Tuesday, 25 March 2014
ផាក់ ស៊ាងលី
ភ្នំពេញ ប៉ុស្តិ៍
ព្រះវិហារៈ ក្មេងប្រាំនាក់ក្នុងចំណោមក្មេងប្រុសស្រីជាង២០នាក់ត្រូវបានរកឃើញថាកំពុងធ្វើការងារនៅចម្ការអំពៅរបស់ក្រុមហ៊ុនចិនមួយក្នុងស្រុកត្បែងមានជ័យ ក្នុងខេត្តព្រះវិហារ។ នេះបើតាមនគរបាលនិងក្រុមសិទ្ធិមនុស្សអះអាងកាលមិ្សលមិញ។
លោកស្រី ប្រាំង ធីតា ប្រធានការិយាល័យប្រឆាំងការជួញដូរមនុស្សនិងការពារអនីតិជនខេត្ត បានថ្លែងថា មេការម្នាក់អាយុ៥៤ឆ្នាំ នៅក្រុមហ៊ុនចិនឈ្មោះ Lan Feng បានដាក់ពាក្យបណ្តឹងមួយទៅការិយាល័យ លោកស្រីកាលសប្តាហ៍មុន ស្នើសុំអន្តរគមន៍ជួយក្មេងស្រីក្រោមអាយុចំនួន១៥នាក់ និងក្មេងប្រុស៤នាក់ដែលក្រុមហ៊ុននេះជួលឲ្យធ្វើការក្នុងចម្ការអំពៅចាប់ពីខែមករា។
លោកស្រី ធីតា ថ្លែងបន្តថា៖ «មន្រ្តីយើងបានចុះទៅចម្ការនោះនៅព្រឹកនេះ ហើយបានឃើញក្មេងប្រុសតែបីនាក់និងក្មេងស្រីពីរនាក់ អាយុ ១២ ទៅ១៦ឆ្នាំ»។
លោកស្រីបន្តថា ក្មេងស្រីនិងក្មេងប្រុសទាំងនេះ ធ្វើការងារនៅទីនោះជាមួយម្តាយពួកគេរាល់ថ្ងៃ និងទទួលបានប្រាក់ឈ្នួល២ម៉ឺនរៀលក្នុង១ថ្ងៃ។
លោកស្រីបន្តទៀតថា៖ «យើងមិនចង់ឲ្យពួកគេធ្វើការងារដូចនេះទេ ពីព្រោះពួកគេពុំមានពេលទៅសាលារៀន»។
មន្រ្តីនគរបាលបានហៅតំណាងក្រុមហ៊ុនមកសាកសួរ ។ ប៉ុន្តែ តំណាងក្រុមហ៊ុនបានអះអាងថា ក្រុមហ៊ុនមិនបានលើកទឹកចិត្តក្មេងទាំងនោះទេ ថែមទាំងបង្ខំពួកគេឲ្យធ្វើការ ពួកគេទៅជាមួយម្តាយរបស់ខ្លួនននិងធ្វើការងារតែពីរបីថ្ងៃក្នុងមួយសប្តាហ៍។
ក្មេងប្រាំនាក់នៅតែកំពុងនៅក្រុមហ៊ុននេះជាមួយម្តាយរបស់ពួកគេ ហើយមន្រ្តីនគរបាលកំពុងធ្វើរបាយការណ៍ជម្រាបអំពីបញ្ហានេះទៅស្នងការខេត្តលោក ស៊ី គិរី។
លោកស្រី ធីតា បានថ្លែងបន្តថា៖ «យើងទើបតែសួរក្រុមហ៊ុន មិនទាន់ចាត់ការធ្ងន់ធ្ងរណាទៅលើក្រុមហ៊ុននេះនៅឡើយទេ។ យើងកំពុងធ្វើរបាយការណ៍ទៅស្នងការខេត្ត»។
លោក ឡោ ចាន់ មន្រ្តីសម្របសម្រួលរបស់អង្គការសិទ្ធិមនុស្សអាដហុកប្រចាំខេត្ត បានថ្លែងថា អ្នកស្រី តឿ ប៊ុនថានី អាយុ៥៤ឆ្នាំ បានដាក់បណ្តឹងចំនួនពីរទៅមន្រ្តីរបស់លោកកាលថ្ងៃចន្ទ ដោយសុំឲ្យមានការចាត់ការទៅតាមច្បាប់ទៅលើអ្នកដែលយកក្មេងក្រោមអាយុធ្វើការ។
