ស្បែកគគ្រើមប្រេះក្រហមរងាលរបស់ក្មេងស្រីទាំងពីរ។ រូបថត ស្រី ណា
Fri, 10 July 2015
ស៊ូ វុទ្ធី
ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍
កំពត: ត្រឹមតែដាច់រលាត់ផ្នែកតូចមួយនៃរាងកាយនោះឈឺផ្សាណាស់ទៅហើយពិសេសពេលរបួសនេះប៉ះទឹក ឬក៏ត្រូវកម្ដៅ។
ចុះទំរាំក្មេងស្រីពីរនាក់បងប្អូនដែលមានកំណើតជាគ្រួសារកសិករក្រីក្រនៅតំបន់ជនបទនៃទឹកដីខេត្តកំពតដែលមានជំងឺចម្លែកប្រេះពេញមួយតួខ្លួនត្រូវកម្ដៅថ្ងៃក៏ពុំបានសុខងូតទឹកច្រើនក៏មិនប្រសើរនោះ តើពួកគេមានការឈឺចាប់ក្នុងខ្លួនយ៉ាងណា? តើពួកគេមានអារម្មណ៍បែបណាដែរពេលឃើញអ្នកជុំវិញខ្លួនមានស្បែកសម្បុរស្អាតសុខសប្បាយនោះ?
ក្មេងស្រីឈ្មោះ ស្រី ឡា វ័យ ១៦ ឆ្នាំ និងប្អូនឈ្មោះ ស្រី ឡែន វ័យ ១៣ ឆ្នាំដែលរាងកាយលូតលាស់ហាក់បីដូចជាមិនសមនឹងអាយុនោះត្រូវបានញាំញីដោយជំងឺសើស្បែកចម្លែកបែបនេះតាំងពីពួកគេចម្រើនវ័យឃើញពន្លឺព្រះអាទិត្យម្នាក់ៗបានកន្លះឆ្នាំ។
បើទោះជាវ័យនេះចូលវ័យជំទង់ហើយនោះក្តី ប៉ុន្តែ ស្រី ឡា និង ស្រី ឡែន នៅមានរូបរាងដូចជាកុមារីវ័យស្របាល ៥-៦ ឆ្នាំនៅឡើយ។
ស្រី ឡា អាយុ ១៦ ឆ្នាំ និង ស្រី ឡែន អាយុ ១៣ ឆ្នាំ។ រូបថត ស្រី ណា
កញ្ញា ស្រី ណា ដែលអះអាងថាខ្លួនស្រ្តីទីមួយដែលបានធ្វើដំណើរពីភ្នំពេញស្វែងទៅដល់ទឹកដីភូមិជ្រៃ ឃុំ សត្វពង ស្រុកឈូក ខេត្តកំពត ដែលជាលំនៅរបស់ក្មេងស្រីអភ័ព្វ ស្រីឡា និង ស្រីឡែន នោះ កញ្ញា បានពណ៌នាថា៖ «ជីវភាពគ្រួសារនេះបើតាមឪពុកម្តាយនាងប្រាប់នោះពីមុនមានកម្រិតធូរធារគួរសមដែរ សមនឹងជីវភាពអ្នកស្រែ ប៉ុន្តែដោយផ្ទួនលើផ្ទួនកូនទី ២ និងកូនទី ៣ កើតមកអាយុ ៥ ទៅ ៦ ខែ ស្រាប់តែមានជំងឺប្រេះស្បែកចម្លែកនោះហើយគាត់ក៏នាំកូនទៅមើលព្យាបាលគ្រប់ច្រកល្ហកដែលល្បីថាមានថ្នាំមានគ្រូពូកែព្យាបាលកូនបាននោះជីវភាពពេលនេះក៏ធ្លាក់ខុសមុនឆ្ងាយតែម្តង»។
កញ្ញា ស្រី ណា ដែលជាស្រ្តីមានចិត្តមនុស្សធម៌ដែលបាននាំយកប្រាក់ទៅជួយ និងថតរូបផ្សព្វផ្សាយជួយក្មេងស្រីកើតជំងឺប្រេះស្បែកដ៏ចម្លែកនេះបានលើកឡើងថា៖ «គាត់បានប្រាប់ខ្ញុំថាកន្លងមកគាត់បាននាំកូនៗទៅព្យាបាលនៅពេទ្យកុមារអង្គរ (ខេត្តសៀមរាប) និងទៅពេទ្យនៅខេត្តបាត់ដំបង។ ក្រៅពីនោះពកូនដើរទៅព្យាបាលនៅគ្រប់ច្រកល្ហកផ្សេងទៀត តែមិនបានផ្តល់ក្តីសង្ឃឹមថាកូននឹងមានស្បែកស្រស់ថ្លានោះទេមានតែអស់លុយឯជីវភាពក៏ធ្លាក់មកទីទ័ល»។
កញ្ញា ស្រី ណា ដែលប្រាប់ថាឪពុកម្តាយរបស់ក្មេងស្រីកម្សត់ទាំងពីរសព្វថ្ងៃសូម្បីតែទូរស័ព្ទមិនមានប្រើផងនោះបញ្ជាក់ថា៖ «ពេលនេះឪពុកម្តាយនាងហាក់អស់លទ្ធភាពនឹងនាំពួកគេដើររកពេទ្យហ្មព្យាបាលហើយ ហើយរាល់ថ្ងៃគាត់សង្ឃឹមតែថ្នាំលាបផ្សើបស្បែកតម្លៃថោកៗចេះតែលាបបន្ថយភាពឈឺផ្សាប្រេះស្បែក»។
កញ្ញាលាន់មាត់ថា៖ «បងអើយ! យើងមនុស្សធំដាច់រលាត់តិចតួចក៏ឈឺខ្លះមានដល់យំ។ នេះគ្នាមួយពាក់អាវយូរស្ងួតស្បែកក៏នៅមិនស្រណុក។ ងូតទឹកសើមពេកក៏នៅមិនស្រួល។ ខ្ញុំមើលទៅពិបាកណាស់ឃើញនឹងភ្នែកពិតជាពិបាកភ្នែកមើលមែន»។
កញ្ញា ស្រី ណា ប្រាប់ថា៖ «នាងពាក់អាវមិនបានយូរទេស្ងួតស្បែកប្រេះបែកក្រហែង ស្កៀបរមាស់ ឈឺចាប់ដល់ថ្នាក់ចេញយំតែពេលដោះអាវវាមិនសូវស្កៀបតែរុយ និងសត្វមមង់រោមខាំ។ លុះពេលងូតទឹកបែរជារីកដំបៅ ពិបាកណាស់មើលទៅ»។
បញ្ជាក់ពីភាពឈឺចាប់នោះកញ្ញា រៀបរាប់ថា៖ «គាត់ពិបាកណាស់រាល់ថ្ងៃជីវិតក៏មិនមានអនាគត ក្តីសុខទាំងកាយក៏គ្មាន និងចិត្តក៏គ្មានមួយថ្ងៃរស់ពាំតែភាពឈឺចាប់»។ កញ្ញារំឭកសម្ដីក្មេងស្រីអភ័ព្វទាំងពីរថា៖ «រាល់ថ្ងៃគេងបន់ឲ្យតែម៉ែឪរកថ្នាំពីណាមកព្យាបាលពួកនាងឲ្យជា រស់នៅមានក្តីសុខដូចគេឯងតែដូចជាគ្មានសង្ឃឹមទេក្រៅពីស្ថានភាពនេះ»៕
why priminister HUNSEN not choice them to make daughter in law to take care be well for them .
Parant should bring them yo Kunthak Bopha!
Parent should bring them to Kunthak Bopha!