ក្រុមហ៊ុន​ចិន​បន្ត​ដំណើរការ​គម្រោង​ខណៈ​វិវាទ​មិន​ទាន់​ដោះស្រាយ​ចប់

Wednesday, 19 March 2014
ម៉ៃ ទិត្យថារ៉ា
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍

class=”clear”>

20140319_07a

តំបន់​អភិវឌ្ឍ​ក្រុម​ហ៊ុន​ចិន​យូញៀន​នៅ​ខេត្ត​កោះ​កុង​មើល​ពី​លើ​យន្ត​ហោះក្នុង​​​​ខែ​នេះ។ រូបថត ស្រេង ម៉េង​ស្រ៊ុន

កោះកុងៈ រថយន្ត​ធុន​ធ្ងន់​ជាច្រើន​គ្រឿង​បាន​ដឹក​ដី​ចុះ​ឡើងៗ​ដែល​ជា​សកម្មភាព​កំពុង​កសាង​ហេដ្ឋា​រចនា​សម័្ពន្ធ​របស់​ក្រុមហ៊ុន ចិន យូញៀន ដេវើឡុបមេន គ្រុប ដែល​កំពុង​ចំណាយ​ដើម​ទុន​វិនិយោគ​លើ​វិស័យ​ឧស្សាហកម្ម​ទេសចរណ៍ និង​ទីក្រុង​រណប​ស្ថិត​នៅ​ក្នុង​ស្រុក​ពីរ​នៃ ខេត្ត​កោះកុង គឺ ស្រុក​បទុម​សាគរ​និង​គិរីសាគរ ដែល​គម្រោង​នេះ បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ចំនួន ១១៤៣ គ្រួសារ។

ផ្ទះ​ធ្វើ​ពី​ឈើ​ប្រក់​ស័ង្កសី​ពណ៌​ក្រហម​តម្រៀប​គ្នា​ជា​ជួរ​នៅ​សង​ខាង​ផ្លូវ និង​មួយ​ចំនួន​នៅ​កណ្តាល​ព្រៃ ដែល​ដី​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ​នីមួយៗ​មាន​ទំហំ​ដី ៥០ ម៉ែត្រ​គុណ​នឹង ១០០ ម៉ែត្រ ត្រូវ​បាន​កសាង​ឡើង​ដោយ​ក្រុមហ៊ុន​សម្រាប់​ផ្តល់​ជូន​ជា​សំណង​ចំពោះ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ ១១៤៣ គ្រួសារ​ដែល​នឹង​ត្រូវ​ជម្លៀស​ចេញ​ពី​ទី​កន្លែង​ដែល​ពួក​គេ​កំពុង​រស់​នៅ។

ក្នុង​ការ​បើក​ឱកាស​ឲ្យ​អ្នក​សារព័ត៌មាន ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍ ចូល​មើល​អំពី​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​របស់​ខ្លួន​ដែល​កំពុង​សាងសង់​សណ្ឋាគារ​លំដាប់​ផ្កាយ​ប្រាំ ដែល​គ្រោង​នឹង​ដាក់​ឲ្យ​ភ្ញៀវ​ចូល​ស្នាក់​អាស្រ័យ​នៅ​ដំណាច់​ឆ្នាំ​នេះ និង​ទីលាន​វាយ​កូន​គោល​បាន​សាង​សង់​រួច​ចំនួន ៩ រន្ធ ដែល​គ្រោង​នឹង​ដាក់​ឲ្យ​ភ្ញៀវ​ចូល​លេង​កម្សាន្ត​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ផង​ដែរ លោក ង៉ូ ធៀន ឡុង តំណាង​ក្រុមហ៊ុន យូញៀន ដេវើឡុបមេន បាន​ឲ្យ​ដឹង​នៅ​ខណៈ​ចាក់​ស្ប៉ត​ពាណិជ្ជកម្ម​របស់​ក្រុមហ៊ុន​ដែល​បង្ហាញ​អំពី​គម្រោង​អភិវឌ្ឍន៍​មេ​របស់​ខ្លួន​ថា៖ «គ្មាន​ក្រុមហ៊ុន​ណា គេ​ជួយ​ប្រជាជន​ដូច​ក្រុមហ៊ុន​យើង​ទេ។ យើង​ធ្វើ​ផ្ទះ​ឲ្យ​ពួក​គាត់​យើង​ឲ្យ​ដី​យើង​កសាង​សាលារៀន​មួយ​ខ្នង​ដែល​មាន​ប្រាំ​បន្ទប់ វត្ត ផ្សារ​ដើម្បី​ឲ្យ​ពួក​គាត់​រក​ស៊ី ដែល​តាម​ពិត​សំណង​ទាំង​នោះ គឺជា​បន្ទុក​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ទេ ពីព្រោះ​យើង​ជួល​ដី​ពី​រដ្ឋាភិបាល ប៉ុន្តែ​ក្រុមហ៊ុន​យើង​មក​អភិវឌ្ឍ​ពិត​ប្រាកដ​ទើប​យើង​ជួយ ក្រុមហ៊ុន​យើង​មិន​មែន​ដូច​ក្រុមហ៊ុន​ខ្លះ បាន​ដី​ពី​រដ្ឋាភិបាល​កាប់​តែ​ឈើ​មិន​ធ្វើ​អី​នោះ​ទេ»។

