀងនៅតែបង្អុរចុះ ប៉ុន្តែហាក់អន់សន្ទុះភ្លៀងធំ តែវាជាភ្លៀងរលឹមរោយស្បៃទៅវិញ ។
ទិញម្ហូបរួចរាល់ខ្ញុំក៏ត្រឡប់មកផ្ទះ ។ការចំណាយពេលទិញម្ហូប បានចំណាយពេលយូរដែរ ត្បិតអីមានអ្នកទៅទិញនៅហាងនោះច្រើន ។ មកដល់ផ្ទះអូននាថ នាងគេងលក់បាត់ ទៅហើយ ។មិនរំខាននាង ខ្ញុំដាំបាយបន្ថែម ។ កន្លះម៉ោងក្រោយមកបាយក៏ឆ្អិន។ពេលបាយឆ្អិន សម្លេងក្អក
តិចៗរបស់អូននាថបានបន្លឺឡើង ។ ខ្ញុំដើរសសៀរទៅក្បែរនាង ហើយស្រែកហៅនាងតិចៗ ។ នាថអូនភ្ញាក់ឡើងញ៉ាំបាយ ។ ឭុសម្លងខ្ញុំនាថ បើកភ្នែកសម្លឹងមើលរួចប្រឹងងើបក្រោករបៀប
ល្វើយកម្លាំងជាទីបំផុត ។ឃើញអាការះបែបនេះខ្ញុំជួយត្រកងលើកនាងឡើង ហើយយកកន្សែងពោះគោរុំខ្លួននាង ។នាថសើចតិចៗបែបអៀនព្រៀន រួចនាងស្រវាដៃតោងកខ្ញុំជាប់ជាសញ្ញាបង្ហាញថាអោយខ្ញុំអៀវនាងមកតុបាយ ។
មកដល់តុបាយអូននាថកាយបាយញាត់ពេញមាត់ហើយទំពារឃ្មមៗយ៉ាងឆ្ងាញ់ជាមួយម្ហូប ដែលខ្ញុំទិញមក ។ញ៉ាំបាយក្នុងសភាពឃ្លានខ្លាំង អូននាថ អត់មាននិយាយអ្វីទាំងអស់ គឺគឹតតែពីកាយញាត់ៗបំបាត់ការស្រេកឃ្លានដែលមានចំពោះនាង។ឃើញសភាពនាង បែបនេះខ្ញុំក៏អត់មានសួរនាំអ្វីដែរ គ្រាន់តែមានចម្ងល់ក្នុងចិត្តតែប៉ុណ្ណោះ ។ បរិយាកាសញ៉ាំបាយក្នុងសភាពស្ងៀមស្ងាត់បែបនេះបានប្រព្រឹត្តទៅក្នុងរយះពេលខ្លីតែ ប៉ុណ្ណោះ ។ អូននាថ ញ៉ាំបាយរួច ខ្ញុំបានយកថ្នាំខ្លះមកអោយនាងញ៉ាំ បង្ការកុំអោយនាងកើតរោគផ្តាសាយ ។ ញ៉ាំថ្នាំរួចអូននាថ ចាប់ផ្តើមនិយាយ . បងឆ្ងល់អូនឃ្លានខ្លាំងមែនទេ ? ឭុនាងសួរ ខ្ញុំសើចញឹមៗទើបឆ្លើយ . មែនហេតុអីអូនឃ្លានយ៉ាងនេះ ? សម្លឹងមុខខ្ញុំដោយយកចិត្តទុកដាក់ នាថតបថា.គ្មានអីទេ ប៉ុន្តែជ្រុលម៉ោង ហើយត្រូវទឹកភ្លៀងអូនឃ្លានណាស់ ! ឥឡូវញ៉ាំឆ្អែតហើយ បងដឹងថាធ្វើអីទៀតហើយមែនទេ ?ឮសម្តីនាងបែបនេះ ខ្ញុំលូកដៃច្បូតអង្អែលសក់នាងថ្នមៗរួចលើកនាងបីត្រកងយកទៅដាក់អោយគេងលើគ្រែ ដែលមានពូកក្រាសឃ្មឹកប្រកបដោយកម្រាលដែលមានពណ៏ល្អស្រស់ឆើតឆាយ ។
ក្នុងបន្ទប់ខ្ញុំពេញដោយក្លិនពិដោរទឹកអប់ក្រអូបឈ្ងុយឈ្ងប់មកពីប្រទេសបារាំង។ ក្លិនទឹកអប់នេះសម្រាប់អ្នកដែលបានស្រង់ក្លិនវានឹងមានចិត្តត្រេកត្រអាលក្នុងកាមារម្មណ៏ហាក់បីដូចជាខ្លួនកំពុងរស់នៅក្នុងថានតុសិត ។ នៅលើពូកអូននាថស្លៀកតែកន្សែងពោះគោខ្លីកំប៉ិត គេងផ្ងារជង្គ្រាងបង្ហាញវង្សភ័ក្ត្រញញឹមស្រស់ប៉ប្រៃផូរផង់ស្លូតបូត ហាក់ដូចជាដួងព្រះច័ន្ទខែខ្នើតពេញបូរមីដែលបានប្រោសប្រទានពន្លឺភ្លឺថ្លាត្រជាក់ល្ហឹមដល់មនុស្សសត្វទូទៅដែលជាសក្ខីភាពស្តែងពីទឹកព្រះទ័យមេត្តាករុណារកទីបំផុតគ្មាន ។សម្លឹងវង្សភ័ក្ត្រនាងយូរទៅ ខ្ញុំមានអារម្មណ៏ថា ដៃជើងល្អស្អាតល្វតល្វន់ វង្សភ័ក្ត្រផូរផង់ស្រស់ប៉ប្រៃ ដូចទេពធីតា ទើបច្បុតចុះពីស្ថានសួគ៏លៃបែបនេះ ហេតុអីនាងជាស្រីអភ័ព្វទៅវិញ ហ្ន៎ ! ។
ឃើញខ្ញុំឈរទ្រឹងសម្លឹងមុខនាងមិនដាក់បែបនេះ អូននាថបានបន្លឺវាចារឡើង. ហេតុអីបងនៅឈរសម្លឹងអូនបែបនេះ ! មិនចង់គេងទេឫុ ?គេង! បងមិនមែន មិនគេងឯណា មានអូននៅក្បែរហើយនោះពិតជាចង់គេងណាស់ ។ ថាហើយខ្ញុំប្រញាប់ប្រាសខ្លួនដេកក្បែរនាងភ្លាម ។ គ្រាន់តែប្រាសខ្លួនដេកក្បែរក្លិនទឹកអប់ដែលភាយពេញបន្ទប់ រួមនិងក្លិនខ្លួនស្រីនាថ ដែលមានក្លិនក្រអូបប្រហើរពីធម្មជាតិបានធ្វើអោយអារម្មចង់រួមរ័ក្សរបស់ខ្ញុំកាន់តែមានភាពពុះកញ្ជ្រោលឡើង ។ និយាយអោយត្រង់ទៅ អូននាថ ហេតុដែលនាងមានជីវភាពក្រីក្រ គឺដោយសារអាឡេវ បំផ្លាញទាំងអស់ ។ អាឡេវហេតុតែវាចង់ធ្វើធំវាបានលក់ដីស្រែចម្ការផ្ទះសម្បែង ទាំងដីទាំងផ្ទះនៅឯស្រុកកំណើត ផ្ទះនៅភ្នំពេញខ្ទេចខ្ទីអស់យកលុយទៅអោយអាសមរង្សីមួយអាណត្តិបោះឆ្នោតរាប់ពាន់រាប់ម៉ឺនដុល្លាហើយដែលក្នុងអាណត្តិទី៤វាអត់លុយសូកធ្វើធំវាបានបោកនាងយកទៅអោយអាតិរិច្ឆាននោះរំលោភជាថ្នូរនឹងការអត់លុយរបស់វាទៅ។តែលទ្ធផលមានដូចវាគឹតឯណាពួកវាចាញ់ ឆ្នោតផ្ងារប៉េរ៉េ រហូតអាសមរង្សីរត់ចោលស្រុកទៀតផង ។ ដោយគ្មានជម្រើសទីពឹង នាថ នាងចេះតែទ្រាំខាំមាត់សង្កត់ចិត្តរស់ពេញដោយក្តីទុក្ខព្រួយ ។ ចំណែកអាឡេវវិញ ឃើញអាសមរង្សីរត់បាត់អត់ទីអាងវាបានរត់ទៅជ្រកកោនជាមួយអាកឹមសុខាម្តង។នៅជាមួយអាកឹមសុខាវាចង់ធ្វើធំណាស់តែវាអត់មានលុយព្រោះបើចង់ឈរឈ្មោះជាតំណាងរាស្ត្រទាល់តែអោយអាកឹមសុខាចាប់ពី៧ពាន់រហូតដល់១ម៉ឺន៨ពាន់ដុល្លា ព្រោះថាលុយត្រូវរាប់តាម លំដាប់លេខរៀងពីតិចទៅច្រើននិយាយរួមមានលុយតិចជាងគេឈរលេខចុងប៉ូចដែរ។ អត់លុយវាបានយកនាថទៅជូនជាចង្ហាន់អាថោកទាបនេះម្តងទៀតដោយវាសង្ឃឹមថានិងបានធ្វើរដ្ឋសភាក្នុងអាណត្តិទី៥នេះក្នុងបក្សសិទ្ធិមនុស្ស ។ រឿងពិតវាយ៉ាងនេះឯង ។
ពិតណាស់ក្លិនខ្លួនអូននាថ ពិតជាមានក្លិនក្រអូបប្រហើរពីធម្មជាតិ គឺជាក្លិនក្រអូបដែលស្រូបហើយមិនចេះជិនណាយ ។នាងមិនដែលប្រើគ្រឿងសម្អាងអ្វី ក្រៅតែពីការប្រើសាប៊ូបន្តិចបន្តួចសម្អាតសម្អាងរាងកាយនាងដោយភាពសន្សំសំចៃ នោះទេ។ទ្រនិចនាឡិកាប៉ោលបានយោលចំពេលវាយម៉ោង១១យប់។ឃើញខ្ញុំទម្លាក់ខ្លួន ដេកក្បែរអូននាថលែងគេងផ្ងារនាងបានងាកខ្ញួនមកប្រឈមខាងខ្ញុំវិញម្តង ដោយលូកដៃ ឆ្វេងរបស់នាងមកស្ទាបអង្អែលលើដើមទ្រូងខ្ញុំថ្នមៗ ។ ងាកមុខទៅរកនាង ខ្ញុំចាប់ទាញកេសានាងមកថើបថ្ងាសថ្នមៗ រួចបង្ហួសនាសាមកលើផែនថ្ពាល់ដ៏រលោងក្រហមទុំដូចផ្លែទន្លាប់របស់នាង ។ ត្រូវនាសាខ្ញុំជម្ពិតលើផែនថ្ពាល់ ព្រួយកាមទេពអូននាថ ផ្តើមពុះកញ្ជ្រោលភ្លាម ។ នាថ ចាប់ចាប់ផ្តើមយកជើងនាងមកគៀបជើងខ្ញុំហើយសង្គៀតត្រដុសដូចសត្វពស់កំពុងស្ការគ្នា។ ជាមួយភាពពុះកញ្ជ្រោលនេះ កន្សែងពោះគោដែលរុំរាងកាយនាង បានរសាត់រហូតដល់ ចុងជើង។នាថចាប់ផ្តើមបញ្ចេញសម្លងផ្ងូររហ៊ឹមក្នុងពេលដែលខ្ញុំជញ្ជក់ក្បាលដោះដែលមាន ពណ៏ផ្កាឈូកឈរនៅលើកន្សោមដោះដែលក្រពុំមូលក្លំតឹងណែនក្តន់របស់នាង។ អូយបង! អូនស្រៀវស្រើបណាស់ បឺតជញ្ជក់ ! ច្របាច់អោយខ្លាំងបន្តិចមក (នាថ បន្លឺវាចារ ) ។ ក្រោមពន្លឺចង្កៀងណេអុងដ៏មានពន្លឺសែនភ្លឺច្បាស់ រាងកាយអាក្រាតស្នលរបស់នាថ គ្មានកន្លែងណាមួយបង្ហាញថាមានស្លាកស្នាម មិនគួរជាទីគយគន់ពិចពិលរម៉ិលមើល នោះឡើយ ។ថ្នមថើបស្រីនាថតាំងពីចង្វែកដោះ រួចសម្រូតមកដល់ក្រោមផ្ទៃផ្ចឹត ខ្ញុំមានអារម្មណ៏មួយគឹតថា.មានប្រពន្ធស្អាតដូចទេពអប្សរយ៉ាងនេះហេតុអីបានជាអាឡេវមិនចេះរក្សារអោយល្អហើយបែរជាធ្វើអោយនាងទទួលរងកម្មដូចធ្លាក់នរកទាំងភ្នែកស្រស់យ៉ាងនេះទៅវិញ ? ។
( នៅមានត….. ខ្លីៗ មើលហើយកុំខឹងក្តវើយ ពួកអាចោលម្សៀតបក្សប្រឆាំង )
គ្មានពេលមើល មតិរបស់អ្នកឯងទេ បើសរសេរវែងយ៉ាងនេះ នោះ ។
អបក្សគមន៍ម៉ែវាស្អី មានតែ ស្នា ធ្នូ ចំពាម កាំបិតនឹង?