លោកបានថ្លែងបន្តថា អ្នកស្រីក៏បានសុំអន្តរគមន៍ផងដែរបន្ទាប់ពីមានជនទំនើងម្នាក់របស់ក្រុមហ៊ុន ឈ្មោះ ហៃ ហាប បានប៉ុនបងបង្ករបួសស្នាមនិងសម្លាប់អ្នកស្រី។
លោក ឡោ ចាន់ បានថ្លែងបន្តថា៖ «អ្នកស្រីអាណិតក្មេងប្រុសស្រីទាំងនោះ ទើបអ្នកស្រីផ្តល់ព័ត៌មានទៅនគរបាល។ នៅពេលឈ្មោះ ហៃ ហាប ដឹងដូច្នោះ គាត់ខឹង ហើយបានទៅជួបអ្នកស្រីភ្លាមៗ ដោយបង្ខំឲ្យដកពាក្យបណ្តឹងអំពីការបំពានលើកុមារទាំងនោះ»។
អ្នកស្រី តឿ ប៊ុនថានី បានអះអាងកាលម្សិលមិញថា អ្នកស្រីត្រូវបានបណ្តេញចេញពីក្រុមហ៊ុនដោយសារតែការផ្តល់ព័ត៌មានអំពីការរំលោភបំពានលើកុមារនៅក្នុងក្រុមហ៊ុននេះ។
អ្នកស្រីបានបន្តថា៖ «ឥឡូវនេះ ខ្ញុំរស់នៅទាំងភ័យខ្លាច ដោយសារឈ្មោះ ហៃ ហាប និងមេរបស់គាត់បានហៅខ្ញុំនិងព្រមានខ្ញុំជាច្រើនលើកថានឹងវាយឬសម្លាប់ខ្ញុំ»។
អ្នកស្រីអះអាងថា អ្នកស្រីបានចុះបញ្ជីក្មេងប្រុសស្រីជាង២០នាក់កំពុងធ្វើការងារនៅក្នុងក្រុមហ៊ុននេះ មិនមែនតែ៥នាក់ដូចនគរបាលអះអាងទេ៕ PS
គេមិនត្រូវខិតខំស្វែងរកតែចំណុចបង្ករឿងទេ។
ការងារគឺការងារ , លុយគឺលុយ។
ឪពុកម្តាយចង់បានលុយរបស់គេ យកកូនទៅសុំផ្ញើរនឹងថៅកែ ដើម្បីសុំការងារ គ្រាន់នឹងទទួលបានកម្រៃ។
សួរថា បើគេមិនឲ្យការងារដល់ក្មេងធ្វើ តើវាយ៉ាងម៉េចដែរ?
សួរថាអ្នកណាជាអ្នកអង្វរគេ ដើម្បីទទួលបានការងារ?
ក៏មានម្តាយឪពុកខ្លះមិនធ្វើការដោយខ្លួនឯងទេ បែរជាឲ្យកូនទៅធ្វើជំនួស ឬក៏ត្រូវនាំកូនទៅជួយការងារប្រចាំថ្ងៃ។
ត្រូវអរគុណគេទៅ នៅពេលឃើញគេឲ្យការងារដល់ក្មេងធ្វើ , បើទោះបីជាមានច្បាប់ហាមប្រាម មែន, តែធ្វើម្តេចយើងត្រូវការលុយ។
វាមិនខ្វះទេ ក្នុងសង្គមខ្មែរយើងនេះ ដែលនាំគ្នាបង្កើតកូន រួចហើយបីកូនខ្ចីដើរសុំលុយគេតាមផ្លូវ។
បើយើងនិយាយថា តើគួររកវិធីបែបណា ដើម្បីឲ្យកុមារមានការងារសមរម្យទៅនឹងកម្លាំង ហើយក៏ទទួលបានកម្រៃគ្រាន់នឹងជួយគ្រួសារ ឬផ្គត់ផ្គង់ខ្លួនឯង វិញទើត្រឹមត្រូវ។
ត្រូវដឹងថា ច្បាប់គឺច្បាប់ , តេស្ថានភាពពិតនៃសង្គម មិនអាចត្រូវតែសុក្រិត ១០០% ៕ អ្វីក៏ដោយក្នុងសង្គម វាមិនដែលដំណើរការតាមច្បាប់ទេ។