ខណៈ​ផ្លូវ​កៅស៊ូ​ពីរ​ខ្សែ​ដែល​ធ្វើ​ជិត​រួច​រាល់​ហើយ​នោះ ដើម្បី​ជា​ការ​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ដំណើរ​ចូល​ទៅ​កាន់​ក្រុមហ៊ុន​នោះ លោក ង៉ូ ធៀនឡុង បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ផ្លូវ​នេះ នៅ​ពេល​ដែល​ធ្វើ​រួច​រាល់​ហើយ​នឹង​ប្រគល់​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល ប៉ុន្តែ​ក្រុមហ៊ុន​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ ក្នុង​ការ​ជួស​ជុល​ចំណែក​ឯ​ផ្សារ​ដែល​គ្រោង​នឹង​សាង​សង់​រួច​រាល់​នៅ​ក្នុង​ខែ​ក្រោយ​នោះ នឹង​ប្រគល់​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ។

លោក​បញ្ជាក់​ថា៖ «យើង​ប្រគល់​ផ្សារ​ឲ្យ​ពួក​គាត់​ប្រកប​របរ​រកស៊ី​ដោយ​ពុំ​គិត​ថ្លៃ ហើយ​មិន​តែ​ប៉ុណ្ណឹង យើង​បាន​ស្តារ​ផ្លូវ​ទឹក​សម្រាប់​ទូក​នេសាទ នៅ ព្រែក​តានួន ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ការ​ងាយ​ស្រួល​ក្នុង​ការ​យក​ផល​នេសាទ​របស់​ពលរដ្ឋ​ទៅ​លក់​នៅ​ទីផ្សារ»។

បើ​ទោះ​មាន​ដើម​ឈើ​មួយ​ចំនួន​ត្រូវ​បាន​កាប់​ផ្តួល​ក៏​ដោយ ក៏​លោក ង៉ូ ធៀនឡុង បាន​ថ្លែង​ថា ជា​គោល​ការណ៍​គឺ​ក្រុមហ៊ុន​របស់​លោក​ធ្វើ​ការ​វិនិយោគ​ប៉ុន្តែ​មិន​កាប់​ព្រៃ​នោះ​ទេ​គឺ​រក្សា​ព្រៃ​ដែល​ជា​តំបន់​ឧទ្យាន​ជាតិ​នោះ​នៅ​ដដែល​ដោយ​មាន​ការ​សហការ​ជាមួយ​មន្ត្រី​រដ្ឋបាល​ព្រៃឈើ​ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​មាន​គម្រោង​ដាំ​ព្រៃ​កោង​កាង​បន្ថែម​ទៀត។ «ក្រុមហ៊ុន​យើង​ទទួល​បាន​ដី​ជាង ៣ ម៉ឺន​ហិកតា តែ​យើង​វិនិយោគ​ជាង ១ ម៉ឺន​ហិកតា​ប៉ុណ្ណោះ​ពីព្រោះ​ដី​ព្រៃ​ទាំង​ប៉ុន្មាន​ត្រូវ​រក្សា​ទុក»។

បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​ការ​អះអាង​អំពី​ការ​វិនិយោគ​និង​ផ្តល់​សំណង​ដ៏​សមរម្យ​យ៉ាង​ណា​ក៏​ដោយ បើ​យោង​ទៅ​តាម​របាយ​ការណ៍​អង្កេត​របស់​គណៈកម្មាធិការ​ប្រព្រឹត្តិកម្ម​នៃ​អង្គការ​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា បាន​រក​ឃើញ​ថា ប្រជាជន​សរុប​ចំនួន ១១៤៣ គ្រួសារ​ស្ថិត​ក្នុង ឃុំ​ចំនួន ៥ នៃ ស្រុក​គិរីសាគរ និង​បទុម​សាគរ ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​តំបន់​នេះ​ចាប់​តាំង​ពី​ទសវត្សរ៍ ៦០ និង ៨០ និង​វត្ត​ចំនួន​បី និង​សាលា​បឋមសិក្សា​មួយ​បាន​រង​នូវ​ផល​ប៉ះពាល់​ដោយ​ត្រូវ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទីតាំង​ចេញ​ពី​តំបន់​នោះ។ ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ចំនួន ៨០០ គ្រួសារ ស្មើ​នឹង ៧១ ភាគរយ​បាន​បង្ខំ​ចិត្ត​ផ្តិត​មេដៃ​យល់​ព្រម​ទៅ​រស់​នៅ​ទីតាំង​ថ្មី។ ចំណែក​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​មិន​ព្រម​យក​សំណង ៣៤៣ គ្រួសារ​ស្មើ​នឹង ២៩ ភាគរយ​បាន​សូម​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​វៀល​ដី​របស់​ពួក​គាត់​ចេញ​ពី​ក្រុមហ៊ុន ហើយ​ក្នុង​ករណី​មិន​អាច​វៀល​បាន​សុំ​ឲ្យ​មាន​ដំណោះស្រាយ​ជា​សំណង​សមរម្យ។

នៅ​ក្នុង​របាយ​ការណ៍​នោះ​បាន​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ការ​តាំង​លំនៅ​នៅ​ទីតាំង​ថ្មី​គឺ​ពលរដ្ឋ​ប្រមាណ ៧០ ភាគរយ​ជា​អ្នក​ប្រកប​របរ​នេសាទ​បាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ទីតាំង​ចាស់​របស់​ខ្លួន​វិញ និង ១០ ភាគរយ​ជា​អ្នក​ចម្ការ​បាន​វិល​ត្រឡប់​ទៅ​ទីតាំង​ចាស់​របស់​ខ្លួន​វិញ ដើម្បី​ប្រមូល​ផល​ដំណាំ។ មាន​តែ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ ១ ភាគរយ​ប៉ុណ្ណោះ ដែល​មាន​មុខ​របរ​លក់​គ្រឿង​ទេស​ឬ​គ្រឿង​ឧបភោគ​បរិភោគ មាន​ជីវភាព​ល្អ​ប្រសើរ​ជាង​មុន។


យ៉ាង​ណា​ក្តី លោក ង៉ូ ធៀនឡុង បាន​ថ្លែង​ថា គម្រោង​វិនិយោគ​របស់​ក្រុមហ៊ុន​លោក​ចំណាយ​ដើម​ទុន ៣៨ ពាន់​លាន​ដុល្លារ​ដើម្បី​វិនិយោគ​ទីក្រុង​រណប​សាង​សង់​សណ្ឋាគារ​ផ្កាយ​ប្រាំ ២ ទីលាន​វាយ​កូន​គោល ២ អគារ​ពាណិជ្ជកម្ម​តំបន់​ឧស្សាហកម្ម កាស៊ីណូ ព្រលាន​យន្តហោះ​អន្តរជាតិ និង​កំពង់ផែ ដោយ​កែប្រែ​កន្លែង​នេះ​ឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​តំបន់​ទេសចរណ៍​ល្អ​បំផុត​នៅ​អាស៊ី​អាគ្នេយ៍​នេះ ហើយ​បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​វិនិយោគ​ជាមួយ​រាជ​រដ្ឋាភិបាល​កម្ពុជា​តាំង​ពី ឆ្នាំ​២០០៨ ហើយ​ចាប់​តាំង​ពី ឆ្នាំ​២០០០ ដល់ ឆ្នាំ​២០១១ ក្រុមហ៊ុន បាន​ចាប់​ផ្តើម​ទូទាត់​សំណង​ដល់​ពលរដ្ឋ​ដែល​ទទួល​រង​ផល​ប៉ះពាល់​ចំនួន ១១៤៣ គ្រួសារ​រួច​រាល់​ហើយ នៅ​សល់​តែ ១៨ គ្រួសារ​ប៉ុណ្ណោះ។ ដំណោះស្រាយ​គឺ​ត្រូវ​បាន​ធ្វើ​ទៅ​តាម​គោល​នយោបាយ​របស់​រដ្ឋាភិបាល ដោយ​ពលរដ្ឋ​ដែល​រស់​នៅ​មុន ឆ្នាំ​១៩៩៣ ទទួល​បាន​សំណង ៨០០០ ដុល្លារ​សម្រាប់​ដី​មួយ​ហិកតា និង​មាន​សំណង​ជាច្រើន​ទៀត​ដូច​ជា ៦០០០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ហិកតា ៤០០០ ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ហិកតា ២០០០ ដុល្លារ​និង ២០០ ដុល្លារ​មួយ​ហិកតា និង​មាន​ការ​ផ្តល់​គោល​នយោបាយ​ជា​ផ្ទះ។ លោក​បន្ត​ថា៖ «ពលរដ្ឋ​ដែល​ទៅ​រស់​នៅ​បោះតង់ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​ដុត​ចោល ហើយ​ខ្លះ​ទៅ​រស់​នៅ​លើ​ទូក​នោះ តាម​ពិត​ពួក​គាត់​បាន​ទទួល​យក​សំណង​សព្វ​គ្រប់​ពី​ក្រុមហ៊ុន​រួច​ហើយ យើង​មិន​ដែល​ដុត​ផ្ទះ​គេ​ទេ យើង​ដុត​តង់»។

