មេភូមិនៀល ឃុំគូស ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ លោក ណោម សារឿង ថ្លែងនៅថ្ងៃ២៣ ខែមេសា ថា កុមារីឈ្មោះ ធិន ចន្ធី អាយុ ៨ឆ្នាំ ដែលបានរ៉ាប់រងចិញ្ចឹមសមាជិកគ្រួសារចំនួន ៥នាក់នោះ បន្ទាប់ពីមានការផ្សាយជាសាធារណៈមក បានទទួលអំណោយសប្បុរសពីមន្ត្រីក្នុងរាជរដ្ឋាភិបាល និងសប្បុរសជនក្នុង និងក្រៅប្រទេស ដូចជាថវិកា ស្បៀងអាហារ សម្ភារៈសិក្សាជាដើម។
ដោយ អ៊ុក សាវបូរី
2013-04-23
RFA

កុមារី ធិន ចន្ធី អាយុ ៨ឆ្នាំ និងប្អូនប្រុសពៅអាយុ ៣ឆ្នាំ អូសរទេះដឹកទឹក ក្នុងភូមិនៀល ឃុំគូស ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ កាលពីថ្ងៃទី២៥ ខែមីនា ឆ្នាំ២០១៣។ RFA/Ouk Savborey
មេភូមិនៀល ឃុំគូស ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ លោក ណោម សារឿង ថ្លែងនៅថ្ងៃ២៣ ខែមេសា ថា កុមារីឈ្មោះ ធិន ចន្ធី អាយុ ៨ឆ្នាំ ដែលបានរ៉ាប់រងចិញ្ចឹមសមាជិកគ្រួសារចំនួន ៥នាក់នោះ បន្ទាប់ពីមានការផ្សាយជាសាធារណៈមក បានទទួលអំណោយសប្បុរសពីមន្ត្រីក្នុងរាជរដ្ឋាភិបាល និងសប្បុរសជនក្នុង និងក្រៅប្រទេស ដូចជាថវិកា ស្បៀងអាហារ សម្ភារៈសិក្សាជាដើម។
ក្រៅពីនេះ លោក ណោម សារឿន បញ្ជាក់ថា អ្វីដែលសំខាន់នោះ គឺផ្ទះមួយខ្នងត្រូវសប្បុរសជននៅក្រៅប្រទេសកំពុងជួយសង់ ដែលមានគម្រោងទឹកប្រាក់ជាង ៦ពាន់ដុល្លារ។
កុមារី ធិន ចន្ធី ជាក្មេងកំព្រាឪពុកម្ដាយ រស់នៅជាមួយបងប្អូនប្រុស ៣នាក់ទៀត និងជីដូនមេម៉ាយ។
ក្រោយពីជីដូនធ្លាក់ខ្លួនឈឺ មិនអាចដើររកប្រាក់ចិញ្ចឹមចៅកំព្រាទាំង ៤នាក់បាន កុមារី និងបងប្រុស ធិន ចំរើន អាយុ ១០ឆ្នាំ នាំគ្នាឡើងភ្នំដំរីរមៀល ស្វែងរកអង្ក្រង និងអនុផលព្រៃឈើ ហើយដើរយកទៅលក់ដល់ផ្សារត្រាំកក់ ដែលមានចម្ងាយ ៣គីឡូម៉ែត្រ ដើម្បីលក់ទិញស្បៀងចិញ្ចឹមក្រុមគ្រួសារ៕
កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីថ្លៃថ្នូរ យើងខ្ញុំនឹងផ្សាយតែមតិណា ដែលមិនជេរប្រមាថដល់អ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។
នៅក្នុងសង្គមកម្ពុជា មេដឹកនាំតែងមើលរំលងនូវបញ្ហាកុមារភាពនៃពលរដ្ឋ ហើយភាគច្រើនតែងមិនខ្វល់តែម្តង ។ ការ
ធ្វែសប្រហែសបែបនេះ វាក្លាយជាវប្បធម៌រើសអើងរវាងអ្នកមាននិងអ្នកក្រ ។ វាខុសប្លែកនៅប្រទេសដែលគេគោរព
លិទ្ធប្រជាធិបតេយ្យពិតប្រាកដ មេដឹកនាំគេគិតក្មេងមុនមនុស្សចាស់ ពីព្រោះក្មេងជាសសរទ្រូងជាតិនៃអនាគតប្រជា
ពលរដ្ឋ ។
សូមចូលរួមនិងកោតសរសើរនូវទឹកចិត្តសប្បុរសធម៌ពីសំណាក់បងប្អូនខ្មែរក្នុងនិងក្រៅប្រទេសដែលបានគិតដល់អ្នកក្រីក្រដូចជាគ្រួសារកុមារីចន្ធីនេះដែលមន្ត្រីៗនិងលោកឧកញ៉ាៗមានលុយរាប់លានដុល្លាម្នាកៗតែងតែមើលរំលង,សូមអរគុណម្ដងទៀតជំនួសគ្រួសារកុមារីចន្ធី។
សូមសរសើរដោយស្មោះសប្បុរសជននៅក្រៅប្រទេសដែលបានជួយកុមារីអាយុរ៨ឆ្នាំដែលទទួលបន្ទុកគ្រួសារដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ។