យុវជន​រងគ្រោះ​ដោយ​ការ​បាញ់​បង្ក្រាប​នៅ​ស្ទឹងមានជ័យ​ប្រឹង​រស់​ទាំង​ពិការ​រង់ចាំ​យុត្តិធម៌

ដោយ ទេព សុរ៉ាវី
2014-10-08
RFA

ស្ដាប់ ឬ ទាញ​យក​សំឡេង
ស្តាប់សំឡេង ថតសំឡេង

ហឿន ចាន់ ស្ទឹងមានជ័យ ៦២០
យុវជន ហឿន ចាន់ ជន​រងគ្រោះ​នៃ​ការ​បាញ់​ប្រហារ​របស់​សមត្ថកិច្ច​នៅ​ក្បែរ​ស្ពាន​ស្ទឹងមានជ័យ ពិការ​ជើង​ទាំង​ពីរ​អស់​មួយ​ជីវិត។ រូបថត​ថ្ងៃ​ទី​១១ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១៤ (RFA/Tep Soravy)

វីដេអូ​អំពី​អំពើ​ហិង្សា​រវាង​ប៉ូលិស​និង​កម្មករ​រោងចក្រ​អែស​អិល​នៅ​ខាង​ក្រោម

ជិត​មួយ​ឆ្នាំ​ហើយ អាជ្ញាធរ​មាន​សមត្ថកិច្ច​នៅ​មិន​ទាន់​រក​ឃើញ​ឃាតក​ដែល​បាញ់​សម្លាប់​ស្ត្រី​លក់​បាយ​ម្នាក់​នៅ​ក្បែរ​ស្ពាន​ស្ទឹងមានជ័យ នៅ​ឡើយ។ ក្រៅ​ពី​ស្ត្រី​អ្នក​លក់​បាយ នៅ​មាន​ពលរដ្ឋ ៩​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​បាន​រង​របួស ក្នុង​នោះ​មាន​យុវជន​ម្នាក់​ឈ្មោះ ហឿន ចាន់ រង​របួស​ធ្ងន់ធ្ងរ​ជាង​គេ ដោយ​ត្រូវ​គ្រាប់​កាំភ្លើង​ចំ​ចង្កេះ​ខាង​ឆ្វេង​បែក​ឆ្អឹង​កង​ខ្នង​ទី​៥ ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ខួរ​ឆ្អឹង​ខ្នង។

ចាប់​ពី​ពេល​នោះ​មក យុវជន​រូប​នេះ​ពិការ​មួយ​កំណាត់​ខ្លួន​ចុះ​ក្រោម​អស់​មួយ​ជីវិត។

អ្នកនាង ទេព សុរ៉ាវី រាយការណ៍​អំពី​ការ​ខិតខំ​ប្រឹង​រស់​ក្នុង​ស្ថានភាព​ពិការ​របស់​យុវជន ហឿន ចាន់ ដើម្បី​រង់ចាំ​យុត្តិធម៌៖

បី​លើក​ហើយ​ដែល​យុវជន ហឿន ចាន់ ព្យាយាម​ធ្វើ​អត្តឃាត​ខ្លួន​ឯង ដើម្បី​បញ្ចប់​ជីវិត​ជា​មនុស្ស​ពិការ​មួយ​កំណាត់​ក្រោម។

ដោយ​មាន​ការ​ប្រឹក្សា​យោបល់​ពី​គ្រូពេទ្យ​ចិត្តសាស្ត្រ ក្រោម​ជំនួយ​ឧបត្ថម្ភ​ពី​អង្គការ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​លីកាដូ (Licadho) យុវជន ហឿន ចាន់ អាច​រំងាប់​អារម្មណ៍​បាន​ខ្លះ និង​ព្យាយាម​ប្រឹង​រស់​ក្នុង​ស្ថានភាព​ពិការ​ត​ទៅ​ទៀត។

យុវជន ហឿន ចាន់ គិត​ថា ការ​ប្រឹង​រស់នៅ​បន្ត​ទៅ​ទៀត​នេះ គឺ​ដើម្បី​រង់ចាំ​យុត្តិធម៌ និង​ចង់​ឃើញ​ជន​ដៃ​ដល់​ដែល​បាញ់​រូប​គេ​ឲ្យ​ធ្លាក់​ខ្លួន​ពិការ ទទួល​ទោស​កំហុស​តាម​ច្បាប់៖ «គិត​មិន​ចេញ​ថា​ហេតុ​អី​បាន​គេ​មិន​រក (ឃាតក) ឲ្យ។ យើង​ចង់​ឃើញ​មុខ​អ្នក​បាញ់ ហើយ​ចង់​ឲ្យ​គេ​ទទួល​ទោស​តាម​កម្មពៀរ​ដែល​គេ​បាន​ធ្វើ​ដាក់​ខ្ញុំ»