ពិតជាថោកទាបមែន របបក្រោមការដឹកនាំរបស់ សម្ដេច សែន ជោ
បើតាមសំដីរបស់អស់លោកដែលបានបង្ហាញអំពីពាក្យអបគមន៏ខាងលើ ឃើញថាហេតុការនៅភូមិ ប្រមា ដែលរដ្ឋាភិបាលចោទថា បង្កើតតំបន់អបគមន៏គឺគ្មានត្រូវអ្វីបន្តិចសោះ។ នេះគ្រាន់តែជាការតវ៉ា រឿងដីធ្លីទេតើ? លោក Cheath ជាមនុស្សយ៉ាប់មែន។
ត្រឹមត្រូវណាស់ ចង់បង្កើត ស្អី ពួក អាណាធិតេយ្យអស់នេះ ចង់អោយសង្គម វឹកវរ អានេះ
អញមិនខ្ចីមើលអត្ថបទអាចុយម្រាយឯងទេ អាកូនមីសំផឹងនៅស្វាយប៉ាកcopy-pastៗៗៗៗៗៗៗ….
តេជោសែនពិតជាជើងខ្លាំងហើយអាចធ្វើអ្វីៗបានទាំងអស់ ដើម្បីបំផ្លាញខ្មែរដើម្បីយួនហើយឲ្យតែជោសែនស្រែកថាចាត់ការឲ្យអញនោះគឺសូម្បីតែស្តេចផែនដីក៏សំងំស្ងៀមដែរ៖ មានតេជោសែនមានជំនន់ទឹកភ្នែកហូរគ្រប់ទីកន្លែង មានតេជោសែនមានអំពើរពុករលួយគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ មានតេជោសែនមានចោរកម្មគ្រប់ទីកន្លែង មានតេជោសែនមានថ្នាំញៀនពេញផ្ទៃប្រទេស មានតេជោសែនមានបនល្បែងស៊ីសងគ្រប់ប្រភេទ មានតេជោសែនមានកុមារកំព្រាអាណាថាគ្រប់ខេត្តក្រុង មានតេជោសែនមានស្ត្រីមេម៉ាយគ្រប់ប្រភេទ មានតេជោសែនមានចាស់ជរារស់នៅក្រលំបាក មានតេជោសែនមានអាត្រាអ្នកក្រីក្របាត់បង់ដីធ្លីផ្ទះសំបែងកើនឡើងរាល់ថ្ងៃ មានតេជោសែនមានពលករចំណាកស្រុកដែលត្រូវគេកេងប្រញ្ចកំលាំងពលកម្ម មានតេជោសែនមានមានអំពើរជួញដូរមនុស្សគ្រប់រូបភាព មានតេជោសែនមានអំពើរអយុត្តិធម៌គ្រប់ទីកន្លែង មានតេជោសែនមានការសម្លាប់ធនធានមនុស្សពិតប្រកដ មានតេជោសែនមានផ្លូវxសំណង់គ្រប់ប្រភេទគ្មានគុណភាព មានតេជោសែនមានខ្មែរស្លាប់xពិការនិងរបួសរាល់ថ្ងៃ មានតេជោសែនមានការបាត់បង់ព្រៃឈើនិងធនធានធម្មជាតិ មានតេជោសែនមានការខូចខាតបរិស្ថានកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ មានតេជោសែនមានជនជាតិយួនខុសច្បាប់កើនឡើង មានតេជោសែនមានការបាត់បង់ទឹកដីទៅបរទេស ជាពិសេសបាត់បង់ទៅឲ្យយួន៕
ល្បង Cheath ក្នុងខ្លួនល្បងប្រហែលជាសេពកាមជាមួយពួកមី
ស្រីសំផឹងយួនច្រើនពេកហើយបានជាល្បងអែងមានគំនិតរ
វើរវាយហើយចូលចិត្តសរសេរនៅពាក្យស្មោគគ្រោគនិងថោកទាបដាក់ក្នុងគេហទំព័រនេះ។
សុំទោសយើងគ្មានចំណូលចិត្តអានអត្ថបទដ៏ស្មុយគគ្រុគរបស់ជនអាវាសែដូចលោកអែងនេះទេ
លោក កែវ រ៉េមី «អបគមន៍ គឺរដ្ឋនៅក្នុងរដ្ឋ។ រដ្ឋនៅក្នុងរដ្ឋ គឺគាត់ចង់បំបែករដ្ឋ ចង់និយាយថា រដ្ឋាភិបាលមួយចង់បង្កើតរដ្ឋមួយទៀតក្នុងរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា។ ហើយយោងតាមមាត្រា៣ ដែលខ្ញុំជម្រាបជូនក្នុងរដ្ឋធម្មនុញ្ញ គឺកម្ពុជាមិនអាចបំបែកបានទេ។ ជាគោលការណ៍អបគមន៍ ឬការធ្វើបដិវត្ត មិនចាំបាច់មានអាវុធទេ យើងប្រើតែស្លាបប៉ាកកា ពាក្យសម្ដីឃោសនា គឺគ្រប់គ្រាន់។ អាវុធ គឺមកក្រោយ បងមិនទាក់ទងរឿងលោក ម៉ម សូណង់ដូ គឺជាគោលការណ៍ក្នុងការធ្វើអាហ្នឹង មិនចាំបាច់ប្រើអាវុធ»។
បើលោក និយាយបែបនេះ ពិតជាគួរឲ្យចង់សើចណាស់ បើសម្លឹងមើល តំបន់បឹងកក់ និងបុរីកីឡា គ្មានទាំង ដី គ្មានទាំងផ្ទះ ស្លាកាប៉ាដល់ណាទៀត។ បើនិយាយអញ្ចឹង ពេលទៅកាប់អុស ឫធ្វើចំការ មិនបាច់យកកាំបិទ ពូថៅ ទេ ដើម្បីប្រកបរបបដើម្បីចិញ្ចឹមជីវិតទេ ព្រោះខ្លាចគេថាយើង ទៅធ្វើអបគមន៍។
រដ្ឋាភិបាល គិតពីពាក្យថា« អបគន៍ » សាជាថ្មី ក្រែលរបានសន្លឹកឆ្នោតខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេ។
ម្សៀ១នោះមិនដឹងប្រលោមលោកអីវែងអន្លាយដដែលៗចាកប្រធាន ខុសគេ …
អាមនុស្សប្រើឈ្មោះអញ មនុស្សអាវ៉ាសែ ចុយក្តិតម៉ែឯង
ប្រពន្ធទុកចោលវាថាមិនស្ញែង ចុយក្តិតម៉ែឯង
វាថាស្រួលណាស់ ។
ប្រពន្ធវាសល់ បងប្អូនកុំឆ្ងល់ ខ្ញុំអ្នកចាត់ការ
ជំណួសរូបវា រាល់ថ្ងៃទេណា ប្រពន្ធវាថា
ស្រឡាញ់ខ្ញុំណាស់ ។
នាងបានពោលថា បងឯងឧស្សាហ័ មិនដូចអាឆ្កែ
ដែលជាប្តីខ្ញុំ វាភ្លើអស្ចារ្យ ចុយក្តិតម៉ែវា
ភ្លេចកូនប្រពន្ធ ។
ខ្ញុំសួរម៉េចអញ្ចឹង នាងបានឆ្លើយវឹង ថាមកពីវា
ជាកូនអន្ធពាល មិនស្តាប់មេបា ទើបកម្មផ្តន្ទារ
ថោកទាបច្នេះឯង ។
នាងថាអានេះ វាថោកខ្លាំងណាស់ ជារៀងរាល់ថ្ងៃ
ផឹកស៊ីតាប៉ែ ហើយត្រូវគេវ៉ៃ ស្រវឹងផុតថ្លៃ
ចាប់ម៉ែចុយក្តិត ។
តែបានបងឯង បងចេះឈរជ្រែង ជួយអោយអូនស្កប់
ចេះថ្នាក់ចេះថ្នម បីបមគ្រប់វគ្គ ជួយអូនអោយភ្ញាក់
ស្គាល់អស់ថានសូគ៏ ៕
……………………………………………………………………………………..