តំណាង​ក្រុមហ៊ុន​រូប​នេះ​បាន​គូស​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា ចំពោះ​របាយ​ការណ៍​ដែល​ថា ពលរដ្ឋ​ដែល​បាន​ទៅ​ទីតាំង​ថ្មី​ហើយ​ចង់​ត្រឡប់​មក​ទីតាំង​ចាស់​វិញ​នោះ​គឺ មិន​ពិត​ទេ ព្រោះ​ខាង​ក្រុមហ៊ុន​បាន​ចុះ​ទៅ​ជួប​ពលរដ្ឋ​ទាំង​នោះ ហើយ​ក្រុមហ៊ុន​ក៏​ពុំ​បាន​ចាប់​បង្ខំ​ពលរដ្ឋ​ណា​ម្នាក់​យល់​ព្រម​ក្នុង​ការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទៅ​ទីតាំង​ថ្មី​នោះ​ដែរ គឺ​ពួក​គាត់​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត​ទៅ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។

កាល​ពី​ថ្ងៃ ទី៩ ខែ​ឧសភា ឆ្នាំ​២០០៨ រដ្ឋាភិបាល កម្ពុជា បាន​ចុះ​ហត្ថលេខា​ជួល​ដី​រយៈ​ពេល ៩៩​ឆ្នាំ ទៅ​ឲ្យ​ក្រុមហ៊ុន យូញៀន ដេវើឡុបមេន គ្រុប សម្រាប់​សាង​សង់​តំបន់​អភិវឌ្ឍន៍​ពាណិជ្ជកម្ម និង​រមណីយដ្ឋាន​ទេសចរណ៍​ដើម្បី​ទាក់​ទាញ​ភ្ញៀវ​ទេសចរ​និង​ការ​វិនិយោគ​បន្ថែម​ទៀត​លើ​ផ្ទៃ​ដី​ទំហំ ៣៦០០០ ហិកតា ក្នុង ស្រុក​គិរីសាគរ​និង​ស្រុក​បទុម​សារគរ។ នៅ ខែ​សីហា ឆ្នាំ​២០១១ រដ្ឋាភិបាល​បាន​ចេញ​អនុក្រឹត្យ​ស្តី​ពី​ការ​កំណត់​ផ្ទៃ​ដី​ទំហំ ៩១០០ ហិកតា​ទៅ​ជា​តំបន់​ប្រើ​ប្រាស់​ដោយ​ចីរភាព​និង​បាន​ផ្តល់​ដី​សម្បទាន​ជា​លើក ទី​២ ឲ្យ​ទៅ​ក្រុមហ៊ុន​នេះ​ដើម្បី​ធ្វើ​អាង​ស្តុក​ទឹក​និង​សាង​សង់​វារី​អគ្គិសនី។

លោក ផាន់ អេង អាយុ ៥៧​ឆ្នាំ ដែល​ជា​ជន​រងគ្រោះ​ដោយសារ​ក្រុមហ៊ុន​បាន​ឈូស​បំផ្លាញ​ដី​ចម្ការ​ពី​កេរ​ដូន​តា​របស់​លោក​ដើម្បី​បំបាត់​ភ័ស្តុតាង​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ថា វា​ជា​ការ​ពិត​ពលរដ្ឋ​បាន​យល់​ព្រម​មក​រស់​នៅ​ខាង​ភូមិ​ថ្មី ប៉ុន្តែ​ក្រុមហ៊ុន​មិន​ទាន់​បាន​វាស់​ដី​ចម្ការ​ឲ្យ​លោក​នោះ​ទេ​ដូច្នេះ ពលរដ្ឋ​ដែល​ពឹង​អាស្រ័យ​លើ​ស្រែ​ចម្ការ​បាន​ត្រឡប់​ទៅ​ធ្វើ​ចម្ការ​នៅ​កន្លែង​ដី​ចាស់​របស់​ខ្លួន​វិញ។ «ប្រសិន​បើ​ក្រុមហ៊ុន​ដោះស្រាយ​តាម​គោល​ការណ៍​អន្តរ​ក្រសួង​នោះ​ពុំ​មាន​បញ្ហា​អ្វី​ចោទ​នោះ​ទេ តែ​ក្រុមហ៊ុន​ធ្វើ​បំពាន​ពុំ​បាន​ផ្តល់​សំណង​ដូច​ការ​សន្យា​នោះ​ទេ»។

យោង​តាម​របាយ​ការណ៍​របស់​លោក ម៉ុក ម៉ារ៉េត អតីត​រដ្ឋ​មន្ត្រី ក្រសួង បរិស្ថាន បាន​ផ្ញើ​ជូន​លោក​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី ហ៊ុន សែន កាល​ពីថ្ងៃ ទី​២០ ខែ​មីនា ឆ្នាំ​២០១១ បាន​រៀបរាប់​ថា ភាព​ជឿន​លឿន​នៃ​ការ​ដោះស្រាយ​ដីធ្លី​ជូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ក្នុង​តំបន់​វិនិយោគ​របស់​ក្រុមហ៊ុន គឺ​បាន​ធ្វើ​ការ​ទូទាត់​ជូន​ពលរដ្ឋ​បាន​ចំនួន ១១០៨ គ្រួសារ​និង​ពលរដ្ឋ ៩ គ្រួសារ​ទៀត​កំពុង​រង់​ចាំ​ទូទាត់​សំណង។ ចំពោះ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ ១៩ គ្រួសារ​ទៀត​ដែល​នៅ​រារែក​មិន​ព្រម​ទទួល​សំណង​ក៏​ដោយ​មូលហេតុ​មាន​អ្នក​ញុះញង់​នៅ​ព្រី​ក្រោយ​ខ្នង​ដូច​ជា​បុគ្គលិក​អង្គការ​ខ្លះ។

បើ​តាម​ការ​អះអាង​របស់​លោក នាង បូរ៉ាទីណូ មន្ត្រី​សម្រប​សម្រួល​សមាគម អាដហុក ខេត្ត​កោះកុង បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គ្រាន់​តែ​នៅ​ដើម ឆ្នាំ​២០១៤ នេះ ក្រុមហ៊ុន ចិន បាន​ដុត​ផ្ទះ​និង​រុះ​បំផ្លាញ​ផ្ទះ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​នៅ ស្រុក​បទុម​សាគរ អស់ ៤៥​ខ្នង ដើម្បី​បំបិទ​ភ័ស្តុតាង​សម្រាប់​ពលរដ្ឋ​ដែល​រស់​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​ចាស់​ដែល​ពុំ​ព្រម​ទទួល​យក​សំណង «ដូច្នេះ​ក្រុមហ៊ុន​និង​អាជ្ញាធរ​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​ផ្ទៀង​ផ្ទាត់​ឡើង​វិញ​ចំពោះ​របាយ​ការណ៍​ដែល​ថា មាន​ពលរដ្ឋ​សរុប​តែ​ចំនួន ១៨ គ្រួសារ​ដែល​ពុំ​ព្រម​ទទួល​យក​សំណង​នោះ»។

លោក​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា៖ «នៅ​ក្នុង​ដំណោះស្រាយ​សំណង​ជូន​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​វិញ ក្រុមហ៊ុន​ពុំ​បាន​អនុវត្ត​តាម​គោល​ការណ៍​របស់​រដ្ឋាភិបាល​ដូច​ជា ផ្តល់​សំណង ៨០០០ ដុល្លារ ក្នុង​ដី​មួយ​ហិកតា ឬ ៦០០០ ឬ​ក៏ ៤០០០ ដុល្លារ​នោះ​ទេ»។