ឋិត​ក្នុង​វ័យ ២៧​ឆ្នាំ យុវជន ហឿន ចាន់ រំឭក​ថា នៅ​ថ្ងៃ​កើត​ហេតុ ពោល​គឺ​ថ្ងៃ​ទី​១២ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៣ សមត្ថកិច្ច​រាជ​រដ្ឋាភិបាល បាន​ដាក់​កម្លាំង​ច្រើន​រយ​នាក់​ទៅ​បង្ក្រាប​កម្មករ​រោងចក្រ អែស.អិល (SL) នៅ​ក្បែរ​វត្ត​ស្ទឹងមានជ័យ នៅ​ពេល​ដែល​កម្មករ​ទាំង​នោះ​ទាមទារ​ដំឡើង​ប្រាក់​ខែ។ យុវជន ហឿន ចាន់ ដែល​មាន​ផ្ទះ​ជួល​នៅ​ក្បែរ​វត្ត​ស្ទឹងមានជ័យ បាន​ចេញ​មក​មើល​ការ​បង្ក្រាប​នោះ ហើយ​ចៃដន្យ​មាន​សមត្ថកិច្ច ៤ ទៅ ៥​នាក់ ត្រូវ​បាន​អ្នក​តវ៉ា និង​ពលរដ្ឋ​បង្ខាំង​ឲ្យ​នៅ​ក្នុង​កុដិ​មួយ​នៅ​វត្ត​ស្ទឹងមានជ័យ នោះ។ យុវជន ហឿន ចាន់ បន្ត​ថា មន្ត្រី​សមត្ថកិច្ច​ម្នាក់​ដែល​ទើប​រួច​ផុត​ពី​ការ​បង្ខាំង បាន​ចេញ​មក​ភ្លាម ក៏​បាញ់​បង្ហើរ​គ្រាប់​កាំភ្លើង​ពោរពាស​ទៅ​លើ​ពលរដ្ឋ និង​កម្មករ​ដែល​នៅ​ខាង​ក្រៅ។ ជើង​ទាំង​ពីរ​របស់ ហឿន ចាន់ បាន​ព្យាយាម​រត់​គេច​ពី​ការ​បាញ់​រះ​របស់​សមត្ថកិច្ច ហើយ​នោះ​ក៏​ជា​នាទី​ចុង​ក្រោយ​ដែរ ដែល​ជើង​របស់​គេ​អាច​ទ្រ​សរីរាង្គ​បាន។

យុវជន ហឿន ចាន់៖ «ជំងឺ​គ្រាន់​បើ​ជាង​មុន តែ​វា​នៅ​តែ​ពិបាក​ពេល​បត់​ជើង​ធំ​អ៊ីចឹង។ យើង​ត្រូវ​ការ​ដាក់​ស្រោម​ដៃ​ខ្វេះ​វា​អត់​ចេញ​ខ្លួន​ឯង​ទេ ព្រោះ​អី​ប្រព័ន្ធ​បញ្ជា​វា​ត្រូវ​ងាប់​អស់​ហើយ បទ​ជើង​តូច នោម​អត់​ចេញ ដាក់​សុង​ទឹក​នោម ហើយ​ឈឺ​ចុក​ចាប់​ដូច​យក​ភ្លើង​រោល​ទាំង​រស់»

យុវជន ហឿន ចាន់ និយាយ​បណ្ដើរ យក​ដៃ​ច្របាច់​ជើង​ទាំង​ពីរ​បណ្ដើរ​ថា មុខ​របួស​បាន​គ្រាន់​បើ​ជាង​មុខ បន្ទាប់​ពី​គ្រូពេទ្យ​នៅ​ប្រទេស​វៀតណាម បាន​វះ​កាត់ និង​លាង​សម្អាត​ជាតិ​រំសេវ​ដែល​នៅ​សេសសល់​ក្នុង​មុខ​របួស។ យ៉ាង​ណា ជើង​ទាំង​ពីរ​របស់ ហឿន ចាន់ មិន​អាច​កម្រើក​បាន និង​ចាប់​ផ្ដើម​ស្វិត​ជា​បណ្ដើរ៖ «ជើង​ហ្នឹង​បើ​យើង​ក្តិច​ពី​ខាង​ក្រៅ ហើយ​យក​កាំបិត​មក​អារ ឬ​កាប់ ក៏​មិន​ដឹង​ថា​ឈឺ​ដែរ ប៉ុន្តែ​ខាង​ក្នុង​វិញ​វា​ពោរពេញ​ទាំង​ការ​ឈឺ​ចាប់ ដូច​គេ​រោល​ភ្លើង​ចាក់​រុក​ពេញ​គ្រប់​កន្លែង​មួយ​កំណាត់​ក្រោម។ រាល់​យប់​ពេល​ខ្ញុំ​ឈឺ​មែន​ទែន​ដេក​យំ​មិន​ឲ្យ​គ្រួសារ​ដឹង​ទេ ពេល​ថ្ងៃ​ខ្ញុំ​ធ្វើ​រឹង​ពឹង​មិន​ឲ្យ​គាត់​ដឹង​ទេ ដល់​ពេល​យប់​ខ្ញុំ​លួច​យំ​ម្នាក់​ឯង​រហូត»

ឆ្អឹង​ខ្នង​របស់ ហឿន ចាន់ ចាប់​ផ្តើម​កោង មិន​អាច​អង្គុយ​ឲ្យ​ត្រង់​បាន។ យុវជន ហឿន ចាន់ ព្យាយាម​រក​ជំនួយ​ព្យាបាល​ផ្សេងៗ​ពី​គ្រូពេទ្យ ដោយ​បាន​ទៅ​ព្យាបាល​ជំងឺ​នៅ​មជ្ឈមណ្ឌល​ស្ដារ​លទ្ធភាព​ពលកម្ម​កៀនឃ្លាំង អស់​មួយ​រយៈពេល ដើម្បី​រៀន​ធ្វើ​ចលនា​សាច់​ដុំ ដែល​គ្រូពេទ្យ​ប្រាប់​ថា​អាច​បង្អាក់​ការ​វិវឌ្ឍ​នៃ​ការ​ស្វិត​នៃ​សាច់​ដុំ​ជើង​បាន​ខ្លះ។

ម្តាយ​របស់ ហឿន ចាន់ គឺ​លោកស្រី ហ៊ុន ឃន មាន​ប្រសាសន៍​ទាំង​ទឹក​ភ្នែក​បណ្ដើរ​ថា ទណ្ឌកម្ម​ដែល​កូនប្រុស​ទី​២​របស់​គាត់​ពិការ​អស់​មួយ​ជីវិត​នេះ គឺ​ជា​ទណ្ឌកម្ម​ដែល​ពិបាក​ជាង​ស្លាប់។ លោកស្រី​បាន​ប្រដូច​ស្ថានភាព​រស់នៅ​របស់​កូនប្រុស​គាត់​នៅ​ពេល​នេះ ប្រៀប​ដូចជា​ស្លាប់​ដូច​ពស់ រស់​ដូច​កង្កែប៖ «កូន​ខ្ញុំ​អស់​អនាគត​រលីង​ហើយ សូម្បី​តែ​ប្រដាប់​បន្ត​ពូជ​ក៏​ងាប់​ដែរ។ អ៊ីចឹង​បាន​ខ្ញុំ​អាណិត​កូន​សព្វថ្ងៃ គេ​ធ្វើ​បាប​កូន​ខ្ញុំ ខ្ញុំ​ចង់​បាន​យុត្តិធម៌​ឲ្យ​កូន​ខ្ញុំ ព្រោះ​កូន​ខ្ញុំ​អ្នក​ស្លូត​ត្រង់​ដែរ គេ​ធ្វើ​បាប​រហូត​ធ្លាក់​ខ្លួន​ពិការ គ្នា​វេទនា​ស្ទើរ​រស់​ស្ទើរ​ស្លាប់​រស់​មួយ​កំណាត់ ស្លាប់​មួយ​កំណាត់ ខ្ញុំ​ទឹក​ភ្នែក​រាល់​ថ្ងៃ អាណិត​កូន​ខ្លោច​ចិត្ត»

រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ គណៈកម្មការ​ស៊ើប​អង្កេត​របស់​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ មិន​ទាន់​បង្ហាញ​ពី​តម្រុយ​ណា​មួយ​នៃ​ការ​វែក​មុខ​ជន​ដៃ​ដល់ ដែល​បាន​បាញ់​សម្លាប់​មនុស្ស និង​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ច្រើន​នាក់​របួស ក្នុង​ព្រឹត្តិការណ៍​នៅ​ក្បែរ​ស្ពាន​ស្ទឹងមានជ័យ នោះ​នៅ​ឡើយ​ទេ។

មន្ត្រី​នាំ​ពាក្យ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ លោក ខៀវ សុភ័គ បញ្ជាក់​ថា មន្ត្រី​ជំនាញ​នៅ​តែ​បន្ត​សកម្មភាព​ស៊ើប​អង្កេត​ពី​ករណី​នេះ​នៅ​ឡើយ៖ «ខ្ញុំ​មិន​ទាន់​ទទួល​បាន​ព័ត៌មាន​លម្អិត​នៅ​ឡើយ​ទេ ប្រហែល​គេ​កំពុង​តែ​ធ្វើ»

ភ្លាមៗ​ក្រោយ​ថ្ងៃ​កើត​ហេតុ សមត្ថកិច្ច​បាន​ច្រាន​ចោល​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ចំពោះ​ការ​បាញ់​ស្លាប់​ស្ត្រី​អ្នក​លក់​បាយ និង​ធ្វើ​ឲ្យ​មនុស្ស​ច្រើន​នាក់​របួស។ សមត្ថកិច្ច​បាន​ទម្លាក់​កំហុស​ទាំងអស់​នោះ​ទៅ​លើ​ជន​ទី​៣។ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់ ហឿន ចាន់ ជា​ជន​រងគ្រោះ​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម​ជន​រងគ្រោះ​ឯ​ទៀត ឃើញ​ផ្ទាល់​ភ្នែក​ថា គ្មាន​ជន​ទី​៣​ឯណា​បាញ់​គេ​ឲ្យ​របួស​នោះ​ទេ គឺ​មាន​តែ​សមត្ថកិច្ច​ម្នាក់​ក្នុង​ចំណោម ៤​នាក់ ដែល​ជាប់​ក្នុង​កុដិ​នៅ​វត្ត​ស្ទឹងមានជ័យ ប៉ុណ្ណោះ។

យុវជន ហឿន ចាន់ បញ្ជាក់​ថា ប្រសិន​បើ​អាជ្ញាធរ ក៏ដូចជា​រាជ​រដ្ឋាភិបាល ពិត​ជា​មាន​ឆន្ទៈ​ស្វែងរក​ជន​ដៃ​ដល់​មែន​នោះ គឺ​អាច​រក​ឃើញ​តាម​តម្រុយ​ដែល​លោក​គូស​បង្ហាញ​នេះ។

ប្រធាន​លេខាធិការដ្ឋាន​នៃ​គណៈកម្មាធិការ​ប្រព្រឹត្តិកម្ម នៃ​អង្គការ​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​កម្ពុជា ហៅ​កាត់​ថា ច្រាក់ (CHRAC) លោក សួន ប៊ុនស័ក្តិ គិត​ថា អាជ្ញាធរ​ហាក់​មិន​បាន​បំពេញ​កាតព្វកិច្ច​ជា​អ្នក​ការពារ និង​លើក​កម្ពស់​សិទ្ធិ​ពលរដ្ឋ​ឲ្យ​បាន​ពេញលេញ ពិសេស​យឺតយ៉ាវ​ក្នុង​ការ​ស្វែងរក​ឃាតក​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស៖ «អ្នក​ដែល​ស្លាប់​ក៏​ស្លាប់​ទៅ គ្រាន់​តែ​ថា​ចាត់​វិធានការ​អ៊ីចឹង​ទៅ ពេល​យើង​សួរ​គេ (សមត្ថកិច្ច) ឆ្លើយ​ថា កំពុង​ចាត់​វិធានការ ប៉ុន្តែ​អ្នក​ដែល​រងគ្រោះ​នៅ​តែ​រងគ្រោះ​ដដែល ហើយ​អយុត្តិធម៌​ក៏​នៅ​តែ​ដដែល។ សរុប​សេចក្តី​ទៅ គេ​ទង្វើ​របស់​អាជ្ញាធរ​រដ្ឋ​មើល​ទៅ​មាន​ការ​យឺតយ៉ាវ ហើយ​មិន​ត្រឹម​តែ​យឺតយ៉ាវ​ទេ គឺ​ហាក់​ដូចជា​មិន​ចាត់​វិធានការ​អី​សោះ​អ៊ីចឹង»

កុំ​ថា​ឡើយ​ករណី​បាញ់​ស្លាប់​មនុស្ស និង​របួស​នៅ​ស្ពាន​ស្ទឹងមានជ័យ សូម្បី​តែ​ករណី​នៅ​ផ្លូវ​វ៉េងស្រេង បាញ់​មនុស្ស ៥​នាក់​ស្លាប់ និង​នៅ​ក្បែរ​ស្ពាន​អាកាស​ក្បាល​ថ្នល់ ដែល​កម្លាំង​សន្តិសុខ​បាញ់​សម្លាប់​បុរស​ម្នាក់​ឈ្មោះ ម៉ៅ សុខចាន់ ក៏​នៅ​មិន​ទាន់​រក​ឃាតក​ពិត​យក​មក​ផ្ដន្ទាទោស​ដែរ។ សមត្ថកិច្ច​តែង​ទម្លាក់​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទៅ​ជន​ទី​៣ បើ​ទោះ​បី​ជា​មាន​សាក្សី​ជាច្រើន​បញ្ជាក់​យ៉ាង​ច្បាស់​ថា គ្មាន​ជន​ឯណា​ប្រើ​កាំភ្លើង​ក្រៅ​តែ​ពី​សមត្ថកិច្ច​នៅ​ពេល​ដែល​កើត​ហេតុ។

វិល​ទៅ​រក ហឿន ចាន់ វិញ សព្វថ្ងៃ ហឿន ចាន់ មាន​ក្តី​ប្រាថ្នា​មួយ គឺ​ចង់​បន្ត​ការ​សិក្សា​ឆ្នាំ​ទី​៤​បន្ត​ទៀត ដើម្បី​បញ្ចប់​ជំនាញ​ទីផ្សារ ហើយ​អាច​រក​ការងារ​ធ្វើ​អាច​ចិញ្ចឹម​ជីវិត​បាន៖ «និយាយ​រួម​រឿង​អនាគត ឥឡូវ​រាង​ស្មុគស្មាញ​បន្តិច ព្រោះ​អី​យើ​ង​អត់​មាន​លទ្ធភាព​រៀន​បន្ត។ គម្រោង​ចង់​រៀន​បន្ត និង​រក​រៀន​ជំនាញ​អ្វី​មួយ ដើម្បី​យើង​អាច​រស់​បាន​ដោយ​មិន​ពឹង​អ្នក​ដទៃ»

វីដេអូ

អំពើ​ហិង្សា​រវាង​ប៉ូលិស​ជាមួយ​កម្មករ​រោងចក្រ អែស​អិល យុទ្ធនាការ​សមត្ថកិច្ច​បង្ក្រាប​បាតុករ​រោងចក្រ​អែស​អិល

កំណត់ចំណាំចំពោះអ្នកបញ្ចូលមតិនៅក្នុងអត្ថបទនេះ៖ ដើម្បី​រក្សា​សេចក្ដី​ថ្លៃថ្នូរ យើង​ខ្ញុំ​នឹង​ផ្សាយ​តែ​មតិ​ណា ដែល​មិន​ជេរ​ប្រមាថ​ដល់​អ្នក​ដទៃ​ប៉ុណ្ណោះ។



អត្ថបទ​ដែល​ទាក់ទង


What Next?

Recent Articles

2 Responses to "យុវជន​រងគ្រោះ​ដោយ​ការ​បាញ់​បង្ក្រាប​នៅ​ស្ទឹងមានជ័យ​ប្រឹង​រស់​ទាំង​ពិការ​រង់ចាំ​យុត្តិធម៌"

  1. CountryStudent says:

    Hun Sen warned Third Hand in advance before it happened; Hun Sen created third hand, used them and ordered his police to shot , beaten up to be injured and to kill any one in the way, that ‘s why we saw innocent passengers, woman and children were beaten up like worse than animal, injured and killed.
    Third Hand stood among police appeared to fight and opened fire within and from police side; they were protected from police too
    Hun Sen is the one who committed this crime and investigators under Hun Sen who investigate this incident!!!! what a joke???? How are they going to find any thing?????
    Hun Sen tries to erase the evidences twists and throws the crimes to other innocent people to held responsibility for him

  2. Bol says:

    ណ្ហើយ ចាត់ទុក ដូចជាគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ទៅចុះ។
    នេះ មកពីអ្វី? របៀបដោះស្រាយបញ្ហាទាំងឡាយ គេអាចធ្វើបានតាមរយៈច្បាប់ គឺការជជែកគ្នា។ តែ ដល់ទៅយើងនាំគ្នាហឹង្សា តើមានរឿងអ្វីនឹងកើតឡើង?
    រឿងនេះ ទាល់តែទៅសួរលោកអូបាម៉ា ទើដឹង។

    យើងត្រូវយកឧទាហរណ៍ប៉ូលីសអាមេរិកបង្រ្កបាតុករ តវារឿងជនជាតិស្បែកខ្មៅ កាលពី១ខែមុន នេះ មកពិនិត្យឡើងវិញ៕