លេងអុកលេងអុក ខ្ញុំអ្នកលេងអុក ពូកែបុកណាស់
បុកអោយរលើង បុកអោយផ្តាំចាស់ បុកដៃជើងបះ
ប្រពន្ធអាដាក់ឈ្មោះអញ ។
នាងថ្ងូរហូ!ហាអីយ៉ា៎លោកបង លេងក្បាច់អ្វីផងអោយខ្ញុំញ៉ាម
សូមប្រាប់អោយដឹងកុំទីមទាម ខ្លួនខ្ញុំឡើងឆ្ងៀមតែស្រួលណាស់ ។
ខ្ញុំប្រាប់នាងថាឈូសទឹកកក មិនមែនសកញ៉កប្រឹងខ្លាំងណាស់
ឈូសនាងរលើងទាល់ជើងបះ ក្បាច់នេះចាស់ថាឈូសទឹកកក ។
រីឯក្បាច់ឆ្កែត្រូវហំហួន អូនត្រូវរៀបខ្លួនពើងត្រគៀក
ក្បាលទាបកលខ្នើយកុំងីកងាក ឯបងរង្គៀករឹបរុញទៅ ។
បងអ្នកលេងអុកចេះក្បាច់ច្រើន បើអូនក្រវើនអោយបងខ្នាញ់
បងនិងជិះអូនរត់ត្របាញ់ អាដាក់ឈ្មោះបងចាញ់បងដាច់ ៕
……………………………………………………………………………………………………………….
ហេស!ហេ ហេស!ហេ នែអាដាក់ឈ្មោះអញ អញប្រាប់អោយដឹង
ឥឡូវកូនអ្ហែង វាមិនឈរធ្មឹង ឃើញអញស្ទុះវឹង
សុំរួមមេត្រី ។
កូនអ្ហែងច្បាស់ណាស់ វាខ្លាំងជាងចាស់ ប្រពន្ធអ្ហែងទៀតវី
ចេះបឺតជញ្ជក់ ស្រៀវសព្វសរសែ អញមិនល្ងង់អី
ឆីវាទាន់ក្តៅ ។
លើកវាចំខែងព្រលែងពួយ ម្តងមួយៗធ្ងន់អស្ចារ្យ
ម្តងមុខម្តងក្រោយតាមប្រាថ្នា វាស្រែកហូស! ហាស្រួលណាស់បង ។
វាថាស្គាល់ហើយរសជាត់នេះ រសជាតិពិសេសគ្មានសៅហ្មង
ជួបពិតរមួលសឹងបាក់ខ្នង ឱ!ណាលោកបងល្ងាចជួបទៀត ។
អញសួរវិញថាព្រោះហេតុអី ខ្លួននាងជាស្រីម្តេចធ្វើឆ្គង
បងឆីម៉ែអូនតាមទំនង ម៉េចក៏នួនល្អងអោយបងដែរ ។
នាងថាហេតុអ្វីឫុប្តីអូន រឿងនេះប្រពន្ធកូនច្បាស់ឃើញបង
និងម៉ែរួមរឹតក្តៅកន្លង អូនស្រៀវឆ្អឹងខ្នងទ្រាំមិនបាន ។
កាត់កេរ្តិ៏កាត់ខ្មាសប្រាសជួបបង ចង់ស្គាល់រសផងអ្វីស្នេហា
ឥឡូវស្គាល់ហើយសូមមេត្តា បំរើគួបគ្នាខ្ញុំនិងម៉ែ ៕
—————————————————————————————————————
ឥឡូវថ្លាថ្លែងប្រាប់បង្គ្រប់ កុំថាខ្ញុំយ៉ាប់ខ្ញុំអត់ទេ
បងអាដាក់ឈ្មោះខ្ញុំគាត់ខុសគេ ព្រោះគាត់ទំនេរយ៉ៅហេយូរ ។
មិនដឹងគាត់ដឹងពីពេលណា ល្ងាចឡើងកុងត្រាខ្ញុំមិនយូរ
សុំជូបខ្ញុំម្តងមិនអោយធូរ ថាកុំរអ៊ូរជួបកុំខាន ។
ខ្ញុំឆ្ងល់ខ្លាំងណាស់មិនច្បាស់អ្វី តែមិនចេញស្តីទៅមិនខាន
ជួបគាត់ដល់ផ្ទះតាមអំណាន ដែលគាត់បានចារផ្ញើមកអោយ ។
ដល់ភ្លាមស្ងៀមស្ងាត់មនុស្សក្នុងផ្ទះ ឃើញតែគាត់ច្បាស់ម្នាក់បង្កើយ
ស្លៀកតែរូបស្តើងឈររំភើយ ខ្យល់បក់ល្ហើយៗប៉ើងរឹបសាច់ ។
គាត់ចាស់បន្តិចតែល្បិចខ្ពស់ បង្ហាញសព្វអស់កន្លែងក្នាញ់
ខ្ញុំក៏ស្រៀវស្រើបក្តៅខ្ញួនស្ទេញ ត្របាញ់កែវភ្នែកចាំងទម្លុះ ។
មាត់ខ្ញុំញ័រតិចច្បិចសួរថា តើមានកិច្ចការអ្វីបងស្រី
ហៅខ្ញុំមកជួបមានរឿងអ្វី គាត់ក៏ហារស្តីប្រាប់ខ្ញុំចា ។
គ្មានការអ្វីទេបងសម្លាញ់ ប៉ុន្តែអូនក្នាញ់បងណាស់ណា
បងឯងពិសេសមនុស្សអស្ចារ្យ ឃើញហើយអត់រាចង់ជួបណាស់ ។
អូនចង់អោយបងជួយអូនម្តង បងកុំបែរខ្នងឆ្លើយក្រឡាស់
យ៉ៅហេអូននៅអត់មានម្ចាស់ បងគ្រឿងបន្លាស់ជួយដោះទុក្ខ ។
ខ្ញុំស្តាប់ឮុភា្លមគ្មានបៀមចិត្ត ស្ទុះវឹងអោបរឹតប្រតិបត្តិការ
មិនអោយទាស់ចិត្តគាត់ប្រាថ្នា បកស្បៃកាយាប្រហារភ្លាម ។
ឈ្មុសឈ្មុលថែថើបគ្រប់គៀនកោះ ដង្ហើមង៉ក់ៗគាត់ចេញភ្លាម
ប្រាប់ជាសញ្ញាកុំទីមទាម ត្រូវចាត់ការភ្លាមទាន់គាត់ចង់ ។
អស្ចារ្យសមរភូមិនេះពិតក្តៅ ជើងលើកសន្ធៅក៏មានដែរ
អូសទូកផ្កាប់ចានមិនទំនេរ ឆាន់ជាហូរហែបានដល់ប្រាំ ។
កម្លាំងប្រឹងច្បាំងក៏តាំងអស់ ខ្ញុំលាដៃគោះប្រាប់គាត់ថា
បងលាអូនហើយស្រស់ជីវា ថ្ងៃស្អែកជួបគ្នាសារជាថ្មី ។
គាត់មិនហាស្តី គ្រាន់គ្រលែង ទាំងខ្លួនចំខែងលាតជើងដៃ
ខ្លួននៅទីវាលគ្មានរុំអី ខ្ញុំខ្ជិលតស្តីងើបចេញទៅ ។
គ្រាន់បើកទ្វារខ្វាកស្រង៉ាកចិត្ត នៅជិតសម្លឹងប្អូនស្រីអាដាក់ឈ្មោះខ្ញុំ
នៅលបលួចមើលរឿងផស់គេ បែរមើលមុខនាងក្រហមងាំង ។
ខ្ញុំដើរតាំងៗទាំងអូសខោ តែនាងចិត្តល្អស្ទុះមកថា
ទៅអោយបានសុខណាបងណា មានពេលជួបគ្នានិងអូនម្តង ? ៕
……………………………………………………………………………………………………..
រីប្អូនស្រីវា បងប្អូនដឹងទេ នាងនៅក្រមុំ
មិនដែលមានប្តី ឫុសង្សាស្អំ សាច់នាងនៅហំ
ស្រមោចវាជ្រុះ ។
រលើបរលោងស្រើបស្រៀវចិត្ត សាច់នាងល្អពិតគ្មានស្នាមផុស
ស្មៅនាងក៏ស្តើងទន់ត្រដុស គែមអាកោនោះពណ៏ផ្កាឈូក ។
សុដនត្រលន់ធំទ្រលុក ម្រាមមិនក្រង៉ុកដូចបន្លា
បបូរមាត់ប៉ប្រៃសមកេសា រលោងខ្មៅនិលក្រអូបសាយ ។
ខ្ញុំសែនសរសើរសំណាងខ្ញុំ បានមកជួបភុំភួងវរលក្ខ
ប្អូនអារាស្ត្រខ្មែរស្រីស្អាតជាក់ ដូចទេវតាធ្លាក់ពីសួគ៏លៃ ។
យប់ដែលណាត់ជួបខ្ញុំព្រួចចិត្ត ម៉្យាងនឹកអាណិតនាងក្មេងខ្ចី
តែនាងបង្ខំក៏តាំងលៃ ប្តូរគ្រប់និស្ស័យចិត្តរូបកាយ ។
មិនបាច់បរិយាយអធិប្បាយប្រាប់ មនុស្សធ្លាប់ចំណាប់ដឹងសេចក្តី
ក្រមុំមេម៉ាយមានរឿងលៃ បែងចែកទ្រឹស្តីវ៉ៃខុសគ្នា ៕
…………………………………………………………………………………………………….
អង្គុយម្នាក់ឯងនឹករឿងមាន ដែលត្រូវនិទានប្រាប់សេចក្តី
ដល់អស់បងប្អូនទាំងប្រុសស្រី មិនមែនរឿងថ្មីជារឿងចាស់ ។
កាលខ្ញុំនៅក្មេងមិនខ្ចីខែ អាយុច្រើនដែរប្រាំបីឆ្នាំ
ខ្ញុំជួបរឿងមួយហើយចិត្តចាំ រឿងដែលចំណាំយាយអាដាក់ឈ្មោះខ្ញុំ ។
កាលគាត់ពីក្មេង គាត់មិនលេងធេង គាត់មនុស្សចំណាប់
ជាជើងកាប់ដាវ អោយប្រុសដួលផ្កាប់ ហេងស៊យគាត់សាប់
ពីលើប្រុសវិញ ។
គាត់ពិតជើងល្អ និយាយពីក្ត ចងបាច់លីពេញ
គាត់អត់សូញសាញ ស្រាសមិនជ្រេញ ដូរមិនចាវចាញ់
ម្ហូបឆ្ងាញ់ពួកប្រុស ។
មិនបាច់ចាយលុយឃុយគាត់បាន អោយតែស្ម័គ្រប្រាណជូនស្រាស
បើបានស្រាថ្នាំរឹតតែល្អ គាត់ជូនស្មោះសរូបកាយគាត់ ។
ដល់បានម៉ែវាមិនវៀរយាយ ប្រុសច្រើនក្រាស់ក្រៃប្តូរដូចចាន
កើតអាថោកមិនដឹងល្អាន ត្រកូលណាបានបន្តក់អោយ ។
ព្រោះតែកាលណោះគាត់សើយលាត់ ប្រុសមិនប្រាកដមិនដឹងមួយណា
កើតបានអាលួចឈ្មោះខ្ញុំគួរអនិច្ចារ អន្ធពាលពាលាចុយម៉ែឯង ៕
អាប្រើឈ្មោះអញពូជឆ្កែ ! គឺអញ្ចឹងវាអត់ស្កាល់ម៉ែវាទេ
……………………………………………………………………………………………………….
វាអន់កំសាក ថោកយ៉ាងយ៉ាប់យាក ប៉ុន្តែអួតខ្លាំង
មាយាទថោកអន់ គេបំភ័ន្តបាំង វាមនុស្សយ៉ាប់ខ្លាំង
អោយគេបោកបាន ។
ចង់បានខ្លាំងណាស់បុណ្យសក្តិយស ចង់ហួសមិនមើលប្រមើលប្រាណ
សមត្ថភាពប៉ុណ្ណាខ្លួនធ្វើបាន ចង់មិនប្រមាណប្រាណហិនហោច ។
លក់ដីលក់ផ្ទះកេរ្តិ៏ម៉ែឪ យកលុយក្តាប់ទៅចូលផ្គាប់ផ្គុន
សូករកបុណ្យសក្តិមិនគឹតស្កន់ ទុកកូនប្រពន្ធក្រៅសម្ពាយ ។
អាសមរង្សី-កឹមសុខា វាមិនមែនទេវតាវាមនុស្សដែរ
អ្ហែងអោយវាបោកឡើងតែវែ ច្រើនហើយដឹងទេចេញហើយជេរ ។
ក្រុមអ្នកវិភាគស្ថានការណ៍ ក្នុងប្រទេសកម្ពុជា បានទទួលស្គាល់ថា ដោយសារសម្ដេច អគ្គមហាសេនាបតីតេជោ ហ៊ុន សែន នាយករដ្ឋមន្ដ្រី នៃព្រះរាជាណា ចក្រ កម្ពុជា មានប្រជា ប្រិយភាព ក្នុងការដឹកនាំប្រទេស ឱ្យមានការរីកចំរើន លើគ្រប់វិស័យ ទើបមានការគាំទ្រពី ប្រជាពលរដ្ឋ ទូទាំងប្រទេស ។ ជាក់ស្ដែងនៅ ក្នុងរបាយ ការណ៍ស្ទង់មតិ របស់ជនបរទេស បានឱ្យដឹងថា ប្រជាប្រិយភាពរបស់សម្ដេចនាយករដ្ឋមន្ដ្រី ហ៊ុន សែន ក្នុងការដឹកនាំប្រទេស ជាតិមានការគាំទ្រពីប្រជាពលរដ្ឋ កើន ឡើងរហូតដល់៨៧ភាគរយ ។ ការរកឃើញបែបនេះ បានស្តែងចេញជាភស្ដុតាងបង្ហាញច្បាស់ នៅក្នុងការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសក្រុមប្រឹក្សាឃុំ-សង្កាត់អាណត្ដិទី៣ ថ្ងៃទី០៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ ២០១២ដោយផ្តល់ជោគជ័យធំធេង និងជាសក្ខីកម្មបន្តសម្រាប់ការបោះឆ្នោតជាតិ អាណត្ដិទី៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៣ ដែលគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា និងបានទទួល នូវការគាំទ្រ កាន់តែច្រើនថែមទៀត ។ ដូច្នេះគណបក្ស សង្គ្រោះជាតិ ដែលត្រៀមបង្កើតដោយ សមរង្សីនិងកឹមសុខា សំរាប់ជាគូរ ប្រជែងមិនអាចឈានទៅគ្រប់គ្រងអំណាច តាមមហិច្ឆតារបស់ខ្លួនបានឡើយ ស្របពេល ដែលផ្ទៃក្នុងគណបក្សសមរង្សីនិងបក្សសិទ្ធិមនុស្សកឹមសុខាកំពុង បន្ដបែកបាក់ឥតឈប់ឈរ ។គួររម្លឹកថា
ថ្លែងនៅក្នុងពិធីសម្ពោធបើកការដ្ឋានផ្លូវ និងស្ពាននៅខេត្ដស្ទឹងត្រែង កាលពីថ្ងៃទី០៥ ខែ ឧសភា ឆ្នាំ២០១២ សម្ដេចនាយករដ្ឋមន្ដ្រី មានប្រសាសន៍ថា “ចម្លើយក្នុង ចំណោម អ្នក ផ្ដល់ សម្ភាសន៍ ៨១ភាគរយ នៃមនុស្ស ចំនួន២០០០នាក់ បានឆ្លើយថា រដ្ឋាភិបាល របស់សម្ដេច តេជោ សព្វថ្ងៃ ដើរលើផ្លូវត្រូវ ក្នុងនោះអ្នកដែល ត្រូវ បានសម្ភាសន៍ ហើយឆ្លើយថា បោះ ឆ្នោតឱ្យគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា មានចំនួន ៦៧ភាគរយ អ្នកដែលជឿលើសម្ដេចហ៊ុន សែន មាន ៨៧ភាគរយ អ្នកមិនជឿ មាន១៣ភាគរយ ។ ចំណែកអ្នកដែលអួតខ្លាំងណាស់ ការ ស្ទាបស្ទង់បានបញ្ជាក់ថា សម្លេងគាំទ្រ បានធ្លាក់ពី២១ ភាគរយ មកនៅត្រឹម១៣ភាគរយ” ។ តាមរយៈ លទ្ធផល នៃការស្ទង់មតិនោះ បានបង្ហាញថា ប្រជាប្រិយភាពរបស់គណបក្សប្រឆាំង កំពុងមានការថយចុះយ៉ាងខ្លាំង ព្រោះគណបក្សនេះ មិនបានធ្វើអ្វី ដើម្បីបម្រើ ផល ប្រយោជន៍ប្រជា ពលរដ្ឋ និងកសាងប្រទេសជាតិ ឱ្យមានការរីកចំរើន ។
សម្ដេចនាយក រដ្ឋមន្ដ្រី ហ៊ុន សែន មានប្រសាសន៍ទៀតថា អ្នកធ្វើរបាយការណ៍ស្ទាបស្ទង់ មតិនេះ មិនមែនខ្មែរទេ ប៉ុន្ដែគឺបរទេសជាអ្នកធ្វើ ដូច្នេះសូមកុំឡាំប៉ា ជាមួយបរទេសទៀត។ សម្ដេចតេជោ ក៏បានអះអាងផងដែរថា ប្រសិនបើអ្នកគាំទ្រសម្ដេច ស្ថិតនៅក្រោម ៦០ភាគ រយ នោះសម្ដេចនឹងលាឈប់ពីនាយករដ្ឋមន្ដ្រី ព្រោះសម្ដេចបានដាក់គោលដៅថា បើប្រជា ពលរដ្ឋ លែងជឿ ស្ថិតនៅក្រោម៦០ភាគរយនោះ សម្ដេចនឹងចាកចេញ មិនតំណាងឱ្យគណ បក្ស ក្នុងតំណែង ជានាយករដ្ឋមន្ដ្រីទៀតទេ ។ ការប្ដេជ្ញាចិត្ដឱ្យច្បាស់លាស់ របស់សម្ដេច នាយករដ្ឋមន្ដ្រី ហ៊ុន សែន បែបនេះហើយ គឺជាមូលហេតុ ដែលធ្វើឱ្យគណបក្សប្រជាជន កម្ពុជា ក៏ដូចជារាជរដ្ឋាភិបាល ទទួលបាននូវការគាំទ្រ កាន់តែខ្លាំងពីមួយអាណត្ដិទៅមួយ អាណត្ដិ ។ បើទោះបីជាក្រុមអ្នកនយោបាយប្រឆាំងបើកការវាយប្រហារ លើគណបក្ស ប្រជាជន និងរាជរដ្ឋាភិបាលយ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ប្រជាពលរដ្ឋបានដឹងនូវការពិត រួចជាស្រេច ទៅហើយ រយៈពេលជិត ៤អាណត្ដិកន្លងទៅនេះ ។
អ្នកសង្កេតការណ៍ឯករាជ្យមួយចំនួន បានវាយតម្លៃថា តាមការស្ទង់មតិដូចខាងលើ កំពុងតែធ្វើឱ្យក្រុមអ្នកនយោបាយប្រឆាំង អស់សង្ឃឹម ក្នុងការប្រកួតប្រជែង ឈានទៅ គ្រប់គ្រង និងដឹកនាំរដ្ឋាភិបាល តាមរយៈការបោះឆ្នោតជាតិអាណត្ដិទី៥ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៣ខាង មុខ។ ទោះបីក្រុមអ្នកនយោបាយនៃគណបក្សប្រឆាំង មិនទទួលស្គាល់ថា ប្រជាពលរដ្ឋ ៨៧ ភាគរយ គាំទ្រការដឹកនាំត្រឹមត្រូវ របស់សម្ដេចនាយករដ្ឋមន្ដ្រី ហ៊ុន សែន ក៏ដោយ ក៏ការស្ទង់មតិរបស់ជនបរទេស បានបង្ហាញ នូវការពិតរួចជាស្រេច ។ ពិតណាស់ លទ្ធផលនេះត្រូវបានបង្ហាញតាមរយះជោគជ័យយ៉ាងត្រជះត្រចង់នូវលទ្ធផលនៃការបោះឆ្នោតជ្រើសរើសក្រុមប្រឹក្សាឃុំ-សង្កាត់ អាណត្ដិទី៣ ថ្ងៃ ទី០៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ២០១២ និងសម្រាប់ជាជំហានយ៉ាង សំខាន់មួយទៀតសំរាប់ជោគជ័យ ឆ្ពោះទៅកាន់ការបោះឆ្នោតជាតិ ខែកក្កដា ឆ្នាំ២០១៣ ដែល
ប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជា បានឃើញ ការពិតនូវការរីកចំរើន ដែលជាស្នាដៃរបស់ រាជរដ្ឋាភិបាល ដឹកនាំដោយនាយករដ្ឋមន្ដ្រី ហ៊ុន សែន ដែលពួកគាត់ ហើយប្រើប្រាស់ សន្លឹកឆ្នោតកាត់ក្ដី យ៉ាងយុត្ដិធម៌ជាទីបំផុត ។
សូមបញ្ជាក់ដែរថា មួយរយៈពេលចុងក្រោយនេះ ក្រុមអ្នកនយោបាយដ៏មហាចោលម្សៀត នៃគណបក្ស ប្រឆាំង បានបើកការវាយប្រហារយ៉ាងខ្លាំងមកលើ ថ្នាក់ដឹកនាំរាជរដ្ឋាភិបាល និងថ្នាក់ដឹកនាំ នៃគណបក្សប្រជាជនកម្ពុជា ដើម្បីទាក់ទាញការគាំទ្រពីប្រជាពលរដ្ឋ ។ ក៏ប៉ុន្ដែតាមពិនិត្យ ជាក់ស្ដែង កិច្ចខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់ក្រុមអ្នកនយោបាយ នៃគណបក្សប្រឆាំង ពុំបាន ទទួលលទ្ធផលឡើយ តែបានថ្លាក់ខ្លួន យ៉ាងដុនដាបទៅ ៗ។ព្រោះថាតាមការស្ទង់មតិរបស់IRI បានរកឃើញថា អ្នកជឿជាក់លើការដឹកនាំ របស់សម្ដេចនាយករដ្ឋមន្ដ្រី ហ៊ុន សែន មាន ៨៧ភាគរយ ហើយអ្នកមិនជឿ មានត្រឹមតែ ១៣ភាគរយប៉ុណ្ណោះ ។ តួលេខ ៨៧ភាគរយ និង១៣ភាគរយ គឺខុសគ្នាឆ្ងាយណាស់ ហេតុ នេះ គណបក្សប្រឆាំង គ្មានឱកាសទទួលបានការគាំទ្រពីប្រជាពលរដ្ឋ សម្រាប់ការដឹកនាំ រាជ រដ្ឋាភិបាល នាពេលខាងមុខនោះទេ ។ ម្យ៉ាងទៀត ផ្ទៃក្នុងការគណបក្សសមរង្ស៊ី ក្តី បក្សសិទ្ធិមនុស្សកឹមសុខាក្តីកំពុងមាន ភាពចម្រូងចម្រាស ហើយមន្ដ្រីនិងសកម្មជន ថ្នាក់មូលដ្ឋានជាច្រើនបានសម្រេចចិត្ដផ្ដាច់ខ្លួនចេញច្រើនឡើងជាបន្ដបន្ទាប់ស្ទើររៀង រាល់ថ្ងៃ មករួមរស់នៅជាមួយគណះបក្សប្រជាជនកម្ពុជា៕
ពីមុនមិនគិតថាលោករ៉េមីឯងល្ង់ង់ដល់ថ្នាក់នឹងសោះ
អានេះចេះតែវាធ្វើល្ងង់
មុខហែងមិនដឹងជាមុខឡើងមកនិយាយ ត្រៀមប៉ុន្មានម៉ោងមុនទេ ដើម្បីនិយាយឲ្យចេញពាក្យថា អប្បគមន៏គឺមិចចាំបាច់ប្រើអាវុធ
អាប្រែតខែភ្លឺ
ពិតជាត្រឹមត្រូវណាស់!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ប៉ុន្តែសូមមួយឃ្លទៀត៖ មានតេជោសែនគឺមានការលក់ដូរតារាឲ្យតាៗឆ្ងាញ់មាត់រាល់ថ្ងៃណាំៗៗៗៗៗៗៗ។
តេជោសែនពិតជាជើងខ្លាំងហើយអាចធ្វើអ្វីៗបានទាំងអស់ ដើម្បីបំផ្លាញខ្មែរដើម្បីយួនហើយឲ្យតែជោសែនស្រែកថាចាត់ការឲ្យអញនោះគឺសូម្បីតែស្តេចផែនដីក៏សំងំស្ងៀមដែរ៖ មានតេជោសែនមានជំនន់ទឹកភ្នែកហូរគ្រប់ទីកន្លែង មានតេជោសែនមានអំពើរពុករលួយគ្រប់ជាន់ថ្នាក់ មានតេជោសែនមានចោរកម្មគ្រប់ទីកន្លែង មានតេជោសែនមានថ្នាំញៀនពេញផ្ទៃប្រទេស មានតេជោសែនមានបនល្បែងស៊ីសងគ្រប់ប្រភេទ មានតេជោសែនមានកុមារកំព្រាអាណាថាគ្រប់ខេត្តក្រុង មានតេជោសែនមានស្ត្រីមេម៉ាយគ្រប់ប្រភេទ មានតេជោសែនមានចាស់ជរារស់នៅក្រលំបាក មានតេជោសែនមានអាត្រាអ្នកក្រីក្របាត់បង់ដីធ្លីផ្ទះសំបែងកើនឡើងរាល់ថ្ងៃ មានតេជោសែនមានពលករចំណាកស្រុកដែលត្រូវគេកេងប្រញ្ចកំលាំងពលកម្ម មានតេជោសែនមានមានអំពើរជួញដូរមនុស្សគ្រប់រូបភាព មានតេជោសែនមានអំពើរអយុត្តិធម៌គ្រប់ទីកន្លែង មានតេជោសែនមានការសម្លាប់ធនធានមនុស្សពិតប្រកដ មានតេជោសែនមានផ្លូវxសំណង់គ្រប់ប្រភេទគ្មានគុណភាព មានតេជោសែនមានខ្មែរស្លាប់xពិការនិងរបួសរាល់ថ្ងៃ មានតេជោសែនមានការបាត់បង់ព្រៃឈើនិងធនធានធម្មជាតិ មានតេជោសែនមានការខូចខាតបរិស្ថានកាន់តែធ្ងន់ធ្ងរ មានតេជោសែនគឺមានការលក់ដូរតារាឲ្យតាៗឆ្ងាញ់មាត់រាល់ថ្ងៃ មានតេជោសែនមានជនជាតិយួនខុសច្បាប់កើនឡើង មានតេជោសែនមានការបាត់បង់ទឹកដីទៅបរទេស ជាពិសេសបាត់បង់ទៅឲ្យយួន៕
គ្មានពេលមើល មតិរបស់អ្នកឯងទេ បើសរសេរវែងយ៉ាងនេះ នោះ ។
អបក្សគមន៍ម៉ែវាស្អី មានតែ ស្នា ធ្នូ ចំពាម កាំបិតនឹង?
ពិតជាថោកទាបមែន របបក្រោមការដឹកនាំរបស់ សម្ដេច សែន ជោ
បើអញ្ចឹងមានតែម៉ែឌ៍វាធើ្វអបក្សគមន៍ដែរមកដល់សព្វថ្ងៃបរបាញ់កាប់គាស់កាំបិតកាប់ត្រីសាច់ពូថៅពុសអុះអ្វីៗសព្វយ៉ាង
រកមកកាប់ស្លអោយវាបានច្រាស់ជ្រំារស់មកដល់សព្វថ្ងៃនឹងកមានទោសដែរ! ឌុ៍ប្បករទាំងអស់នោះគួតែកាប់ក្បាលវាបញ្ចូនទៅជាមួយស្រកាត្រីឬស្បែកសត្វឆ្អឹងសត្វកប់ចោល
អោយផុតពូជទើបសំ! មិនគួកើតជាមនុស្សទេធន់នេះសូម្បីតែឌុប្បករប្រើប្រាស់សម្រាប់ចិញ្ចឹមជីវិត្ត – ប្រែជាអាវុធប្រលៃលោកទៅវិញ! មិដឹងជាគ្រប់ទឹកឬកអត់?តាមមើលកន្លះក្អមទេមើលទៅ
សំណាងអាក្រក់ណាស់សម្រាប់ប្រទេសមួយនេះ!______បើតាមមើលឃើញ។
សូមអស់លោកត្រូវគិតថាសម័យសុំដាច់អាចម៏ជោរ យើងនេះទៅហើយវា
គ្មានវចនានុក្រមណាដែលគេយល់ស្របជាមួយពួកយើងដែលជាអ្នករិះគន់បានទេ ។
សំរាប់យើងមានតែពាក្យថា ពួកអគតិ ពួកញុះញុងបំបែកបំបាក់ ឬ
ក៏អ្នកប្រឆាំងផ្កាប់មុខតេបុណ្ណោះនៅក្នុងចិត្តពួកគេ
ព្រោះអីពួកគេនេះ ( ក្រុម ហ៊ុន សែន )សុទ្ធតែពួកបណ្ឋិតនិងកិតិក្ដិតបណ្ឋិតទាំងអស់ ។
សូម្បីតែពួកខ្ញុំបរិវារគេ ហៅឈ្មោះក៏ពួកគេមិនដែលភ្លេចពាក្យនេះដែរបើសិនជាហ៊ានហៅភ្លេចតែ
ពាក្យ បណ្ឋិត
ក៏កិតិក្តិតបណ្ឋិតស្អីគេមែននោះគឺមានបញ្ហាភ្លាមបើមិនអស់តំណែងឬដកទៅដាក់កន្លែងផ្សេងទេ
ហ៊ានផ្នាល់។
គិតយូៗទៅចង់អស់សំណើចត្រង់ថា! វាខ្លាចងាប់នឹងព្រួញ-ថ្នូ-ស្នារ-គិតអោយជ្រៅទៅពួកវានេះ អន់ជាងឈ្លូស ក្នាន់ ប្រើស ល្មាស ល្ម័ង ទៅទៀត!
សត្វគ្រប់ប្រភេទនៅមានដើរបង្ហាញអោយព្រានព្រៃឃើញ_អែមនុស្សដូចវានេះខ្លាចខ្វាក់នឹងក្រាប់ចំពៀមមិនសល់!អោះ!!អោអើយអាសែនសល់អើយ១
ងាប់ទៅរស់នៅល្អជាងហៃ៎អា៎!!!!!!!!!!!
ខ្ញុំកោតតែលោក កែវ រ៉េមី និយាយទៅរួចថាទាក់ទងនឹងការធ្វើអបគមន៍ ឬធ្វើបដិវត្តមួយ
មិនចាំបាច់មានអាវុធទេ គឺប្រើតែសង្គ្រាមស្លាបប៉ាកកា ពាក្យសម្ដីឃោសនាជាការគ្រប់គ្រាន់។បើលោកនិយាយបែបនេះមានន័យថា បណ្តាញសារពត៌មាន និង វិទ្យុដែលមិនគាំទ្ររដ្ឋាភិបាល និយាយរិះគន់រដ្ឋាភិបាល និងប្រជាជនដែលតវ៉ាដើម្បីសេរីភាព និងសិទ្ធិ
របស់ខ្លួនសុទ្ធតែជាអ្នកធ្វើអមគមន៏ហើយអញ្ចឹង។លោក កែវ រ៉េមី គឺជាមនុស្សដែលចង់បានអំណាច
ដោយសុខចិត្តអោនក្បាលទៅរកគណបក្សដែលខ្លួនធ្លាប់តែស្រែកជេរកាលពីខ្លួននៅគណបក្ស សម
រង្សី មនុស្សដូចលោក កែរ រ៉េមីគេហៅថា ឆ្អិនក្បាលស៊ីក្បាលឆ្អិនកន្ទុយស៊ីកន្ទុយ ដែលមនុស្សរបៀប
នេះមនុស្សផងទាំងពួងមិនចង់រាប់រកទេ។