លោក​បាន​ថ្លែង​ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ពលរដ្ឋ​ខ្លះ​គាត់​ទទួល​យក​គោលការណ៍​ក្រុមហ៊ុន​ដោយ​សារ​តែ​មាន​ការ​គំរាម​កំហែង​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​ពលរដ្ឋ​ភាគ​ច្រើន​ពុំ​បាន​ទទួល​សំណង​ដី​ចម្ការ​ដែល​ជា​ប្រភព​ចំណូល​ដើម្បី​ទ្រទ្រង់​គ្រួសារ​នោះ​ទេ។

ចំពោះ​ប្រជា​ពលរដ្ឋ​ដែល​នៅ​សល់​ចំនួន ១៨ គ្រួសារ​ទៀត​លោក ង៉ូ ធៀនឡុង បាន​ថ្លែង​ថា៖ «យើង​ទុក​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​ជា​អ្នក​ដោះស្រាយ»៕


What Next?

Recent Articles

2 Responses to "ក្រុមហ៊ុន​ចិន​បន្ត​ដំណើរការ​គម្រោង​ខណៈ​វិវាទ​មិន​ទាន់​ដោះស្រាយ​ចប់"

  1. Anonymous says:

    ចាប់អាម៉ុកម៉ារ៉េតដាក់គុកទើបត្រូវ អាថោកនេះឃុបឃឹតស៊ីសំណូកពីក្រុមហ៊ុនចិន ហើយធ្វើបាបពលរដ្ឋ……រៀនខាងកសិកម្មនៅបារាំងដល់បានធំក្លាយជាចោរ
    អាម៉ុកម៉ារ៉េតអាកំពូជថោក គួរខ្ពើម…អ៊ួក!!!

  2. sl says:

    yol sr0b chea mouy Veng Sreng

    ————————————————

    Procheachun Khmer trov ka cut kbal ah chker kvac Hun Nal neng mi chokachoy mok khmouch chao Sam Hengt mouy pouch
    —————————————————————
    sl

    Pouch ah kbot cheat, ah khiet to kor, ah bomplanh cheat, ah samre, ah thoak tieb:

    Ah norouk Hun Neang
    Mi norouk Di Pok
    Ah norouk Phdey mi kanhchas Bun Seng Ly
    Mi kanhchas jit ngoab Bun Seng Ly
    Ah chhker kvac Hun Sen
    Mi mok khmouch chhao reu sat chomlek Bun Sam Heng
    Ah chhker Mi chhker kon chao vea teng oss

    Pouk heng, mi ngeng, kert morc chenray cheat khmean ban ka ey teng oss

    ——————————————————–

    Anonymous
    March 8, 2014 at 11:55 am

    ពូកែរជេរមែន ប្រយ័ត្នបាបដល់ដូនតានិងកូនចៅជំនាន់ក្រោយខ្លួនអែងណា veng sreng។ ជេរអ្នកធំចឹងប្រាកដជាល្ហេមល្ហាមទៅៗហើយ។ បុណ្យអ្នកណាអ្នកនឹងទទួល។ ជាតិមុនប្រហែល veng sreng អែងសាងបុណ្យអាក្រក់ហើយ បានជាជាតិនេះចេះតែរស់នៅដោយក្ដៅក្រហាយ?

    ———————————————————–

    Min bab te, ker ban bon chren nas, pi pros pal na monos ah krorc vineas, monos laor neng ban sok. Yerng min trov chhor merl amper ah krorc te na. Vea veay samlab bong phown mer ey con chao Khmer os chren nas, kam pea nis vea neng trov to tul vinh. Mouy pouch vea neng trov tay hong

    ———————————————-

    Anonymous
    March 17, 2014 at 8:19 am

    លោក veng sreng ល្មម ឈប់ជេរ គេ ទៅ ការ ដែលជេរ គេ របៀបនេះ វា គ្មានតម្លៃ អ្វី ទេ !

    ———————————————–

    Chos ah Hun kvac nis vea mean domlay reu??? vea samlab bong phaown kammakor nov plov Veng Sreng neng nov wat Stung Mean Chey nos?? Nis min ton niyay ompi bot oucret 100000 yang robos vea phong!!!
    Ah chhker samre kvac nis tver ahkroc ban ahkroc sam mok vea heuy